Λίγα συμμορίες στον κόσμο μπορούν να συγκριθούν με την απόλυτη βαρβαρότητα της συμμορίας Μάρα Σαλβατρούκα (Mara Salvatrucha) του Ελ Σαλβαδόρ. Μια ολόκληρη φυλακή που έχει κατασκευαστεί για την στέγασή τους, φαίνεται πως για να κρατά την αστυνομία έξω. Παρ’ όλα αυτά, ένας φωτορεπόρτερ φαίνεται πως είχε τα «cojones» ώστε να μπει στην φυλακή και ακούσει τις ιστορίες των τροφίμων.
Πρόκειται για την Penas Ciudad την φυλακή υψίστης ασφάλειας στο νότιο Ελ Σαλβαδόρ. Ο φωτορεπόρτερ Άνταμ Χίντον λέει ότι κτίστηκε για να στεγάσει 800 κρατούμενους, αλλά τώρα στεγάζει περισσότερους από 2.500. Αν και όλοι εκτιμούσαν ότι το γεγονός αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα την κακοδιαχείριση, ωστόσο φαίνεται πως η συμμορία κάνει πραγματικά πολύ καλή δουλειά και διευθύνει το μέρος σχεδόν από μόνη της.
Βεβαίως δεν πρόκειται για μια φυλακή που θα μπορούσε να αποτρέψει επίδοξους εγκληματίες από τη διάπραξη ενός εγκλήματος. Υπάρχουν κρεβάτια, με πραγματικά σαθρά στρώματα διάσπαρτα παντού, με διάφορα σεντόνια και χαλιά που λειτουργούν ως χωρίσματα μεταξύ των χώρων διαβίωσης, οι οποίες δεν μοιάζουν καν με κελιά, αλλά μάλλον δίνουν την εντύπωση κάποιου είδους διαρρύθμισης κάμπινγκ. Δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου εγκαταστάσεις που να παραπέμπουν σε ό, τι θα περίμενε κανείς από ένα υπό κυβερνητική διοίκηση ίδρυμα, απλώς ένα λιτό γυμναστήριο με λίγα βάρη. Οι ανοιχτόχρωμοι τοίχοι από τούβλα καλύπτονται με γκράφιτι παντού.
Αλλά οι τρόφιμοι της Mara Salvatrucha έχουν τις δικές τους προτεραιότητες. «Λειτουργούν ένα αρτοποιείο, μία απλή μονάδα αποκατάστασης, ενώ λειτουργεί ακόμα και νοσοκομείο,» λέει ο Hinton.
«Καθώς μπαίνει κάποιος στη φυλακή, γρήγορα θα συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχουν φύλακες γύρω», εξηγεί ο Hinton. «Οι φύλακες βρίσκονται έξω από το κτίριο και αφήνουν να διαχειριστούν την φυλακή οι τρόφιμοι. Σε ετοιμότητα προκειμένου να βοηθήσει τους φρουρούς βρίσκεται πάντα ο στρατός που έχει επανδρώσει τα περισσότερα από τα σημεία φύλαξης.
“Για σχεδόν ένα χρόνο τώρα, υπάρχει μια εκεχειρία μεταξύ των βασικών συμμοριών του Ελ Σαλβαδόρ, τη Mara Salvatrucha και την συμμορία 18 Street ή Β18. Καθώς οι ηγέτες της Mara Salvatrucha είναι έγκλειστοι, η φυλακή έχει γίνει το επίκεντρο των διαπραγματεύσεων μεταξύ των συμμοριών.
Στο φωτογραφίες που έχει τραβήξει ο Hinton, μπορεί κανείς να δει όλα τα σημάδια που αποτελούν τα διακριτικά ενός μέλους της Μάρα Salvatrucha από άλλους: μεταξύ αυτών είναι τα πολλά τατουάζ που καλύπτουν όλο το σώμα, το πρόσωπο και το κρανίο και τα οποία δίνουν στα μέλη της συμμορίας ένα ιδιαίτερα απειλητικό βλέμμα.
Είναι σαφές ότι δεν υπάρχει επιστροφή γι’ αυτούς τους ανθρώπους – όλη τους τη ζωή είναι αφιερωμένη σε αυτή την αδελφότητα. Τα σημάδια, μαζί με σταυρούς και διάφορα άλλα σύμβολα χαρακτηρίζουν συχνά το όνομα της συμμορίας, που για συντομία λέγεται MS-13. Λέγεται ότι τα τατουάζ συμβολίζουν την λίστα με τις αξιόποινες πράξεις των τροφίμων.
Τα μέλη της συμμορίας δεν κάνουν πολλά πράγματα στο χρόνο που έχουν στην διάθεσή τους, εκτός από το να ασκηθούν, κάποιες φορές να παίξουν σκάκι ή να απασχοληθούν σε άλλες δραστηριότητες που τους επιτρέπεται.
Τα κελιά τους φαίνεται να είναι όλη τους τη ζωή, είναι διακοσμημένα με πορτρέτα φίλων που έχουν σκοτωθεί, μερικές φορές με θρησκευτικά σύμβολα και διάφορες άλλες επιγραφές και σχέδια.
Για τους περισσότερους από αυτούς, η ζωή τους είναι ως επί το πλείστον στη φυλακή.
«Η συντριπτική πλειοψηφία των κρατουμένων είναι από την Barrios ή από φτωχογειτονιές. Στο Ελ Σαλβαδόρ η φυλακή αυτή είναι ένας τόπος χωρίς ελπίδα ή ευκαιρίες και η ένταξη των τροφίμων στην συμμορία είναι η μόνη πραγματική επιλογή. Αν κάποιος συλληφθεί από τις αρχές, αυτό είναι το μέρος όπου κυριολεκτικά τον πετούν σαν σκουπίδι. Όλοι οι τρόφιμοι αισθάνονται το ίδιο, λέει ο Hinton.
Η συμμορία MS-13 μπορεί να μην είναι από τις πιο πλούσιες ή με την μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο (σε καμμία περίπτωση δεν μιλάμε για κάτι αντίστοιχο της ιαπωνικής Yakuza), αλλά έχει κερδίσει τη φήμη ότι είναι μία από τις πιο άγριες και ανελέητες, σκοτώνοντας οποιονδήποτε στον κόσμο – συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών.
