ΑΡΘΡΑ

Κωνσταντίνος Κυπριζλής

O Κωνσταντίνος Κυπριζλής είναι Διεθνολόγος και Δικηγόρος

Ευρώ ή Δραχμή;

0 14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2013, 20:27

Αφορμή για την παράθεση αυτών των σκέψεων στάθηκε η συζήτηση που γίνεται τις τελευταίες ημέρες για επιστροφή της Ελλάδας στο εθνικό της νόμισμα. Όσο και αν γίνεται προσπάθεια να υπάρξει απλή παράθεση στοιχείων και όχι προσωπικής γνώμης, θεωρώ πως αυτό στην παρούσα φάση είναι αδύνατο και μπορεί και επικίνδυνο. Είναι ατόπημα να μην μπορούμε να εκφέρουμε έστω και τυπικά την άποψη μας για το νόμισμα πάνω στο οποίο πρέπει να στηριχθεί η οικονομία.

Όταν το 2002 οι Έλληνες κράτησαν στα χέρια τους τα πρώτα ευρώ στα περίφημα σακουλάκια που έδιναν οι τράπεζες με αντίτιμο συναλλαγής ένα αξιοσέβαστο μη τηρούμενο των αναλογιών ποσό σε δραχμές διακατέχονταν από μια αισιοδοξία και από μια ανέλπιστη χαρά.Θεωρούσαν –εσφαλμένα- ότι το νέο νόμισμα ήταν πηγή ασφάλειας και ανάπτυξης. Δικαιολογημένα,όταν υπάρχει άγνοια κινδύνου αυτό γίνεται. Κανένας δεν ήξερε – ούτε καν αυτοί που το πρωτοέφεραν- αν το ευρώ θα ήταν καλύτερο ή χειρότερο για τη χώρα και την οικονομία της.

Οι περισσότεροι δεν γνώριζαν ούτε την αντιστοιχία δραχμής – ευρώ. Ποιος δεν θυμάται την σφοδρή υπερανατίμηση των προιόν των πρώτων ημερών: 100 δραχμές ίσον 1 ευρώ. Ασχέτως εάν αυτό ισχύει και σήμερα.

Αυτό συνέβη για έναν πολύ απλό λόγο. Γιατί δεν υπήρχε κανένας επίσημος φορέας και κανείς δεν είχε προετοιμαστεί κατάλληλα και ενδεδειγμένα για τη νέα εποχή. Οι όποιες εθνικές πολιτικές χαράζονταν με βάση τη δραχμή και όχι με βάση το νέο νόμισμα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ιστορικότητας που παρετέθη η χώρα μας πορεύθηκε με επιπολαιότητα και βιασύνη.

Υπήρξε η θεωρία ότι το νέο νόμισμα θα έσβηνε τα λάθη και τα οικονομικά σφάλματα του παρελθόντος,ότι θα γινόμασταν άμεσα πλούσιοι και ότι φυσικά δεν
χρειαζόταν να ληφθούν ταυτόχρονα μέτρα επανεκίννησης της οικονομίας.Το λάθος μας ήταν ότι κανείς –ακόμα και σήμερα- δεν έχει αντιληφθεί την αξία του ευρώ. Ακόμα και σήμερα η αναγωγή οποιουδήποτε προϊόντος σε δραχμή γίνεται γιατί η αντίληψη είναι καλύτερη. Αλλά την ίδια στιγμή κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ότι γνωρίζε τότε επακριβώς ότι κάθε ευρώ ήταν πολλές δραχμές.

Κάπως έτσι πορευθήκαμε και φτάσαμε σε μια οικονομική κρίση που οδήγησε τη κατά γενική ομολογία μικρή συγκριτικά χώρα σε μνημόνια,λήψη μέτρων και πραγματική οικονομική αφαίμαξη των οικογενειών.

Έτσι εισήλθαμε πολύ κακώς και λανθασμένα σε φάση ευρωσκεπτικισμού,όπου για πρώτη φορά γίνεται σοβαρά συζήτηση για επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα κάτω όμως από την ομπρέλα προστασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναρωτιόμαστε γιατί δεν κρατήσαμε το εθνικό μας νόμισμα (όπως για Παράδειγμα η Μεγάλη Βρετανία). Θεωρούμε πως με τον τρόπο που υιοθετήθηκε το ευρώ με τον ίδιο ακριβώς τρόπο μπορούμε να επιστρέψουμε στο εθνικό νόμισμα.Αφέλεια,άγνοια κινδύνου;Άγνωστο.

