ΑΡΘΡΑ

Γιάννης Δημητριάδης

Ο Γιάννης Δημητριάδης είναι Πολεοδόμος - Χωροτάκτης Μηχανικός
Πρόεδρος Ένωσης Πολιτών Βούλας  

Θεσμοί και Δημοκρατία

2 22 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013, 23:52

Είναι κοινά αποδεκτό ότι η σημερινή βαθιά κρίση που μαστίζει τη χώρα και την κοινωνία μας είναι το αποτέλεσμα πολλών παραγόντων, όπως: το διεφθαρμένο σε μεγάλο βαθμό πολιτικό μας σύστημα, η αδιαφάνεια και η διαπλοκή σε πολλούς τομείς του δημόσιου βίου, η κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος και ο αλόγιστος υπερδανεισμός, η απουσία ουσιαστικής παιδείας και η μη ανάδειξη θετικών προτύπων που θα μπορούσαν να εμπνεύσουν και να οδηγήσουν την κοινωνία στην επιδίωξη κοινών στόχων και, βέβαια, η καταβαράθρωση θεσμών και παραδοσιακών αξιών (που αποτελούν το θεμέλιο της κοινωνίας). 

Όλοι αυτοί, αλλά και άλλοι παράγοντες συνέβαλαν στη δημιουργία της κρίσης και, ταυτόχρονα, υπέσκαψαν τα θεμέλια της δημοκρατίας μας, με βασικότερο, κατά την προσωπική μου γνώμη, τον παράγοντα της πλήρους απαξίωσης των θεσμών, σε εθνικό αλλά και σε τοπικό επίπεδο.

Δυστυχώς, ως λαός, φαίνεται ότι έχουμε «χαλαρή» σχέση με βασικούς θεσμούς, όπως, για παράδειγμα, με το ίδιο το Σύνταγμα της χώρας, στο οποίο αναφερόμαστε επιλεκτικά, όταν θέλουμε να ενισχύσουμε κάποιο επιχείρημά μας, ενώ, την ίδια στιγμή, καταπατούμε επιδεικτικά βασικές διατάξεις οι οποίες, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, δεν μας βολεύουν. Για παράδειγμα, όλοι αναφερόμαστε στις διατάξεις του Συντάγματος που αφορούν σε προσωπικές ελευθερίες και ατομικά δικαιώματα για να δικαιολογήσουμε επιθυμητές σε εμάς πράξεις, αλλά ελάχιστοι αναφερόμαστε στα όρια αυτών των ελευθεριών και δικαιωμάτων, όπως καθορίζονται από το Σύνταγμα.

Συγκεκριμένα, στην παράγραφο 1 του άρθρου 5 του Συντάγματος (η οποία αποτελεί μία εκ των λίγων μη αναθεωρήσιμων διατάξεων) αναφέρεται: «Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη». (Η υπογράμμιση δική μου). Αλήθεια, πόσο καλύτερα θα λειτουργούσε η δημοκρατία μας αν όλοι ανεξαιρέτως κάναμε πράξη τη διάταξη αυτή του Συντάγματος, σύμφωνα με την οποία τα δικαιώματα των άλλων προσδιορίζουν το νοητό όριο για τα δικά μας δικαιώματα.

Με αυτό, σε καμία περίπτωση δεν υπονοείται η κατάργηση βασικών δικαιωμάτων, όπως είναι οι νόμιμες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας. Όμως, υποστηρίζεται ότι όλα έχουν τα όριά τους, τα οποία περιγράφονται με εύγλωττο τρόπο από τον θεμελιώδη θεσμό της χώρας, που είναι το Σύνταγμα.

Κάποιοι θα πουν, και ορθώς, ότι υπάρχουν διατάξεις του Συντάγματος οι οποίες αποδείχθηκαν ότι είναι κακές έως κάκιστες (όπως το άρθρο 86, περί ευθύνης υπουργών). Όμως, το ίδιο το Σύνταγμα δίνει τη δυνατότητα αναθεώρησης τέτοιων διατάξεων με συγκεκριμένη διαδικασία (όπως περιγράφεται στο άρθρο 110) και, ως εκ τούτου, δεν υπάρχει δικαιολογία να απαξιώνουμε το σύνολο του θεμελιώδους αυτού θεσμού, επειδή κάποιες από τις διατάξεις του δεν είναι της αρεσκείας μας.

Ούτε, βέβαια, είναι λογικό να προβάλουμε ως δικαιολογία για τη δική μας μη συμμόρφωση με συγκεκριμένες διατάξεις του Συντάγματος, το γεγονός ότι κάποιοι άλλοι (συνήθως πολιτικοί μας αντίπαλοι) καταπατούν κάποιες άλλες διατάξεις. Διότι, ως δημοκρατικοί πολίτες, έχουμε υποχρέωση να σεβόμαστε και να προστατεύουμε το Σύνταγμα, ως κορυφαίο θεσμό, σε κάθε περίπτωση.

