ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ

Όταν η εκπαίδευση δεν γίνεται μόνο στο σχολείο

Γράφει η Μαίρη Τρύφων - Νηπιαγωγός-Προϊσταμένη 9ου Νηπ/γείου Π.Φαλήρου. 0 3 ΜΑΙΟΥ 2015, 19:22
Η εκπαίδευση σήμερα ήταν κάπως διαφορετική. Το μάθημα έγινε έξω από το σχολείο. Ήταν όμως ένα ΣΧΟΛΕΙΟ, για όλους μας

Την Κυριακή 26 Απριλίου 2015 ζήσαμε πολύ όμορφες στιγμές. Παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικοί του 9ου Νηπ/γείου Π. Φαλήρου μαζί με τα παιδιά, την Πρόεδρο, τους γυμναστές, τους γονείς, τους φίλους από τον Πανελλήνιο Σύλλογο Προσαρμοσμένων Δραστηριοτήτων -ΑΛΜΑ, συμμετείχαμε στον αγώνα «κοινωνικής προσφοράς», στα πλαίσια του Ημιμαραθώνιου αγώνα που έγινε στο Π.Φάληρο. Δηλαδή τι κάναμε; Όλοι μαζί, σε μια ομάδα τρέξαμε-περπατήσαμε στον όμορφο χώρο της Μαρίνας του Φλοίσβου.



Ήταν μια ηλιόλουστη μέρα από αυτές που αξίζει να σηκωθείς από τον καναπέ σου, να ξεβολευτείς λιγάκι, να κάνεις κάτι εθελοντικά. Ήμασταν πολλοί εκεί, όχι όλοι, αλλά πολλοί. Αποτελέσαμε μια ομάδα, αλλά ο καθένας από εμάς βίωσε το γεγονός διαφορετικά. Τα παιδιά μας ήρθαν σε επαφή με παιδιά με αναπηρία και τους δημιουργήθηκαν ερωτήματα ζωής. «Αυτά τα παιδιά χαίρονται το ίδιο με εμάς; Μπορούν να τρέξουνε το ίδιο; Πάνε στο σχολείο όπως εμείς;» και άλλες πολλές ερωτήσεις που θα βρουν απαντήσεις στο μέλλον.



Οι γονείς συμμετείχαν, αλλά και θαύμασαν άλλους γονείς, για το κουράγιο τους, για τον καθημερινό αγώνα που δίνουν, για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Τους θαύμασαν γιατί δεν αφήνουν την αναπηρία τους να σταθεί εμπόδιο στο να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή. Εμείς οι εκπαιδευτικοί κάναμε το καλύτερο μάθημα που θα μπορούσαμε, γιατί παρόλο που συνεχώς μιλάμε για διαφορετικότητα και την αποδοχή της μέσα στην τάξη, στο σχολείο, δεν θα ήταν ποτέ το ίδιο με το βιωματικό μάθημα ζωής που πήραν οι μαθητές μας, εκεί στον στίβο.



Μικρές στιγμές όπως, η Ελένη που χωρίς να με έχει ξαναδεί μου κρατούσε το χέρι, ο Νικόλας και ο Γιώργος που ενώ δεν τους βοηθούσε το σώμα τους έκαναν ασκήσεις προθέρμανσης μαζί μας, η μαμά του Γιώργου, έμπειρη γυμνάστρια, που σε όλη σχεδόν την διαδρομή ήταν δακρυσμένη, η μπέμπα-Μελίνα που έτρεχε μέσα από το καρότσι της, μαζί με όλη την οικογένειά της. Οι άνθρωποι του Συλλόγου και οι γυμναστές των παιδιών να τρέχουν μαζί τους, κρατώντας τους τα χέρια, να τα ενθαρρύνουν να συνεχίσουν, ως το τέρμα, να μην τα παρατήσουν. Πιτσιρίκια που έδιναν τα χέρια και έκαναν «κόλλα το», πριν ξεκινήσουν έναν αγώνα που θα είχε μόνο νικητές. Τα χειροκροτήματα και τα μπράβο για όλους πολλά .

Σήμερα ήμασταν πολλοί και μακάρι του χρόνου να είμαστε ακόμη περισσότεροι. Τερματίσαμε όλοι μαζί, κανείς δεν κουράστηκε, κανείς δεν έμεινε πίσω. Βραβευτήκαμε όλοι. Προπάντων χαρήκαμε όλοι, γιατί μπορέσαμε να βοηθήσουμε, έστω και ελάχιστα, την προσπάθεια των ανθρώπων αυτών, που ενώ η φύση δεν τους βοήθησε, αυτοί είναι μαχητές και δίνουν καθημερινά μαθήματα ζωής. Όλοι στην ίδια ομάδα και όλοι διαφορετικοί. Η εκπαίδευση σήμερα ήταν κάπως διαφορετική. Το μάθημα έγινε έξω από το σχολείο. Ήταν όμως ένα ΣΧΟΛΕΙΟ, για όλους μας.

Σχόλια Αναγνωστών

0 Προσθήκη σχολίου

Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.