ΑΡΘΡΑ

Νίκος Γιαννιός

Ο Νίκος Γιαννιός είναι Πολιτικός Μηχανικός - Λογοτέχνης.

Με κρίση απέναντι στην κρίση

0 4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2011, 22:08

Με το άρθρο αυτό συμπληρώνεται η τριλογία που με τα προηγούμενα, "Οι Γερμανοί ξανάρχονται" και "Φαίνεται πως η κ. Μέρκελ το κατάλαβε", εξαντλεί το θέμα της κρίσης που μαστίζει τον τόπο μας.

Αυτή η κρίση είναι πρωτίστως μια κρίση ήθους και θεσμών, είναι κρίση της κοινωνίας μας, κρίση της δημοκρατίας μας και φυσικά κρίση οικονομική.

Το έλλειμμα παιδείας στον τόπο μας παράγει έλλειμμα ήθους και αυτό με τη σειρά του έλλειμμα δημοκρατίας. Αυτή η κατάσταση είναι διαχρονική αλλά έγινε εντονότερη από την στιγμή που για φτηνά πολιτικά οφέλη ο λαϊκισμός διέλυσε τον κώδικα ήθους αυτής της κοινωνίας, πριν από 30 χρόνια.

Διαμαρτυρόμαστε για το σάπιο πολιτικό μας σύστημα και για ανίκανους και επίορκους πολιτικούς που σουλατσάρουν σφυρίζοντας αδιάφορα σε ξένες τσέπες, αλλά λησμονούμε ότι αυτούς τους πολιτικούς και αυτό το σύστημα εμείς το στηρίζουμε με την ψήφο μας και το εκτρέφουμε με την συμπεριφορά μας. Έχει δίκιο ο κ. Πάγκαλος. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι δεν μας αξίζουν και δεν μπορούμε να εκλέξουμε καλλίτερους πολιτικούς αν δεν γίνουμε πρώτα εμείς καλλίτεροι άνθρωποι.
Ζητούνται άνθρωποι. Ζητείται όραμα και έμπνευση. Ζητούνται ηγέτες. Δεν λειτουργεί πια τίποτε. Τίποτε δεν είναι στη θέση του. Οι Φιλελεύθεροι μιμούνται ανοήτως τους Σοσιαλιστές και αυτοί με τη σειρά τους βλακωδώς και ανεπιτυχώς τους Φιλελεύθερους. Οι κομουνιστές έχουν μείνει πίσω στο παρελθόν και οι νεοτροτσκιστές ζουν ακόμα μέσα στη θολούρα μιας δήθεν επανάστασης που πιστεύουν ότι συνέβη τον Μάιο του 68 στο Παρίσι. Οι επαναστάτες δρουν σαν τρομοκράτες και χτυπάνε λάθος στόχους και εμείς οι υπόλοιποι βλέπουμε τηλεόραση για να μην σκεφτόμαστε και προβληματιζόμαστε.

Η παγκοσμιοποίηση εναντίον της οποίας τάχθηκαν όσοι είχαν λίγο μυαλό, χρησιμοποίησε ως όχημα και μέσο επιβολής την παρακμή. Αυτή την παρακμή εμείς την είχαμε ήδη κάνει τρόπο ζωής και για τον λόγο αυτό εκλάβαμε την παγκοσμιοποίηση όπως και την είσοδό μας στην ΟΝΕ ως επιτυχία. Τα κοράκια έτριβαν τα χέρια τους, μας την έστησαν και δεν πήραμε χαμπάρι.
Η παγκόσμια κρίση δεν είναι κατά την άποψή μου νέα άλλα παλαιοτάτη, επανερχόμενη κάθε φορά με νέο πρόσωπο, ένδυμα, συνοδό και όχημα. Είναι η κρίση της λαιμαργίας που παράγει ο άκρατος και ανεξέλεγκτος καπιταλισμός.

