ΑΡΘΡΑ

Τι σχολείο θέλουμε, τελικά;

Της Ντόρας Πάλλη* 0 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2018, 23:05

Όλοι όσοι δίνουμε τη μάχη κατά του σχολικού εκφοβισμού στα σχολεία της πατρίδας μας, γνωρίζουμε καλά, ότι στην ουσία δίνουμε μια ακόμα μεγαλύτερη μάχη... Αυτή για την ύπαρξη ενός άλλου σχολείου, μιας άλλης εκπαίδευσης...

Ξέρουμε, ότι το πραγματικό δίλλημα αφορά στο...

Τι σχολείο θέλουμε, τελικά;

Ένα σχολείο που θα αναπαράγει και θα πολλαπλασιάζει τα αδιέξοδα της κοινωνίας μας ή ένα σχολείο, που θα είναι ανάχωμα σε αυτά αλλά κι επιταχυντής της κοινωνικής ανάταξης;

Ας δούμε το παράδειγμα του σχολικού εκφοβισμού.

Όλοι μας γνωρίζουμε, πως το πρόβλημα μέσα στα σχολεία αντανακλά τη βία που υπάρχει έξω από αυτά.

Τόσο τη βία στη κοινωνία, όσο και τη βία στην ελληνική οικογένεια, σε ένα συντριπτικό, τουλάχιστον, ποσοστό των περιπτώσεων.

Το ελληνικό σχολείο... αδυνατεί, να υψώσει φράγματα στη βία, αφού πολλές είναι οι φορές, που αναπαράγει διαδικασίες και νοοτροπίες, οδηγώντας τα παιδιά μας σε ένα λάθος αξιακό σύστημα.

Η γνώση έγινε χρησιμοθηρία κι όχι χαρά ή όραμα για μια καλύτερη ζωή...

Η άμιλλα έγινε ένας σκληρός ανταγωνισμός σε λάθος πεδία...

Εν τω μεταξύ, έχουμε το θεσμό του σχολείου να έχει γίνει ένα είδος καταναγκασμού, αντί δημιουργίας κι ελπίδας!

Κυρίως όμως, το σχολείο μας αντί να προωθεί την συλλογικότητα, τη πίστη σε κοινές αξίες, έχει μετατραπεί σε ένα εργαλείο επίδειξης ατομισμών.

Πού;
Εδώ στη χώρα που ανέδειξε την έννοια του πολίτη έναντι του ιδιώτη;

Το πραγματικό, λοιπόν, στοίχημα είναι να αλλάξουμε... το σχολείο μας.
Κι ο καλύτερος δρόμος για αυτό είναι να το κάνουμε υπόθεση όλων μας!
Εμάς των πολιτών...
Εμάς των γονιών...
Εμάς των εκπαιδευτικών...

Είναι οι σχολικές κοινότητες αυτές που πρέπει να πάρουν την ευθύνη.
Μέχρι τώρα την ευθύνη την έχει ένα γραφειοκρατικό, συγκεντρωτικό σύστημα.Ένα σύστημα κεντρικών ρυθμίσεων, ενός λαβυρίνθου εγκυκλίων και διατάξεων, που αποστερεί το σχολείο μας από κάθε ζωντάνια, πολύτιμες πρωτοβουλίες, αλλά και από την απαραίτητη ευελιξία που οφείλει να το διακρίνει.

Υπάρχουν πολλά στοιχεία, που τεκμηριώνουν την αποτυχία της σωστής λειτουργίας ενός ελληνικού σχολείου.

Το κυριότερο στοιχείο αβελτηρίας είναι το γεγονός, ότι έχει αποτύχει να αξιοποιήσει ένα υπέροχο ανθρώπινο δυναμικό μέσα κι έξω από αυτά.

Είχα την τύχη να συναντηθώ με αυτό το δυναμικό μέσα από το πρόγραμμα του σχολικού εκφοβισμού, όπου υλοποιεί το Διεθνές Κέντρο Ολυμπιακής Εκεχειρίας μαζί με το Βρετανικό Συμβούλιο.

Υπάρχουν χιλιάδες γονείς, εκπαιδευτικοί, αυτοδιοικητικοί που πραγματικά λαχταρούν να προσφέρουν, να συμμετάσχουν στη προσπάθεια για ένα άλλο σχολείο, για το σχολείο που μας αξίζει. Αυτό που μπορεί να «εκταθεί» πέρα από την δεδομένη εκπαιδευτική διαδικασία...

Δημιουργώντας πραγματικές κοινότητες και δράσεις που θα δώσουν στην εκπαίδευση γοητεία,
κύρος, θελκτικότητα, νέα πεδία γνώσης...

Το βλέπουμε στα προγράμματα κατά του σχολικού εκφοβισμού που είναι γεμάτα βιωματικές δράσεις, παιχνίδια, διαγωνιστικές διαδικασίες...

Τα παιδιά συμμετέχουν με χαρά, και τα παιδιά... αποδίδουν!
Κι έχουμε πάντα θετικά αποτελέσματα.
Το διαπιστώνουμε στα πρόσωπα των παιδιών μας, το βλέπουμε στις αντιδράσεις των γονέων...
Το διακρίνουμε στην ένθερμη συμμετοχή της εκπαιδευτικής κοινότητας...

Το σχολείο που θέλουμε τελικά είναι υπόθεση μιας απόφασης!

Η αποκέντρωση και η ουσιαστική εμπλοκή της σχολικής κοινότητας σε κάθε σχολείο αποτελεί μέρος αυτής.

Της απόφασης που θα κινητοποιήσει τις δημιουργικές μας δυνάμεις και που θα μεταμορφώσει το σχολείο μας, επαναφέροντάς το στο πραγματικό νόημα της ύπαρξης του...

Να αποτελεί το πλέον βασικό κύτταρο μιας καλύτερης κοινωνίας...
Της κοινωνίας των παιδιών μας!

* Η Ντόρα Πάλλη είναι μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Ν.Δ., Σύμβουλος εκπαιδευτικών και κοινωνικών θεμάτων

 

Σχόλια Αναγνωστών

0 Προσθήκη σχολίου

Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.