ΑΡΘΡΑ

Κώστας Δημ. Χρονόπουλος

Αρθρογράφος - Σχολιογράφος  

Ενιαύσια Παραμυθία

0 4 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2019, 10:33

Ο Άνθρωπος δεν μπορεί χωρίς μύθους και παραμύθια να ζει,
ούτε χωρίς ελπίδα /προσδοκία ή αυταπάτες να προχωρεί.

Κάθε δώδεκα μήνες γιορτάζει τον ερχομό του νέου χρόνου, που με λαχτάρα καρτερεί.
Αυτόν ο οποίος υποχρεωτικά πρέπει να είναι καλύτερος από τον προηγούμενο, που - αποδοκιμαζόμενος - αποχωρεί.

Φαντασιώνεται έναν δωροφόρο ΆγιοΒασίλη με ευμάρεια φορτωμένο
για να του αλλάξει άρδην τη μιζέρια του, το πεπρωμένο,
μ' έναν τρόπο ... μαγικό, εξωγήινο, αλλοπαρμένο.
Κάτι που θα τον κάνει ευτυχισμένο.

Δεν συνειδητοποιεί πως το μόνο που του προσφέρεται είναι η αναθέρμανση των προσδοκιών του.

Πιάνεται σαν τον πνιγμένο από τα μαλλιά του -οράματά του.
Καρτερεί κάθε φορά τον καινούργιο χρόνο, σαν κάτι προσωπικό του.
Αυτόν που θα υλοποιήσει /πραγματώσει το όνειρο του.

Όμως ο παλιός και ο καινούργιος χρόνος είναι ένα.
Γεμάτοι με αέρα κοπανιστό, δώρο για τον καθένα.
Πρακτικά αναμένουμε τον .....μεσσία - κανένα
προκειμένου να λαμπαδιάσουν τα όνειρά μας τα σβησμένα!

Είναι αναντίστοιχη η ονοματοδοσία με την πραγματικότητα
αφού δεν διαθέτει ούτε παλιά ούτε νέα /καινούργια ταυτότητα.
Είναι απλώς μια ουτοπιστική, ανύπαρκτη οντότητα.
Αποτελεί μια ιδιάζουσα, παγκόσμια, καθιερωμένη συμβατικότητα.

Επομένως ο (κάθε) νέος χρόνος -ως ανυπόστατος- δεν έρχεται από πουθενά.
Οι άνθρωποι τον καθιέρωσαν αυθαίρετα και πειστικά.
Θα μπορούσε να μας επισκέπτεται περισσότερο από μία φορά
ώστε να ξεφαντώνουμε και να ονειροβατούμε πιο συχνά.

Κανένα δεν βλάπτει η γιορταστική ατμόσφαιρα, η ευθυμία,
αρκεί να συνοδεύεται από επίγνωση, αυτογνωσία
πως γιορτάζουμε τον ερχομό ενός ανυπόστατου επισκέπτη, στην ουσία.
Δεν είναι έντιμο να φορτώνουμε στον παλιό χρόνο τη δική μας ανευθυνότητα και αβελτηρία.

ΥΓ: Κάθε χρόνο βέβαια δίνεται μια ευκαιρία σε όλους μας.
Να συναντήσουμε τον συνάνθρωπό μας.
Να δείξουμε την απαραίτητη αλληλοκατανόησή μας.
Να συνομιλήσουμε μ' εκείνον και τον εαυτό μας.
Ας καταλάβουμε επιτέλους πως δεν φταίει για τα δεινά μας ο παλιοχρόνος,
και ότι θα λύσει ο νεοχρόνος τα προβλήματα μας συγχρόνως.
Ένας τρόπος ευ ζην υπάρχει, ο μόνος:
Η αλληλοβοήθεια, η αλληλεγγύη προκειμένου να αποδράμει ο ανθρώπινος πόνος. 

Σχόλια Αναγνωστών

0 Προσθήκη σχολίου

Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.