ΑΡΘΡΑ

Μαρία Χ. Θεμελή

Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατέχει πτυχία Δημοσιογραφίας και Marketing Communications. Εργάστηκε στο χώρο της εταιρικής επικοινωνίας, ως Διευθύντρια Τύπου & Επικοινωνίας σε μεγάλη τράπεζα και διετέλεσε ως Σύμβουλος Επικοινωνίας σε Ίδρυμα Πολιτισμού και Τεχνών. Σήμερα είναι επιχειρηματίας, με δική ...περισσότερα

Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατέχει πτυχία Δημοσιογραφίας και Marketing Communications.

Εργάστηκε στο χώρο της εταιρικής επικοινωνίας, ως Διευθύντρια Τύπου & Επικοινωνίας σε μεγάλη τράπεζα και διετέλεσε ως Σύμβουλος Επικοινωνίας σε Ίδρυμα Πολιτισμού και Τεχνών.
Σήμερα είναι επιχειρηματίας, με δική της εταιρεία στο χώρο της επικοινωνίας, ως Marketing and Communication Strategist, με σημαντικό πελατολόγιο.

Ασχολείται ενεργά και διοργανώνει εκδηλώσεις για φιλανθρωπικούς σκοπούς με όραμα μια πιο ανθρώπινη κοινωνία , προωθεί τον εθελοντισμό και βοηθάει μέσω ομάδων τις κοινωνικές δομές (Κοινωνικό Παντοπωλείο, Κοινωνικό Συσσίτιο) του Δήμου Π. Φαλήρου, που κατοικεί.

Πιστεύει στην εξέλιξη, αρνείται πεισματικά την κρίση, την κατάθλιψη, τα όρια…

Λατρεύει την θάλασσα, τα ταξίδια, τους ανθρώπους.

Αρθρογραφεί για κοινωνικά θέματα με άρθρα στον τοπικό τύπο και σε πολλά άλλα ΜΜΕ.

Ξεκίνησε να γράφει από μικρή, κείμενα διηγήματα, άρθρα, παραμύθια.
"Η Πριγκίπισσα Τύχη και πώς να την κατακτήσετε" είναι η πρώτη της επίσημη επαφή με τον κόσμο των εκδόσεων.

Μέρος των εσόδων του βιβλίου θα δοθούν για την ενίσχυση αυτών των σκοπών.
λιγότερα

Μια περίεργη Ανοιξη...

2 9 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015, 17:37

«Εχει μια γεύση από τρικυμία στα χείλη.....»
Αναστατώνει, ξαφνιάζει, ανατρέπει...Δημιουργική ασάφεια και προκλητική πραγματικότητα που σε προσγειώνει σε μια παράξενη εποχή που μυρίζει Ανοιξη, φυσάει Χειμώνα, μελαγχολεί Φθινόπωρο και αν αντέχει ονειρεύεται καλοκαίρια...

Το Κολωνάκι ήταν σχεδόν άδειο Παρασκευή βράδυ... Το αυτοκίνητο ανέβαινε με ευκολία τους δρόμους και τότε το είδα. Ενα εξαιρετικής αισθητικής, μοντέρνου σχεδιασμού καινούργιο κατάστημα άνοιγε. Φώτα, κόσμος που δούλευε μέχρι αργά για να παραδοθεί άμεσα και μια καλαίσθητη ταμπέλα...
"Πωλείται - αγοράζεται χρυσός, κοσμήματα, πολύτιμα αντικείμενα." Μένω ακίνητη ενώ μου κορνάρουν από πίσω τα άλλα αυτοκίνητα και το κοιτάω...

Σε αυτή την περίεργη Ανοιξη, σε αυτή την περίεργη εποχή, τα απαγορευμένα κάποτε ενεχυροδανειστήρια φοράνε τα καλά τους και παρουσιάζονται σαν πολυτελή μαγαζιά. Εκεί που πωλούνται τα όνειρα, αγαπημένα συλλεκτικά κομμάτια που κουβαλάνε αναμνήσεις...τώρα υπάρχει marketing, που κάνει το κατάστημα πιο ελκυστικό και δημιουργεί τη ψευδαίσθηση ότι είναι απλή εμπορική συναλλαγή συνηθισμένη στις ημέρες μας...
Συνηθισμένη ακριβώς όπως η κατάθλιψη, ακριβώς όπως η απογοήτευση, ακιβώς όπως η καταπάτηση αρχών, αξιών...
Πως τα καταφέραμε έτσι σε λίγες δεκαετίες;

Πότε απενεχοποιήσαμε αλήθεια την απιστία, τη μια βραδιά με έναν άγνωστο, την έλειψη ρομαντισμού, τρυφερότητας, έρωτα...
Συνηθίζονται όλα τα παραπάνω; Και αν ναι πως ζούμε από εδώ και πέρα; Πως γεννάμε και μεγαλώνουμε παιδιά; Πως συνεχίζουμε απλά να ανπνέουμε;

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια περίεργη Ανοιξη, σε μια περίεργη εποχή. Η κοινωνία δείχνει το πιο ανατρεπτικά βίαιο προσωπό της...και εδώ θέλω να ξυπνήσω... να θυμηθώ το άτομο. Τη μοναδικότητα του καθενός...

