Σε συνθήκες κρίσης η θέση των αυτοαπασχολούμενων, των μικρών επαγγελματιών και των εμπόρων, των βιοτεχνών -τους οποίους αφορά η συγκεκριμένη επερώτηση του ΚΚΕ- επιδεινώνεται ραγδαία. Ένας και μόνο δείκτης φθάνει να αποκαλύψει την πραγματικότητα, όταν οι ακάλυπτες επιταγές και τα διαμαρτυρημένα γραμμάτια του 2009 έφθασαν στο επίπεδο των δύο δισεκατομμυρίων ευρώ, όταν υπάρχουν δεκάδες, χιλιάδες επιχειρήσεις, μικρές επιχειρήσεις, πολύ μικρές επιχειρήσεις οι οποίες κατά το διάστημα του 2009 σταμάτησαν να λειτουργούν, έκλεισαν, όταν υπάρχουν χιλιάδες επαγγελματοβιοτέχνες και αυτοαπασχολούμενοι που δεν μπορούν να καλύψουν τις ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις. Η κατάσταση η οποία βιώνουν οι επαγγελματοβιοτέχνες και οι αυτοαπασχολούμενοι δεν είναι σημερινό φαινόμενο, δεν είναι αποτέλεσμα της κρίσης. Διαχρονικά βλέπουμε τις τελευταίες δεκαετίες την ραγδαία επιδείνωση της θέσης τους. Και εδώ πέρα χρειάζεται να απαντήσουμε και να εντοπίσουμε, ποια είναι η αιτία αυτής της κατάστασης, όταν υποκριτικά τα κόμματα του ευρωμονόδρομου αναφερόμενα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους αυτοαπασχολούμενους, τους θεωρούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας και δείχνουν μεγάλη ευαισθησία στα λόγια, στα προβλήματα και στην επιδείνωση της θέσης, την οποία αντιμετωπίζουν.
Όμως, παρά την «ευαισθησία» το αποτέλεσμα, όχι, μόνο δεν αλλάζει αλλά αυτή η επιδείνωση της θέσης τους συνεχίζεται ραγδαία το διάστημα αυτό. Το ίδιο το καπιταλιστικό το σύστημα που πετάει απ’ έξω τις πολύ μικρές επιχειρήσεις, προς όφελος της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου και της παραγωγής σε λιγότερα χέρια.
Δεν είναι ελληνικό φαινόμενο η μονοπώληση της αγοράς- σε ευρωπαϊκό επίπεδο, είναι ακόμη μεγαλύτερη η συγκέντρωση η μονοπώληση της αγοράς από ότι στην Ελλάδα. Το αποτέλεσμα όλων αυτών των πολιτικών είναι το 1,5% των εμπορικών επιχειρήσεων να ελέγχει το 50% της αγοράς, στο λιανεμπόριο οι μεγάλες πολυεθνικές αλυσίδες να ελέγχουν το 82% της αγοράς, στις ηλεκτρικές συσκευές, πέντε αλυσίδες να ελέγχουν το 50% της αγοράς, ενώ στα ηλεκτρονικά είδη έξι επιχειρήσεις να ελέγχουν το 78% της αγοράς.
Αλλά βεβαίως, στην τάση αυτή της συγκέντρωσης και της συγκεντροποίησης της μονοπώλησης της αγοράς αξιοποιούνται και νέες μορφές, όπως η μορφή του Franchise, οι υπεργολαβίες -το σπάσιμο δηλαδή των μεγάλων έργων σε πολλά μικρά- και η λειτουργία των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, σ’ αυτό το καθεστώς των υπεργολαβιών προς όφελος των μεγαλύτερων επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στους κλάδους
Από αυτή, λοιπόν, την άποψη είναι φανερό, ποιος είναι ο αντίπαλος, κατά τη γνώμη του Κ.Κ.Ε., των επαγγελματιών, των αυτοαπασχολούμενων και των εμπόρων: Είναι τα ίδια τα μονοπώλια και το ίδιο το κεφάλαιο που επιδεινώνει τη θέση τους. Βεβαίως ραγδαία επιδείνωση επιτυγχάνεται και μέσω της ευρωενωσιακής πολιτικής της απελευθέρωσης της αγοράς, που την ασπάζεσθε. Είναι όχημα επιτάχυνσης της μονοπώλησης. Το βλέπουμε σε όλους τους τομείς οι οποίοι έχουν απελευθερωθεί: απ’ την ηλεκτρική ενέργεια, απ’ τις τηλεπικοινωνίες και από την κινητή τηλεφωνία. Αυτή η μονοπώληση της αγοράς οδηγεί στην αύξηση των τιμολογίων των παλιών Δ.Ε.Κ.Ο., -όπως ονομάζονταν και τα τιμολόγια που καλούνται να πληρώσουν οι επαγγελματοβιοτέχνες και οι έμποροι δυσχεραίνουν ακόμη περισσότερο το πλαίσιο δράσης τους. Δεν είναι τυχαίο, ότι πάρα πολλές μικρές επιχειρήσεις και αυτοαπασχολούμενοι δεν μπορούν πλέον να πληρώσουν τους λογαριασμούς της Δ.Ε.Η. Επιπρόσθετα, ακόμη μεγαλύτερη επίδραση θα υπάρχει από την εφαρμογή και στη χώρα μας, το αμέσως επόμενο διάστημα, της Οδηγίας Μπολκενστάιν, της απελευθέρωσης δηλαδή της αγοράς των υπηρεσιών που θα οδηγήσει σε περαιτέρω ενοποίηση της αγοράς στα πλαίσια των ευρωενωσιακών δομών και θα ενισχύσει περαιτέρω τη δράση του κεφαλαίου και την επέκταση.