Αυτό που είναι όμως γνωστό είναι ότι τα μειονεκτήματα αυτού του σχεδίου υπερτερούν σαφέστατα των πλεονεκτημάτων. Η επιστροφή στη δραχμή στην παρούσα φάση είναι ισοδύναμη με πλήρη και ολοκληρωτική καταστροφή. Ισοδυναμεί με τον αφανισμό της χώρας μας.

Γιατί; Γιατί με μια δαιδαλώδη δημόσια διοίκηση και απέραντη γραφειοκρατία που εκτροχιάστηκε απ’ το 2002 και μετά,με μια οικονομία νεκρή, με ένα τραπεζικό σύστημα που ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί και μια κοινωνία αδύνατη να ανταποκριθεί πια στις οικονομικές απαιτήσεις όχι γιατί δεν θέλει,αλλά γιατί δεν έχει κάτι άλλο να δώσει δεν μπορεί να έλθει αλλαγή στο νόμισμα.

Η επιστροφή στη δραχμή επίσης θα έχει οδυνηρές συνέπειες στην καθημερινή ζωή των καταναλωτών,στα δάνεια,στις συναλλαγές,στις συντάξεις και τα εισοδήματα. Επί παραδείγματι, επακόλουθο της επιστροφής της δραχμής σύμφωνα με διεθνείς αναλυτές είναι να ανεβούν τα επιτόκια κατά 40% και το εξωτερικό χρέος στο 200% του ΑΕΠ.

Τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια; Ότι ενδεχόμενη επιστροφή στη δραχμή θα σημάνει και υποτίμηση έναντι στα άλλα νομίσματα (και στο ευρώ) κατά περίπου 70-100%.

Δηλαδή οι μισθοί και οι συντάξεις μειώνονται πολύ σημαντικά , οι τιμές των προϊόντων αυξάνονται σε επίπεδο υπερτριπλασιασμού καθώς είναι τα περισσότερα εισαγόμενα.

Επιπλέον θα υπερδιπλασιαστούν οι τιμές ηλεκτρικού,θέρμανσης κλπ καθώς οι πρώτες ύλες εισάγονται.Όλα αυτά μπορεί να φαίνονται σε κάποιους μακρινά και σε κάποιους άλλους απλά θεωρίες. Σημασία έχει ότι η επιστροφή στο εθνικό νομίσμα δεν θα ενεργοποιήσει καμία δεικλίδα ασφαλείας.

Προτιμώ να μην ακολουθήσω τις θεωρίες ορισμένων οικονομολόγων που σκόπιμα αναγνωρίζουν πλεονεκτήματα στην επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζω πως δεν υπάρχουν και ορισμένα πλεονεκτήματα: ο καταναλωτής γνωρίζει ακριβώς τι πληρώνει, ξέρει να ελίσσεται σε οικονομικές δοσοληψίες κλπ. Η οικονομία όμως της Ελλάδας τη δεδομένη στιγμή δεν επιτρέπει πειράματα. Το ευρώ από τη δική του μεριά που για πολλούς είναι η πηγή του κακού έχει και τα μελανά του σημεία.

Τα κράτη δεν έχουν τη δυνατότητα να ασκήσουν εθνική νομισματική πολιτική. Και αυτό γιατί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα καθορίζει μια ενιαία νομισματική πολιτική ,χωρίς να λαμβάνει υπόψιν της τις ιδιαιτερότητες και τα θεσμικά προβλήματα κάθε χώρας.Οι κεντρικές τράπεζες (Τράπεζα της Ελλάδας) ελέγχουν τις τοπικές συνθήκες αλλά δεν ασκούν καμιά επιρροή.

Σε κάθε περίπτωση απαιτείται εθνικό σχέδιο(και βασικό και εναλλακτικό). Το διαπιστώσαμε στην περίπτωση της Κύπρου όπου δεν υπήρχε αξιόπιστο σχέδιο Β’ με τα γνωστά αποτελέσματα.Κάθε σοβαρό κράτος οφείλει να έχει διεξόδους.

Ο βρεγμένος τη βροχή δεν την φοβάται.Αλλά κανείς δεν μπορεί να πάρει το ρίσκο για ένα τεράστιο και ταπεινωτικό πισογύρισμα.

Σχόλια Αναγνωστών

0 Προσθήκη σχολίου

Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.