Θυμάμαι μια φορά μια κουβέντα που έκανα με κάποιον πολύ μεγαλύτερο μου στην οποία προσπαθούσα να υποστηρίξω οτι η σκληρή δουλειά μπορεί να κάνει κάποιον πετυχημένο, με τους όρους που η κοινωνία μας αντιλαμβάνεται την επιτυχία, και ευκατάστατο. Μου έδωσε ένα απλό παράδειγμα: Έστω οτι κάθε μέρα σκάβεις τρύπες σε ένα χωράφι για δέκα ώρες κάτω απ’το λιοπύρι. Πολύ σκληρή δουλειά. Σε αμοίβει όμως? Όχι. Δεν αρκεί η σκληρή δουλειά, χρειάζεται τρόπο, σκέψη, στρατηγική.
Έτσι έχω αντιληφθεί οτι είναι και ο αγώνας των εργαζομένων στη Χαλυβουργία. Σκληρός αλλά άσκοπος. Σέβομαι πως αγωνίζονται για τους συναδέλφους τους και τις οικογένειες τους. Δεν μπορώ να παραβλέψω όμως οτι αυτός ο αγώνας δεν είναι παρά ένα πολύ ωραίο σύμβολο για να έχει να περιφέρει το ΚΚΕ και η ηγεσία του ως στάμπα “λαϊκού αγώνα”. Βοηθάει βλέπεις τη συσπείρωση αναποφάσιστων χωρίς ενημέρωση ψηφοφορών γύρω απο το τοτέμ του Περισσού.
Η Χαλυβουργία σύμφωνα με το site της έχει παραγωγικές εγκαταστάσεις στον Ασπρόπυργο (όπου και συνεχίζεται η απεργία) στο Βελεστίνο και τον Βόλο. Στον Ασπρόπυργο η παραγωγική δυνατότητα είναι 400.000 τόνοι έτοιμων προϊόντων ετησίως. Στις άλλες δύο εγκαταστάσεις η συνδυασμένη παραγωγική δυνατότητα είναι 1.300.000 τόνοι έτοιμων προϊόντων ετησίως. Η Χαλυβουργία για το 2010 είχε παραγωγή 266.000 τόνων.
Ακόμα και με αύξηση 10% για το 2011 (πράγμα αδύνατο μια που η εκτίμηση για φέτος είναι πτώση τζίρου κατά 20%) δεν θα χρειαζόταν παραγωγική δυνατότητα άνω των 300.000 τόνων, ποσότητα που άνετα βγάζει μόνη της η μονάδα του Βόλου. Συνεπώς η απεργία δεν κάνει τίποτα στον Μάνεση. Δεν πιέζει κανέναν παρά τους ίδιους τους εργαζόμενους. Η πραγματική πίεση θα ήταν να μην δουλεύει καμία απο τις 3 μονάδες.
Σύμφωνα λοιπόν με τα παραπάνω ο αγώνας των ανθρώπων αυτών είναι ένας χαμένος αγώνας. Θα αναγκαστούν να δουλέψουν περισσότερες μέρες για να συμπληρώσουν ένσημα ώστε να συνταξιοδοτηθούν, ενώ ο επιχειρηματίας γλιτώνει λεφτά απο τις ημέρες απεργίας τους και δεν τραβάει κανένα ζόρι ώστε να αναγκαστεί να ικανοποιήσει τα αιτήματά τους. Όσο για το ποιός βγαίνει κερδισμένος;
Αυτό είναι προφανές και το είπαμε και παραπάνω. Πρωτίστως το “κόμμα του λαού” με το επιχειρισιακό του σκέλος ΠΑΜΕ, και βέβαια όλοι οι παρατρεχάμενοι που προκειμένου να μαζέψουν κανένα ψηφαλάκι πάνε και περιοδεύουν στο θέατρο μια χαμένης μάχης εκφράζοντας για άλλη μια φορά ψεύτικη αλληλεγγύη. Εμπρός λαέ…
