Δύο τρόποι υπάρχουν για να πειραχτούν οι εκλογές. Ή πριν ανοίξουν οι κάλπες να έχουν μέσα ψηφοδέλτια ενός συγκεκριμένου κόμματος. Ή άλλο να είναι το αποτέλεσμα της κάλπης και άλλο να ανακοινώνεται από το υπουργείο Εσωτερικών. Αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης ότι τίποτα τέτοιο ή οποιοδήποτε άλλο ευφάνταστο σενάριο δεν μπορεί να το πάρουμε στα σοβαρά. Συνεπώς, πιο πιθανό είναι να μιλούμε για πειραγμένους εγκεφάλους παρά για πειραγμένες εκλογές.
Πολλοί φίλοι στο Διαδίκτυο ζήτησαν την επέμβαση ενός εισαγγελέα για τις παραπάνω ανοησίες. Σιγά μη χάσει εργατοώρες ο εισαγγελέας επειδή ένας ευρωβουλευτής ήθελε να κάνει το «κομμάτι» του. Τέτοιες συμπεριφορές θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με την πρέπουσα «πλάκα» και μέχρις εκεί. Όλα τα υπόλοιπα είναι εκ του περισσού. Εκτός αν ο σύντροφος αναφερόμενος στην πανωλεθρία του 2023 προετοιμάζει το έδαφος για την επερχόμενη νέα πανωλεθρία. Εδώ υπάρχει μια πολιτική εξήγηση καθώς τα μαντάτα από τον χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν είναι καθόλου αισιόδοξα.
Τελευταία φορά που μίλησαν για πειραγμένες εκλογές ήταν το 2000. Τότε που μέχρι τις 10:30 κυβέρνηση ήταν η Νέα Δημοκρατία και τελικά για 72.400 ψήφους νίκησε το ΠΑΣΟΚ. Παρά την πίκρα της ήττας, γρήγορα το σενάριο των μεταφερόμενων ψηφοφόρων και της αμφισβήτησης του αποτελέσματος μπήκε στην άκρη, μια και η Νέα Δημοκρατία ήταν και παραμένει ένα συστημικό κόμμα. Έκτοτε δεν ξανακούσαμε κάτι σχετικό, παρά τις μεγάλες αλλαγές πολλών εκλογικών αναμετρήσεων. Σήμερα, οι πειραγμένες εκλογές μου θυμίζουν τα χαμένα βαγόνια και όλα τα συνωμοσιολογικά σενάρια, όπως και τους απίθανους τύπους που τα διακινούσαν. Ως γνωστόν στην Ελλάδα τα πάντα πειράζονται.
Περίμενα κάποιες κουρασμένες αριστερές ψυχούλες να τσιμπούσαν με τις πειραγμένες εκλογές – επετειακή μέρα που ήταν και η χθεσινή – και να αναφερθούν στις εκλογές της βίας και της νοθείας της «επαράτου», αλλά είδα πως συγκρατήθηκαν. Η γελοιότητα ήταν κραυγαλέα. Άλλωστε η «επάρατος» οσονούπω φεύγει, καθώς: «Νίκο γερά, να φύγει η Δεξιά!» Το σωστό σύνθημα στη σωστή στιγμή και ο Νίκος το προσπαθεί, τον βοηθά και η κυβέρνηση, αλλά αντί να ανεβαίνει πέφτει, έστω οριακά. Πάντως πέφτει.
Μέχρι πρόσφατα μιλούσαν και για πειραγμένες δημοσκοπήσεις. «Πετσωμένες» δημοσκοπήσεις τις αποκαλούσαν. Τώρα παρατηρώ πως αυτό το παραμύθι έχει εγκαταλειφθεί. Τι να πουν τα κόμματα του 3 και του 4%; Ή πόσο «πετσωμένη» μπορεί να είναι μια διαφορά 12-15 μονάδων; Και η ανοησία έχει τα όρια της.
Τελικά, αν θέλουμε να δούμε τη μεγάλη εικόνα, θα διαπιστώσουμε πως όλες αυτές οι παραδοξολογίες έχουν μια αιτία: όλοι αυτοί δεν μπορούν να χωνέψουν πως η Νέα Δημοκρατία θα είναι για 3η συνεχόμενη φορά ο νικητής των εκλογών και θα ξανακυβερνήσει είτε αυτοδύναμα είτε συνεργατικά. Όσο πιο γρήγορα το αποδεχτούν τόσο δε θα εκτίθενται λέγοντας ανοησίες.
Σάκης Μουμτζής – liberal.gr
Από τύφο ή λοβοτομή;