Ενα ιστορικό βήμα προς την επούλωση της ανοιχτής πληγής που αποτελεί για τη Νότια Κορέα και την Ιαπωνία η υπόθεση της εξαναγκαστικής εκπόρνευσης έφηβων κοριτσιών από τον Αυτοκρατορικό Στρατό της Ιαπωνίας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε χθες.
Τόκιο και Σεούλ υπέγραψαν στην πρωτεύουσα της Νότιας Κορέας συμφωνία για τη δημιουργία ταμείου με αρχικό κεφάλαιο 1 δισεκατομμύριο γιεν που θα στηρίζει όσες «γυναίκες ανακούφισης» είναι εν ζωή, ενώ προβλέπεται και επίσημη συγνώμη από την ιαπωνική πλευρά. Με τη σειρά της η κυβέρνηση της προέδρου Παρκ Γκέουν Χιε δεσμεύτηκε ότι, αφού η κυβέρνηση του Σίνζο Αμπε τηρήσει τις υποσχέσεις της, θα ξεκινήσει συνομιλίες με την οργάνωση που το 2011 ανήγειρε έξω από την πρεσβεία της Ιαπωνίας στη Σεούλ άγαλμα στη μνήμη των γυναικών αυτών, θυμάτων των ιαπωνικών ιδεών μεγαλείου και επεκτατισμού.
Παρότι όμως η συμφωνία χαιρετίστηκε και από τις δύο πλευρές, αφού, σύμφωνα με την πρόεδρο της Νότιας Κορέας, η υπογραφή της σημαίνει ότι «οι δύο κυβερνήσεις μπορούν πλέον να συνεργαστούν στενά για να αναπτυχθεί εμπιστοσύνη μεταξύ τους και να ανοίξει μια νέα σχέση», η απαίτηση της Ιαπωνίας να μεταφερθεί το άγαλμα έξω από την πρεσβεία προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Κορεατικού Συμβουλίου για τις γυναίκες που επιστρατεύθηκαν από την Ιαπωνία για στρατιωτική σεξουαλική εκμετάλλευση.
Οπως ανέφεραν εκπρόσωποι της οργάνωσης σε δηλώσεις τους, «ξεκαθαρίζουμε ότι το άγαλμα δεν μπορεί να αποτελεί όρο ή εργαλείο για οποιουδήποτε είδους συμφωνία. Είναι απαράδεκτο η κυβέρνηση να κάνει λόγο για απόσυρση του αγάλματος από τη θέση του».
Μέσο πίεσης
Η Ιαπωνία είχε σαν πρακτική τις απαγωγές κοριτσιών από την Κορέα και άλλες χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας και της Κίνας και τον εγκλεισμό τους σε οίκους ανοχής ειδικά για τους στρατιώτες του Αυτοκρατορικού Στρατού
Σημειώνεται εδώ ότι το άγαλμα που αναπαριστά ένα κορίτσι να κάθεται σε μια καρέκλα με σφιγμένες τις γροθιές του και δίπλα μια άδεια καρέκλα προκάλεσε τα τελευταία χρόνια ένα κύμα πίεσης προς την ιαπωνική κυβέρνηση να προβεί σε νέα επίσημη απολογία για την οργανωμένη και μαζική πρακτική απαγωγών κοριτσιών από την Κορέα και άλλες χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας και της Κίνας και τον εγκλεισμό τους σε οίκους ανοχής ειδικά για τους στρατιώτες του Αυτοκρατορικού Στρατού.
Επιπλέον, η ανέγερση του αγάλματος επανέφερε στο προσκήνιο το γεγονός ότι όλες οι προηγούμενες συμφωνίες που έχουν υπογραφεί για το θέμα δεν περιείχαν καμία πραγματική άμεση αποζημίωση των θυμάτων, οι οποίες για χρόνια ολόκληρα βιάζονταν καθημερινά και συχνά βασανίζονταν μέχρι θανάτου από τους στρατιώτες του αυτοκράτορα Χιροχίτο.
Η συμφωνία αυτή όμως φαίνεται ότι έχει κι άλλες προεκτάσεις που αναμένεται να επηρεάσουν τις εύθραυστες ισορροπίες στην ανατολική Ασία, καθώς η Νότια Κορέα και η Ιαπωνία είναι παραδοσιακοί σύμμαχοι των ΗΠΑ στην περιοχή, όπου η Κίνα το τελευταίο διάστημα κάνει ολοένα και πιο αισθητή την παρουσία της.
Σε περίπτωση που η συμφωνία τηρηθεί ανοίγει όντως μια νέα εποχή στις σχέσεις των δύο χωρών και προοδευτικά δημιουργεί τις συνθήκες για καλύτερη συνεργασία των δύο πλευρών και σε θέματα ασφάλειας, η οποία μέχρι τώρα γινόταν με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ.
Αυτό ακριβώς υπογράμμισε και ο υπουργός Εξωτερικών της Ιαπωνίας, Φούμιο Κισίντα, στις δηλώσεις του μετά την υπογραφή της συμφωνίας λέγοντας: «Πιστεύω ότι η συμφωνία έθεσε τις βάσεις για τη βελτίωση της συνεργασίας σε επίπεδο ασφάλειας μεταξύ Ιαπωνίας και Νότιας Κορέας καθώς και μεταξύ Ιαπωνίας, ΗΠΑ και Νότιας Κορέας». Πιο συγκεκριμένα, μέχρι σήμερα οι δύο χώρες ανταλλάσσουν πληροφορίες με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, δηλαδή η Σεούλ στέλνει τις πληροφορίες στην Ουάσιγκτον η οποία τις προωθεί στο Τόκιο και το ανάποδο.
