ΑΡΘΡΑ

Χρήστος Θεοδωρόπουλος

Ο Χρήστος Θεοδωρόπουλος είναι απόφοιτος του τμήματος Κοινωνιολογίας της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης. Καθ’ όλη τη διάρκεια των σπουδών του, εκπόνησε πληθώρα εργασιών, σχετιζόμενες με ευρύτερα κοινωνιολογικά και εγκληματολογικά ζητήματα. Έχει παρακολουθήσει πληθώρα σεμιναρίων και συνεδρίων που σχετίζονται με κοινωνικά ...περισσότερα

Ο Χρήστος Θεοδωρόπουλος είναι απόφοιτος του τμήματος Κοινωνιολογίας της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης. Καθ’ όλη τη διάρκεια των σπουδών του, εκπόνησε πληθώρα εργασιών, σχετιζόμενες με ευρύτερα κοινωνιολογικά και εγκληματολογικά ζητήματα.

Έχει παρακολουθήσει πληθώρα σεμιναρίων και συνεδρίων που σχετίζονται με κοινωνικά φαινόμενα όπως σχολική βία, κοινωνικός αποκλεισμός, ρατσισμός, προβλήματα σχέσεων στην οικογένεια και στο σχολείο.

Είναι κάτοχος Παιδαγωγικής και Διδακτικής επάρκειας της ΑΣΠΑΙΤΕ. Έχει πραγματοποιήσει πρακτική άσκηση στο Κέντρο Πρόληψης κατά των Ναρκωτικών Ρεθύμνου καθώς και στο Ορφανοτροφείο-Οικοτροφείο «Η Αγία Φιλοθέη» στον Πύργο Ηλείας. Επίσης, έχει συμμετάσχει ως εισηγητής σε ομιλίες για εκπαιδευτικά ζητήματα.

Έχει εκπαιδευτεί σε θέματα διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού, επικοινωνίας και εξυπηρέτησης πελατών καθώς και σε ζητήματα οργάνωσης χρόνου.

Είναι κάτοχος τριών ξένων γλωσσών ( Αγγλικά, Γαλλικά και Ρώσικα). Γράφει άρθρα τόσο στον έντυπο όσο και στον ηλεκτρονικό τύπο και διατηρεί διαδικτυακή στήλη παροχής συμβουλών για διάφορα κοινωνικά ζητήματα. Είναι μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Κοινωνιολόγων.
Email: chr_th_soc@yahoo.grλιγότερα

Η προκατάληψη της ομορφιάς

0 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015, 10:59

Όλες οι κοινωνίες έχουν προκαταλήψεις που βασίζονται στην ποικιλία των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων του πληθυσμού τους, όπως η εθνικότητα, το φύλο, η ηλικία, οι οικονομικοί πόροι και η σωματική ικανότητα. Ειδικότερα τα εξωτερικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων γίνονται το μέσον, σύμφωνα με το οποίο αποδεχόμαστε ή απορρίπτουμε ανθρώπους από κάθε είδους κοινωνική εκδήλωση όπως η εργασία, οι ανθρώπινες σχέσεις κτλ. Οι κοινωνικές αξίες που αφορούν την εμφάνιση αλλάζουν συνεχώς και το γεγονός αυτό μας λέει πάρα πολλά για την ασημαντότητα τους.

Δεν υπάρχει τίποτα κληρονομικά καλό ή κακό σχετικά με αυτά τα χαρακτηριστικά .Τα ίδια τα χαρακτηριστικά αυτά είναι ουδέτερα εκτός από τη σημασία που τους έχει αποδοθεί η οποία μεταβάλλεται χρονικά και τοπικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η σωματική διάπλαση των ανθρώπων. Στη διάρκεια του περασμένου αιώνα το να είσαι παχουλός ήταν της μόδας και θεωρούνται σημάδι ομορφιάς για τις γυναίκες και καλής υγείας για τους άνδρες. Ωστόσο, από το 1890 έως σήμερα η παραπάνω άποψη φαίνεται να μην ισχύει.

Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα πρότυπα της ομορφιάς σχετίζεται με το αποτέλεσμα των διακυμάνσεων των συναισθημάτων μας σχετικά με την ηθική, την υγεία, τον πλούτο και το ρατσισμό. Πολλά από αυτά που κάνουμε για να αλλάξουμε την εμφάνιση μας έχουν σκοπό την εναρμόνιση , δηλαδή να ομογενοποιήσουμε τους εαυτούς μας σύμφωνα με ένα παγκόσμιο ιδεώδες.

