Ο μόνος κόσμος που γνώρισε είναι εκείνος της σιωπής. Δεν άκουσε ποτέ το κλάμα,το γέλιο τα πρώτα λογάκια της μοναχοκόρης του…Και εκείνη μεγάλωνε με τον ανένδοτο χρόνο σύμμαχο στο μεγάλο έλλειμμα επικοινωνίας… Αυτό καταλάβαινε, αυτό πίστευε,αυτό την είχαν πείσει πως έλειπε από την ζωή της.
Ένας πατέρας όπως οι πατεράδες των άλλων παιδιών…Ένας πατέρας διαφορετικός,ένας πατέρας αποδεκτός και όχι δακτυλοδεικτούμενος όπως ο δικός της. Ένας τέλειος πατέρας. Δεν τον είχε και γνώριζε πως ότι κι αν έκανε δεν θα μπορούσε να τον αποκτήσει. Θέλησε να τον τιμωρήσει για αυτό που ήταν τιμωρώντας ταυτόχρονα και τον εαυτό της επιλέγοντας την ημέρα των γενεθλίων της. Την ημέρα που η τούρτα φάνταζε υπέροχη πάνω στο φτωχικό τραπέζι.
Δεν ήθελε άλλο την ζωή της ..Θα έφευγε αθόρυβα γιατί κανείς δεν θα μπορούσε να την ακούσει…Κι όμως εκείνος..εκείνος ο πατέρας που την εκλιπαρούσε να δεχτεί την συγνώμη του για αυτό που ήταν, για αυτό που της προκαλούσε την άκουσε.
Έπαψε για μια στιγμή να είναι ο σιωπηλός ακλόνητος βράχος στην ζωή της και έγινε ο φύλακας άγγελος της. Άπλωσε τα φτερά του και η άβυσσος έμεινε μάταια να περιμένει.
Δεν υπάρχουν τέλειοι πατεράδες αλλά η τέλεια αγάπη ενός πατέρα…
Πολλά τα μηνύματα του διαφημιστικού σπότ που τάραξε τα νερά ξεφεύγοντας από την πεπατημένη των σεναρίων τα οποία αφορούν σε ασφάλειες ζωής.
Κίνητρο της ασφαλιστικής εταιρίας με έδρα την Ταϋλάνδη χωρίς αμφιβολία ήταν μέσω της διαφημιστικής καμπάνιας να διευρύνει το πελατολόγιο της και φυσικά τα κέρδη της.
Το αποτέλεσμα της προσπάθειας έφερε σε συγκινησιακή φόρτηση περισσότερους από 1.500.000 ανθρώπους που μέσω internet παρακολούθησαν μια διαφήμιση της ίδιας της ζωής και του μεγαλείου της.
Το σενάριο ,μια ιστορία από τις πολλές που εκτυλίσσονται ίσως στην διπλανή μας πόρτα ή και εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά , ανέδειξε την ανθρώπινη αξία που δεν αποτιμάται όσο κι αν όλα γύρω μας συνηγορούν για το αντίθετο.