Ο καπιταλισμός που στηρίζεται λανθασμένα στην υπερκατανάλωση και επίσης λανθασμένα την επιχορηγεί. Αυτή η πρακτική ευνοεί την αύξηση του πληθυσμού της γης που σήμερα είναι ακριβώς διπλάσιος από εκείνο που μπορεί να εκθρέψει, τον δανεισμό και στην υπερχρέωση των πτωχών λαών και των πτωχών ανθρώπων των πλούσιων κοινωνιών και αναπόφευκτα τον κορεσμό των αγορών που καθηλώνει κάθε τόσο το σύστημα και το καθιστά αναποτελεσματικό. Παράγουμε περισσότερα από εκείνα που μπορούμε να πουλήσουμε και όσοι τα παράγουν ανοήτως δανείζουν τους άλλους για να τα αγοράσουν.

Έτσι οδηγούνται άνθρωποι και κοινωνίες σε απελπισία και χρεοκοπία. Έτσι έγινε και τώρα με τα δανεικά που νομίζαμε πως ήταν αγύριστα αλλά δεν ήσαν και η μηχανή σταμάτησε πατώντας απότομα φρένο και αυτό πόνεσε. Πόνεσε ιδίως τους ανοήτους που δεν είχαν φροντίσει να φορέσουν ζώνη ασφαλείας.

Εμείς ειδικά, διανύοντες την ηδονική περίοδο μιας ευδαίμονος παρακμής, τρέχουμε πίσω από τους ανοήτους και ποτέ δεν τους προφταίνουμε. Πάντα βρισκόμαστε στο δρόμο προς κάπου.

Δεν προφθάσαμε να ολοκληρώσουμε την βιομηχανική επανάσταση, με καθυστέρηση 100 ετών και αμέσως βρισκόμαστε ξανά στο δρόμο να μεταβληθούμε σε κοινωνία παροχής υπηρεσιών. Με δανεικά και χωρίς προσόντα. Δεν καταλάβαμε ότι με την ανόητη συναίνεσή μας μετατρέψαμε την κοινωνία μας από παραγωγική σε καταναλωτική. Σταματήσαμε τη δική μας παραγωγή και γίναμε καταναλωτές της παραγωγής άλλων οι οποίοι μας δανείζουν για να αγοράσουμε και μετά μας ζητάνε να τους δώσουμε κανένα νησί ή την ακρόπολη.

Εκεί ακριβώς βρισκόμαστε τώρα. Φαίνεται ότι υπολόγισαν ότι αν μας χαρίσουν το ένα τέταρτο του χρέους μας και προβλέψουν την εξόφληση στα 30 χρόνια με ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς θα μπορέσουμε να εξυπηρετήσουμε το χρέος. Να το εξυπηρετήσουμε όχι να το εξοφλήσουμε. Θα χρειάζεται κάθε τόσο να μας δανείζουν για να πληρώνουμε κάποιες αν όχι όλες τις δόσεις και έτσι θα χρωστάμε στον αιώνα τον άπαντα.

Έτσι γίνεται αντιληπτή η σκοπιμότητα των μέτρων που επέβαλε η Τρόικα και έτσι θέλουν να γίνει για να μην φύγουμε από την ευρωζώνη. Πρέπει να μείνουμε εδώ για να πληρώνουμε με Ευρώ την παραγωγή και τις προσφερόμενες υπηρεσίες των Γερμανών κατά κύριο λόγο αλλά και των υπολοίπων βορειοευρωπαίων. Μας έχουν φορέσει χαλινάρι. Είμαστε ένα από τα άλογα (ίπποι - ζώα χωρίς λογική) που σέρνουν την Τρόικα.

Δεν θέλω να επαναλάβω όσα έγραψα στα δύο προηγούμενα άρθρα, αλλά επιμένω. Εμάς μας συμφέρει να γυρίσουμε στη δραχμή μας. Συμφέρει τους περισσότερους και τους λιγότερο πλούσιους, τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, τους μικρούς παραγωγούς και τους βιοτέχνες, τους επιστήμονες και τους ελεύθερους επαγγελματίες. Συμφέρει τους μικρομεσαίους και τους φτωχούς.
Μόνο έτσι θα στηρίξουμε την εγχώρια παραγωγή, θα ανακάμψει η οικονομία και θα ανακτήσουμε την αξιοπρέπειά μας.

Σχόλια Αναγνωστών

0 Προσθήκη σχολίου

Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.