Με το συνοπτικό συμπέρασμα “και στο τέλος κερδίζει ο Σόϊμπλε”… ο ξένος τύπος έδωσε την πραγματική διάσταση για το τι κερδίσαμε πραγματικά στο θέμα του χρέους κατά το χθεσινό κρίσιμο Eurogroup.
Εξ αρχής ο υπουργός των οικονομικών της Γερμανίας είχε οριοθετήσει την ημερομηνία αποφάσεων για το Ελληνικό χρέος κι αυτή δεν ήταν νωρίτερα από το 2018.
Σύσσωμος ο γερμανικός τύπος αναφέρει σήμερα ότι “πέρασε” των Γερμανών αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, είναι ευχαριστημένος γιατί πέτυχε αυτό που ήθελε: να παραμείνει το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης.
Από την άλλη, η απαρίθμηση συγκεκριμένων «εργαλείων» για την ελάφρυνση σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα δίνει στις αγορές ένα κλίμα διαφορετικό, αλλά με δύο αστερίσκους:
α) Οτι τα μέτρα αυτά δεν «κλειδώνουν» τώρα, αλλά το 2018 – και μόνο εάν κριθεί αναγκαίο.
β) Οτι είναι άγνωστο αν το Ταμείο, που έδωσε πολύ συγκεκριμένες και «μαύρες» προβολές για το χρέος, θα αλλάξει αυτές τις προβλέψεις στο τέλος του έτους, όταν θα αποφασίσει για το αν θα συμμετάσχει ή όχι στο ελληνικό πρόγραμμα.
Σε τρία στάδια
Η δέσμη μέτρων για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, που θα εφαρμοστεί σε τρία στάδια (βραχυπρόθεσμο, μεσοπρόθεσμο, μακροπρόθεσμο) και υπό προϋποθέσεις, στην οποία κατέληξε το Eurogroup είναι η εξής:
Όσον αφορά το βραχυπρόθεσμο στάδιο, οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης συμφώνησαν σε μια δέσμη μέτρων που θα εφαρμοστεί «μετά την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης και ως τη λήξη του προγράμματος», όπως αναφέρει η δήλωση του Eurogroup. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, την ομαλοποίηση των αποπληρωμών των δανείων του EFSF, υπό τον μέσο όρο των ωριμάνσεων και τη μείωση του ρίσκου των επιτοκίων μέσω της διαφοροποιημένης στρατηγικής του ESM και του EFSF, χωρίς ζημιές για τις χώρες που ήταν σε πρόγραμμα (Κύπρος, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία).
Στο μεσοπρόθεσμο επίπεδο, το Eurogroup τονίζει ότι μετά το 2018 -και εφόσον εφαρμοστεί επιτυχώς το πρόγραμμα- θα εφαρμοστεί μια ακόμη δέσμη μέτρων για την ελάφρυνση του χρέους. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη μεγαλύτερη εξομάλυνση για τα δάνεια του EFSF και τη σταδιακή επιστροφή των κερδών των ομολόγων που διακρατούν οι κεντρικές τράπεζες (ANFAs και SMPs).
Στο μακροπρόθεσμο επίπεδο (είναι και το σπουδαιότερο), και αν αυτό χρειαστεί, τα μέτρα του μεσοπρόθεσμου επιπέδου θα μπορούσαν να επαναληφθούν.