Ο εξευτελισμος 200.000 γυναικων
Περίπου 70 χρόνια έχουν περάσει από τον βομβαρδισμό της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι με ατομικές βόμβες και τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όμως δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που έζησαν τα γεγονότα του μεγάλου πολέμου στο πετσί τους και είναι ακόμη ζωντανοί.
Με τη συνθηκολόγηση της Αυτοκρατορικής Ιαπωνίας, πέρα από τις μαζικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα χιλιάδες εγκλήματα πολέμου στην επιφάνεια ήρθαν οι ιστορίες των γυναικών που εξαναγκάστηκαν στην πορνεία από τους στρατιώτες του αυτοκράτορα Χιροχίτο για να τους «ανακουφίζουν».
Χιλιάδες γυναίκες και έφηβες κοπέλες από την Κορέα, την Κίνα, τις Φιλιππίνες, τη Βιρμανία, από την Ταϊλάνδη, το Ανατολικό Τιμόρ, το Βιετνάμ, τη Μαλαισία, την Ινδονησία και την Ταϊβάν, αποκαλύφθηκε ότι είχαν κλειστεί σε οίκους ανοχής, ότι βιάζονταν επί χρόνια από τουλάχιστον 25 στρατιώτες καθημερινώς, ότι υποβάλλονταν σε εξευτελιστικές ιατρικές εξετάσεις για αφροδίσια νοσήματα και στη συνέχεια βιάζονταν από τους γιατρούς, ότι υποβάλλονταν σε υστερεκτομές και ότι βασανίζονταν μέχρι θανάτου.
Οι ιαπωνικές δυνάμεις όπως έγινε γνωστό φρόντισαν να εξαφανίσουν όσο περισσότερα ενοχοποιητικά στοιχεία μπορούσαν, είτε καταστρέφοντας έγγραφα, είτε αποκρύπτοντας πληροφορίες, είτε σκοτώνοντας τα θύματα της ιστορίας.
Κάποιοι ιστορικοί εκτιμούν ότι ο αριθμός των «γυναικών ανακούφισης» ξεπερνάει τις 200.000.
Από αυτές ελάχιστες επιβίωσαν και ακόμη λιγότερες μοιράστηκαν τις ιστορίες τους, οι οποίες όπως έχουν δηλώσει κάποιες από τις επιζήσασες δεν τις αφήνουν να κοιμηθούν τα βράδια.
Οι καταθέσεις, οι μαρτυρίες τους και οι ιστορίες τους είναι πραγματικά ανατριχιαστικές και θυμίζουν έντονα ιστορίες των γυναικών του στρατοπέδου συγκέντρωσης γυναικών του Ράβενσμπρουκ και του Αουσβιτς, όπου επίσης λειτουργούσε οίκος ανοχής.
Μια από τις γυναίκες που έχουν μιλήσει ανοιχτά για το θέμα είναι η Γκιλ Ουον Οκ. Γεννηθείσα το 1927 στην Κορέα μεταφέρθηκε το 1940 σε στρατιωτικό οίκο ανοχής στην Κίνα. Εκεί κόλλησε σύφιλη και ανέπτυξε κακοήθεις όγκους, ενώ υποβλήθηκε και σε ολική υστερεκτομή.
Μια άλλη είναι η Κιμ Μποκ Ντονγκ, η οποία σε ηλικία 15 ετών απήχθη από τους Ιάπωνες στρατιώτες. Στην κατάθεσή της αναφέρει ότι σε καθημερινή βάση βιαζόταν καθημερινά από 15 στρατιώτες και τα Σαββατοκύριακα την «επισκέπτονταν» πάνω από 50 άνδρες τη μέρα.
Ξυλοδαρμοί
Παρόμοια είναι και η ιστορία της Κιμίκο Κανέντα, η οποία πλέον έχει πεθάνει. Η Κανέντα, μισή Γιαπωνέζα, μισή Κορεάτισσα, σε ηλικία 16 ετών μεταφέρθηκε από την Ιαπωνία στη Ζαοτζιάνγκ της Κίνας με την υπόσχεση ότι θα εργαστεί και κλείστηκε σε «σταθμό ανακούφισης». Εκεί σύμφωνα με όσα κατέθεσε το 1998, κάθε μέρα 20 άνδρες τη βίαζαν παρότι αντιστεκόταν, δέχθηκε επίθεση με μαχαίρι και συχνούς ξυλοδαρμούς για να πάψει να αντιστέκεται. Της αφαίρεσαν τη μήτρα, ενώ έβλεπε κορίτσια εξαιρετικά νεαρά να βιάζονται και μερικές μέρες αργότερα να πεθαίνουν από μολύνσεις. Στη θητεία της στον «σταθμό ανακούφισης» η Κανέντα εκτελούσε και χρέη νοσοκόμας κάνοντας ενέσεις μορφίνης στους τραυματίες Ιάπωνες στρατιώτες που επέστρεφαν από την πρώτη γραμμή.
ethnos.gr