Οι επιπτώσεις αυτής της «εναρμόνισης» επηρεάζουν τόσο την σωματική όσο και την ψυχοκοινωνική υγεία του ανθρώπου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η σωματική διάπλαση των ανθρώπων. Πολλοί νέοι προκειμένου να πετύχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα όσον αφορά τη σωματική διάπλαση τους, προβαίνουν σε πολύ έντονη άσκηση η οποία και επιφέρει σοβαρά προβλήματα υγείας όπως μυοσκελετικά καθώς και καρδιακά.

Επιπλέον, κατά καιρούς ακούμε και διαβάζουμε για άτομα τα οποία χρησιμοποιούσαν σκευάσματα τα οποία τους πρόσφεραν μυϊκή ανάπτυξη επιφέροντας οδυνηρές συνέπειες στην σωματική τους υγείας καθώς και άτομα τα οποία στην κυριολεξία υποσιτίζονταν με σκοπό να επιτύχουν μια «τέλεια» εμφάνιση, μια σκελετωμένη εμφάνιση. Στην συνέχεια παρατηρούμε τέτοιου είδους άτομα να έχουν διάχυτο άγχος για το αν θα πετύχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η αδιάκοπη ενασχόληση με την εμφάνιση γίνεται πλέον ψυχαναγκασμός και επιφέρει τις ανάλογες επιπτώσεις στη κοινωνική και ψυχική υγεία του ατόμου.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι οι περισσότεροι άνθρωποι να χάνουν την αίσθηση της διαφορετικότητας τους και να υπεισέρχονται σε ένα φαύλο κύκλο ο οποίος επιτάσσει την προσαρμογή στις στερεοτυπικές αντιλήψεις της κοινωνίας με απώτερο σκοπό τη μαζοποίηση στο βωμό της βιομηχανίας της μόδας και των προτύπων. Τα ΜΜΕ σε μεγάλο βαθμό, οι διαφημιστές, όπως και οι κατασκευαστές καλλυντικών, ρούχων και φαρμακευτικών σκευασμάτων συμβάλλουν καταλυτικά στην παραπάνω διαδικασία μέσα από την παρεμπόδιση της εμφανισιακής ισότητας και τη μη αποδοχή της διαφορετικότητας, δημιουργώντας πρότυπα τα οποία επιβάλλονται. Έτσι λοιπόν, αδυνατώντας να ξεφύγουμε από τον κυκεώνα των κοινωνικών στερεοτύπων που προβάλλονται αναγκαζόμαστε να βρισκόμαστε σε μια αέναη προσπάθεια υιοθέτησης τους.

Η απάντηση σ΄ όλα τα παραπάνω είναι η εκπαίδευση. Η εκπαίδευση αποτελεί το κλειδί τόσο για την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης ώστε να μπορέσει κάθε άνθρωπος να φιλτράρει τον καταιγισμό των πληροφοριών που δέχεται, όσο και για την αποδοχή της διαφορετικότητας και κατ’ επέκταση την αποδοχή της εμφάνισης.

Η εκπαίδευση είναι μια επίσημη διδακτική και μαθησιακή διαδικασία που προσφέρει πληροφόρηση, όσο το δυνατόν πιο αληθινή, για ένα ευρύτατο πεδίο θεμάτων. Στο θέμα των προκαταλήψεων η εκπαίδευση παίζει σημαντικότατο ρόλο στο να ενώσει ένα πλήθος από ανθρώπους με διαφορετική εθνικότητα, σεξουαλική επιλογή κλπ μέσα στις μαθητικές αίθουσες και φυσικά να προσφέρει πολλαπλά ερευνητικά συμπεράσματα για τη φύση και τη μορφή της προκατάληψης.

Φυσικά , σε μια τέτοια διαδικασία τον πρώτο ρόλο οφείλουν να έχουν οι κοινωνιολόγοι οι οποίοι δύνανται μέσα από τις εξειδικευμένες γνώσεις τους να εκπαιδεύσουν τους ανθρώπους σε τέτοιου είδους θέματα. Στο εξωτερικό πολλοί κοινωνιολόγοι πραγματοποιούν διαλέξεις σε σχολεία για θέματα ρατσισμού, αποδοχής διαφορετικότητας, προκαταλήψεων. Μια σημαντική προσπάθεια στην Ελλάδα για την καταπολέμηση των παραπάνω φαινομένων αποτελεί η δημιουργία του κοινωνικού σχολείου η οποία ωστόσο χρειάζεται περαιτέρω ενδυνάμωση και ενίσχυση ώστε να μπορέσει να επιφέρει τα επιθυμητά αποτέλεσμα στο κοινωνικό σύνολο.

Βιβλιογραφία
Bonnie Berry, μετάφραση: Ρίτα Περδίκα και Κική Τεκτονίδου, Ομορφιά και προκατάληψη, Αθήνα: Πολύτροπον,2008


Σχόλια Αναγνωστών

0 Προσθήκη σχολίου

Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.