Η λογική της απελευθέρωσης των επαγγελμάτων θα χτυπήσει τις μικρές βιοτεχνικές και επαγγελματικές μονάδες που λειτουργούν στο χώρο για παράδειγμα της οικοδομής, στις μεταφορές και αλλού. Θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη ασφυξία αυτούς τους τομείς, πέραν, όμως, από την ασφυξία και τη μονοπώληση των αγορών αυτών, θα οδηγήσει και στο σφαγιασμό των επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων. Το βασικό πρόβλημα, λοιπόν, είναι η μεταφορά του τζίρου προς όφελος των μεγάλων επιχειρήσεων.
Η ευρωενωσιακή πολιτική, αλλά και οι κυβερνητικές πολιτικές που εφαρμόστηκαν, αποτελούν τη δεύτερη αιτία των προβλημάτων που υπάρχουν. Για παράδειγμα, φορολογική πολιτική: Με διαφορετικό τρόπο αντιμετωπίζεται το μεγάλο κεφάλαιο, το οποίο ουσιαστικά φοροαποφεύγει, φοροαπαλλάσσεται με νόμιμο τρόπο και με διαφορετικό τρόπο αντιμετωπίζονται οι επαγγελματίες και οι αυτοαπασχολούμενοι. Στο ασφαλιστικό υπάρχει ραγδαία επιδείνωση της θέσης των αυτοαπασχολούμενων. Το 2007, το 20% δεν μπορούσε να πληρώσει τις ασφαλιστικές του εισφορές, το 2008 πήγε στο 25% και το 2009 στο 35%. Επιπλέον, τα σχέδια που επεξεργάζονται θα αυξήσουν περαιτέρω τις εισφορές στο ταμείο των αυτοαπασχολούμενων. Οι σκέψεις να αυξηθούν οι εισφορές από δώδεκα σε δεκατέσσερις, σημαίνει μια αύξηση της τάξης του 16,7% της εισφοράς στα ταμεία, ενώ ταυτόχρονα, η σύνταξη παραμένει σε απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα.
Η κατάσταση αυτή θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο το 2010, όταν στον ίδιο τον Κρατικό Προϋπολογισμό, η κρατική χρηματοδότηση στον ΟΑΕΕ είναι μειωμένη κατά 60% σε σχέση με το 2009. Το ωράριο και η απελευθέρωσή του λειτουργεί προς όφελος των πολύ μεγάλων επιχειρήσεων. Το ίδιο και η επαγγελματική στέγη και η χωροταξία, τα επαγγελματικά και βιοτεχνικά πάρκα τα οποία είτε δεν δημιουργούνται είτε λειτουργούν πάλι προς όφελος των μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων. Γιατί εμάς ο διαχωρισμός ο οποίος γίνεται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι μόνο δεν μας καλύπτει, αλλά τον θεωρούμε αντιλαϊκό και αντεργατικό, από την άποψη ότι ευνοεί τις μεσαίες και μεγάλες- για τα δεδομένα της Ελλάδας- επιχειρήσεις και όχι τους αυτοαπασχολούμενους και τις πολύ μικρές επιχειρήσεις.
ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ
- Φορολογική ελάφρυνση των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών ΕΒΕ με κατάργηση κάθε είδους «αντικειμενικών κριτηρίων». Κρατική χρηματοδότηση του Οργανισμού Απασχόλησης Ελευθέρων Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ) κατά τα 2/3. Να μη γίνουν άλλες αυξήσεις στις εισφορές. Να μειωθούν κατά 10% για τους αυτοαπασχολούμενους και γενικότερα τους μικρούς επαγγελματοβιοτέχνες και εμπόρους για όσο διαρκεί η κρίση και να παύσουν οι ποινικές διώξεις για τις καθυστερούμενες οφειλές. Κατώτερο ποσό σύνταξης τα 1.150 ευρώ.
- Πάγωμα των χρεών προς τις τράπεζες, το δημόσιο και τον ΟΑΕΕ για όσο διάστημα διαρκεί η κρίση.
- Αφορολόγητο όριο 40.000 ευρώ της οικογένειας και 5.000 ευρώ για κάθε παιδί.
- Να μη εκδιώκονται οι βιοτεχνίες από τον οικιστικό ιστό χωρίς να έχει εξασφαλιστεί ρεαλιστική και συμφέρουσα λύση μετεγκατάστασής τους.
- Δημιουργία βιοτεχνικών πάρκων με κρατική χρηματοδότηση και συνεταιριστική διαχείριση.
- Απόκρουση μαζί με τους εργατοϋπάλληλους της παραπέρα επέκτασης του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων και της κατάργησης της κυριακάτικης αργίας. Ενιαίο 48ωρο εβδομαδιαίο ωράριο, με Κυριακή αργία, 3 απογεύματα κλειστά για όλα τα καταστήματα μεγάλα και μικρά, υποχρεωτικά.
- Χρηματοδότηση άτοκη για τους μικρούς ΕΒΕ όσο διαρκεί η κρίση με εγγύηση του Δημοσίου.