Αλλά και σε τοπικό επίπεδο, δεν υπάρχει ο δέων σεβασμός προς τους βασικούς θεσμούς, όπως είναι το δημοτικό συμβούλιο. Έτσι, για παράδειγμα, με θλίψη παρακολουθούμε οι δημότες το φαινόμενο της πλήρους απαξίωσης του θεσμού αυτού στο Δήμο Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης από τους ίδιους τους δημοτικούς συμβούλους (με αξιέπαινες, βέβαια, εξαιρέσεις), όπως αποδεικνύεται από:

(α) τη συχνή έλλειψη απαρτίας και, επομένως, την αναβολή συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου, με αποτέλεσμα να μην συζητούνται και να παραμένουν σε εκκρεμότητα αποφάσεις, ακόμη και για κρίσιμα ζητήματα,

(β) τη διεξαγωγή πολύωρων και, συχνά, ανούσιων συζητήσεων θεμάτων προ ημερήσιας διάταξης (με εμφανή στόχο ορισμένων συμβούλων την αυτοπροβολή), γεγονός που έχει ως συνέπεια τη μετατόπιση της συζήτησης των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης στις μεταμεσονύχτιες ώρες, με αποτέλεσμα να παίρνονται αποφάσεις πάνω σε σοβαρά θέματα χωρίς την πρέπουσα συζήτηση και προβληματισμό και

(γ) την πέρα από κάθε όριο οξύτητα («διανθισμένη» με ανοίκειες εκφράσεις και χαρακτηρισμούς), με την οποία διεξάγεται, πολλές φορές, η συζήτηση των θεμάτων, με αποτέλεσμα να χάνεται η ουσία και να μην είναι δυνατή η γόνιμη σύνθεση διαφορετικών απόψεων. Κρίμα για το δήμο μας, αλλά και για τη λειτουργία της δημοκρατίας σε τοπικό επίπεδο!

Από τα παραπάνω γεννάται το ερώτημα:
Είναι δυνατόν η δημοκρατία να λειτουργήσει ομαλά, όταν δεν λειτουργούν ή όταν απαξιώνονται βασικοί της θεσμοί; Προφανώς, όχι.

Επομένως, ο σεβασμός προς τους θεσμούς της δημοκρατίας, σε όλα τα επίπεδα, η περιφρούρησή τους και η με κάθε τρόπο ενδυνάμωσή τους αποτελεί υπέρτατο καθήκον όλων των πολιτών, με βασικούς θεματοφύλακες των θεσμών τους πάσης φύσεως εκλεγμένους άρχοντες. Διότι, πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους ότι, όταν καταρρέουν οι θεσμοί, καταρρέει η ίδια η Δημοκρατία.

Εξάλλου, η ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος δεν αποτελεί ευθύνη μόνο των εκάστοτε διοικούντων (σε εθνικό και τοπικό επίπεδο), αλλά αποτελεί ευθύνη όλων μας.

 

Σχόλια Αναγνωστών

2 Προσθήκη σχολίου
Ριχάρδος 27.10.13
Αυτό που ισχυρίζεται ο αρθρογράφος ότι είναι "κοινά αποδεκτό", Πρώτον: δεν είναι καθόλου τέτοιο και δεύτερον: όλοι οι υπόλοιποι Παράγοντες που απαριθμεί ανάγονται εμμέσως στο "διεφθαρμένο σε μεγάλο βαθμό πολιτικό μας σύστημα". Υποτίθεται λοιπόν ότι αναφέροντας "πλειάδα" παραγόντων εμφανίζεται ως "αντικειμενικός μελετητής" εστιάζοντας όμως τεχνηέντως πάντα σε ένα. Σ' αυτό που θέλει να επιρρίψει 100% την ευθύνη, και εν τέλει να την άρει από πάνω μας. Εισέρχεται επομένως με λάθος σκέψη και μοιραία όλα τα υπόλοιπα, είναι λάθος και αυτά τόσο ως ερωτήματα όσο και ως απαντήσεις που μόνος του τα κάνει και μόνος του τις δίνει. Οι κανίβαλοι που δεν αφήνουν τα δημοτικά συμβούλια να συνεδριάσουν δεν είναι το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα αλλά η εικόνα μιας διεφθαρμένης κοινωνίας η οποία ανέχεται τους "γκαρίζοντες" αποδεχόμενη ότι αυτοί λειτουργούν εντός του δημοκρατικού πλαισίου.
Απάντηση
Γραμματικός Γι΄΄ωργος 23.10.13
Αγαπητέ κύριε Δημητριάδη, αφού προηγουμένως συμφωνήσω με το άρθρο σας, επιτρέψτε μου να εστιάσω την τελευταία πρόταση "...αλλά αποτελεί ευθύνη όλων μας " Αραγε, θα μπορέσουμε- επι τέλους- να το συνειδητοποίσουμε ; Τότε θα άλλαζαν τα πάντα ! Συνεχίστε να γράφετε, είναι αναγκαίο.
Απάντηση
Προσθήκη σχολίου
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.