Εγώ γράφω παραμύθια, εσύ ζωγραφίζεις θάλασσες, ο Νικόλας είναι προπονητής σε μια παιδική ομάδα, η Εφη σχεδιάζει φορέματα, ο Γιάννης φτιάχνει το πρώτο του γραφείο, η Χριστίνα κάνει ψυχοθεραπεία, η Νάνσυ χτίζει το εκπαιδευτικό μέλλον, η Κατερίνα μαγειρεύει, ο Γιώργος κάνει την πρώτη εγχείρηση καρδιάς...

Είναι η στιγμή που το άτομο μπορεί να κάνει τη διαφορά! Είναι βολικό να χαθείς στο πλήθος. Μπαίνεις ανάμεσα σε πολλούς ακολουθείς τα βηματά τους, δεν διαφέρεις σε τίποτα. Και σε λίγο αναπνέουν όλοι με τον ίδιο ρυθμό, ακούγονται όλοι με την ίδια φωνή, βυθίζονται όλοι στην ίδια κατάθλιψη και λίγο πρίν πέσουν για ύπνο ποστάρουν στο facebook τη ζωή που δεν έζησαν και περιμένουν να χαμογελάσουν στο πρώτο Like…

Είναι μια περίεργη Ανοιξη, αλλά τουλάχιστον είναι Ανοιξη!!!! Μπορεί κάτι να ανθίσει... και σιγά σιγά να αρχίσουν να ανθίζουν και οι άλλοι γύρω σου. Είναι η Ανοιξη που σε καλεί να βγεις από το πλήθος, να κοιτάξεις τον καθρέφτη σου και αν δεν σου αρέσει η εικόνα, να την αλλάξεις σήμερα! Να βρεις το κουράγιο να αλλάξεις το βηματισμό, να τραγουδήσεις και ας είσαι φριχτά φάλτσος, να τσαλακώσεις την εικόνα την τέλεια και δεν χρειάζεται να ξεκινήσεις από το Instagram... κάντο στη ζωή.

Είναι μια περίεργη εποχή αλλά είναι Ανοιξη. Και η Ανοιξη θέλει έρωτα. Θέλει χτυποκάρδια, ενθουσιασμό, χαμόγελα...Θέλει αντίσταση η Ανοιξη, θέλει αντίσταση η ζωή. Θέλει να πέφτεις και να σηκώνεσαι...
θέλει ελπίδα το ταμείο ανεργίας, η απόρριψη βιογραφικών, το τηλέφωνο που δεν χτύπησε. Για να μην μας γίνει συνήθεια, για να μην νομίσουμε ότι δεν αξίζουμε, για να μην χρειαστούμε χάπια για να κοιμηθούμε το βράδυ και χάπια για να ξυπνήσουμε το πρωί...
Για να μην νομίσουμε ότι έτσι θα είναι από εδώ και πέρα, για να μη γεράσουμε στα είκοσι, για να μη σταματήσουμε να σπουδάζουμε μέχρι τα γεραμάτα για να μην αναπνέουμε τη δυσφορία μας.

Είναι μια περίεργη Ανοιξη, αλλά είναι εδώ. Για να την αμφισβητήσουμε, για να προβληματιστούμε για να αλλάξουμε. Είναι η εποχή που το άτομο θα κάνει τη διαφορά και κάθε ένας από εμάς θα ξαναχτίσει την κοινωνία που μας αξίζει.

Μια κοινωνία που τα όνειρα δεν πωλούνται κάτω από ταμπέλες , οι έρωτες έχουν ονοματεπώνυμο, ο σεβασμός χτίζει επαγγελματική καταξίωση, η πολιτική γίνεται στη βουλή και όχι στα κανάλια, η κριτική είναι εποικοδομητική, η ακρασία και η μυωπία μέρα με τη μέρα εξαλείφονται.

Είναι μια περίεργη Ανοιξη! Φοράω το Μάρτη στο χέρι μου, ένα μεγάλο φούξια καπέλο στο κεφάλι, ταιριάζω την εικόνα με το προφίλ μου στο facebook, χαμογελάω στον καθρέφτη μου και σχεδιάζω καλοκαίρια στη ζωή μου....

Σχόλια Αναγνωστών

2 Προσθήκη σχολίου
Elena 12.03.15
Πολύ ωραίο άρθρο. Σαν να σε βλέπω με το φούξια καπέλο σου. Μπράβο!
Απάντηση
Mima 09.03.15
Κανένας δε μπορεί να πάρει την άνοιξη της καρδιάς σου... λέω ναι στο φούξια καπέλο και σε ότι κάνει την καρδιά ν΄ ανθίζει!!! όμορφο άρθρο! αισιόδοξο και αντισυμβατικό! Μπράβο σου!!
Απάντηση
Προσθήκη σχολίου
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.