Ουρές χιλιομέτρων στην εθνική οδό, εγκλωβισμένοι οδηγοί, φορτηγά και οικογένειες σε αναμονή χωρίς τέλος. Όχι από ατύχημα, όχι από κακοκαιρία, αλλά από μπλόκο. Γιατί κάποιοι αποφάσισαν ότι ο δρόμος είναι ιδιοκτησία τους και οι πολίτες αναλώσιμοι κομπάρσοι στον «αγώνα» τους.
Οι αγρότες διαμαρτύρονται. Θεμιτό. Κλείνουν όμως εθνικές αρτηρίες και τιμωρούν χιλιάδες άσχετους ανθρώπους. Απαράδεκτο. Κι αντί η Πολιτεία να προστατεύσει το αυτονόητο δικαίωμα της ελεύθερης μετακίνησης, χαϊδεύει αυτιά, μετράει ψήφους και παριστάνει τον θεατή.
Σε μια ευνομούμενη χώρα, η εθνική οδός δεν γίνεται εργαλείο πίεσης. Στην Ελλάδα όμως, γίνεται κανονικότητα. Και η ταλαιπωρία βαφτίζεται «κοινωνικός αγώνας».
Ο απόλυτος εξευτελισμός της Δημοκρατίας. Ο φασισμός σε όλο του το μεγαλείο ξυπνά κάθε χρόν την ίδια εποχή για να εκβιάσει. Για το πραγματικό πρόβλημα όμως που είναι πανευρωπαϊκό και φυσικάυπάρχει και στον τόπο μας δεν μιλά κανείς. Η απληστία της παγκοσμιοποίησης δεν έχει βρει βιώσιμη λύση για την παραγωγή της διατροφής των ανθρώπων. Το πρόβλημα δεν λύνεται με μπλόκα, ούτε εδώ, ούτε στο Παρίσι, ούτε πουθενά αλλού.