Όπως και να’χει, τα πράγματα είναι κάτι περισσότερο από απλά, αρκεί βέβαια τα πόδια σου να ακουμπάνε στη γη και ασφαλώς να μη βρίσκεσαι υπό την επήρεια αλκοολούχων ποτών.
Ο λόγος, βασικά, αφορά την γενικότερη στάση του μεγαλυτέρου μέρους της αντιπολίτευσης στον δήμο Αλίμου, όταν αρνείται να συμφωνήσει σε ζητήματα καίριας σημασίας για την πόλη και εμφανώς προς όφελος των κατοίκων.
Οι περιπτώσεις τέτοιας μορφής συμπεριφοράς δεν είναι λίγες, αρκεί να θυμηθεί κανείς την επιπολαιότητα με την οποία αντιμετωπίζει τις περισσότερες φορές εισηγήσεις του δημάρχου για διάφορα θέματα, όπως για παράδειγμα, εκ των πλέον χαρακτηριστικών, αυτό των απαλοτριώσεων, και συγκεκριμένα της συζήτησης στο Δημοτικό Συμβούλιο για το κληροδότημα ακινήτου του συλλόγου των Κυθηρίων που αρνούμενη να δώσει την θετική ψήφο της, υποχρεώνοντας έτσι τον Ανδρέα Κονδύλη να μιλήσει για άγνοια των πραγμάτων, καθώς και των διαδικασιών νομικής υφής εκ μέρους της.
Από τα κατά καιρούς θέματα συζήτησης, λοιπόν, είναι και αυτό των απαλοτριώσεων διαφόρων χώρων της περιοχής. “Να απαλοτριώσουμε κύριε Δήμαρχε αυτό, εκείνο και κάθε τι άλλο…” ακούς να λένε, χωρίς να υπολογίζουν τα τεράστια ποσά που απαιτούνται για κάτι τέτοιο και μάλιστα σε μία περίοδο δύσκολη αφού, παρ’ όλα αυτά, η σημερινή διοίκηση Κονδύλη και σημαντικά έργα για την πόλη έχει ήδη κάνει, και συνεχίζει να κάνει, ενώ ταυτόχρονα ξοφλάει και τα χρέη που κληρονόμησε από τις προηγούμενες διοικήσεις.
Ασφαλώς, για κάποιους από τους αντιπάλους του μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο, η λύση είναι
ο δανεισμός. Απλά τα πράγματα. Δανειζόμαστε και καθαρίσαμε. Τι το πιό απλό και εύκολο, τη στιγμή που βλέπουν ότι η σημερινή διοίκηση με μπροστάρη τον Δήμαρχο αγωνίζεται νυχθημερόν να βάλει μία τάξη στα κάθε λογής προβλήματα, και όχι μόνο στα χρέη, που κληρονόμησε, άμα τη αναλήψη των καθηκόντων της. Παρ’ όλ’ αυτά, παρατηρείται το φαινόμενο ορισμένοι από την αντιπολίτευση να του προείνουν να ξαναβάλει τον Δήμο στην μέγγενη του δανεισμού, σε κάτι που, εκ των πραγμάτων άλλωστε, θα πέσει τελικά και πάλι στους ώμους των πολιτών.
Το έχω αναφέρει κι άλλες φορές πως, το μεγαλύτερο ποσοστό από την μεριά των συμβούλων της αντιπολίτευσης στον Άλιμο, αναλώνεται για κάποια αρκούντως σοβαρά ζητήματα που αφορούν την πόλη, σε συζητήσεις και προτάσεις, που μακράν απέχουν της πραγματικότητας, υποχρεώνοντας τον Δήμαρχο, Ανδρέα Κονδύλη, να τους καταγγέλει για παντελή άγνοια σχετικά με τις διαδικασίες, αλλά και το νομικό καθεστώς που ισχύει για την υλοποίησή τους.
Εν ολίγοις, μιλάνε έτσι για να λένε ότι κάτι είπαν, θεωρώντας – κακώς, κάκιστα – πως μ’ αυτόν τον τρόπο κάνουν σοβαρή, γόνιμη αντιπολίτευση ώστε, φευ, να αποδυναμώσουν και να φθείρουν τον ίδιο τον Δήμαρχο.
Τώρα, και σ’ ότι αφορά αυτή τη συμπεριφορά ορισμένων επικεφαλής της αντιπολίτευσης, που περιμένουν να τον διαδεχθούν στον δημαρχιακό θώκο, θα κλείσω με κάτι που θυμήθηκα διαβάζοντάς το πριν λίγο καιρό και το βρήκα εύστοχο και επίκαιρο. Μου θυμίζει λοιπόν, εκείνον τον αλκοολικό ήρωα από το μυθιστόρημα του Μάλκολμ Λόουρυ “Κάτω από το ηφαίστειο”, που την είχε αράξει στην άκρη ενός πεζοδρομίου και όταν τον ρωτούν οι περαστικοί για ποιό λόγο κάθεται εκεί, αυτός τους απαντά πως, επειδή έχει ακούσει ότι ολόκληρος ο κόσμος στρέφεται γύρω από τον άξονά του, έτσι κι αυτός κάθεται στην άκρη του πεζοδρομίου, περιμένοντας να περάσει από μπροστά του το σπίτι του, για να μπει μέσα!
