Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι φέτος συμπληρώνεται ένας λαμπερός αιώνας στην ποίηση καθώς το 1912 ήρθε στη ζωή ο Νικηφόρος Βρεττάκος. Με αφορμή αυτήν τη ξεχωριστή επέτειο ο Δήμος Ελληνικού-Αργυρούπολης και η πολιτιστική επιτροπή έκαναν εκδήλωση στο συνεδριακό κέντρο “Μίκης Θεοδωράκης”.
Ο καθηγητής του Α.Π.Θ. Ντέιβιντ Κόνολι και ο συγγραφέας-δημοσιογράφος Βασίλης Ρούβαλης έκαναν μια αναδρομή στο καταξιωμένο έργο του “…Οι δύο άξονες της ποίησης του είναι ο φυσικός κόσμος και ο άνθρωπος. Τα έργα του έχουν απλότητα έκφρασης, συναισθηματισμό και είναι πάντα επίκαιρα. Τα θέματα του έχουν οικουμενικότητα και ο ποιητικός λόγος του έχει ειλικρίνεια. Τίποτα δεν είναι προσποιητό. Έλαβε 4 κρατικά βραβεία ποίησης και αρκετές διακρίσεις στο εξωτερικό. Τιμήθηκε όσο εν ζωή…”.
Είναι δύσκολο ν’αποτυπώσουμε στο χαρτί τα συναισθήματα που μας κυρίεψαν, όταν είδαμε σε τηλεοπτική προβολή συνέντευξη του ίδιου του Νικ. Βρεττάκου. “…Γεννήθηκα στη Λακωνία και πήγα σχολείο στο Γύθειο. Η οικονομική κατάσταση του πατέρα μου ήταν τραγική. Έγινε έρανος για να έρθω στην Αθήνα. Όμως δεν μπόρεσα να σπουδάσω. Δούλεψα στα βαφεία του μεταξουργείου, σε οικοδομές, πωλητής. Εργάστηκα μέσα στα νέρα και έπαθα πλευρίτιδα. Υπήρχε εποχή που ήμουν και άνεργος. Παντρεύτηκα και απέκτησα μια κόρη…
…Αναρρωτιούνται πολλοί γιατί χρησιμοποιώ θρησκευτικά σύμβολα. Το κάνω γιατί είναι μέσα στο αίμα του Ελληνικού λαού και στον κοινωνικό περίγυρο…”
Οι ηθοποιοί Μιχάλης Μαραγκός και Όλγα Γκάτζιου απήγγειλαν στίχους του, συνοδευόμενοι από την κιθάρα του Αλέξανδρου Ζέρβα. Στον επίλογο της βραδιάς απολαύσαμε Αργυρουπολίτικες χορωδίες απαρτισμένες από μικρούς και μεγαλούς.
Μεγάλε ποιητή, σ’ευχαριστούμε πολύ για την πολιστική κληρονομιά που μας άφησες. Όλη σχεδόν η γη έχει το προνόμιο ν’απολαμβάνει το έργο σου μιας και έχεις μεταφραστεί σε πάνω από 30 γλώσσες. Τώρα είσαι στη γειτονιά των αγγέλων κοντά στους επίσης καταξιωμένους συναδέλφους σου, το Γιάννη Ρίτσο, τον Οδυσσέα Ελύτη… Ας έχουμε την ευχή σας, για να μπορεί η Ελλάδα, να βγάζει και άλλους φωτισμένους ανθρώπους.
