ΑΡΘΡΑ

Ειρήνη Μπιλικού

Ειρήνη  Μπιλικού - Κοντομάρη, ποιήτρια – λογοτέχνης, συντ/χος του Υπουργείου  Υγείας και Πρόνοιας. Εκτός από τα δημοσιευθέντα κατά καιρούς ποιήματά της, έχει πλούσιο ανέκδοτο έργο. Είναι μόνιμη συνεργάτιδα της εφημερίδας «Βήμα Τοπικής Αυτοδιοίκησης», όπου δημοσιεύει, άρθρα, χρονογραφήματα και σατυρικά κείμενα. Είναι ...περισσότερα

Ειρήνη  Μπιλικού - Κοντομάρη, ποιήτρια – λογοτέχνης, συντ/χος του Υπουργείου  Υγείας και Πρόνοιας.

Εκτός από τα δημοσιευθέντα κατά καιρούς ποιήματά της, έχει πλούσιο ανέκδοτο έργο.

Είναι μόνιμη συνεργάτιδα της εφημερίδας «Βήμα Τοπικής Αυτοδιοίκησης», όπου δημοσιεύει, άρθρα, χρονογραφήματα και σατυρικά κείμενα.

Είναι παραγωγός της παιδικής ραδιοφωνικής εκπομπής "Ένα τσουβάλι παραμυθένιες  Γνώσεις"  (Ράδιο Δείκτης- ΚΟΡΩΠΙ).

Υπήρξε διακεκριμένο μέλος του Διαλεκτικού Ομίλου Ελλάδος και έχει διατελέσει Γεν. Γραμματέας και Πρόεδρος του Διαλεκτικού Ομίλου Παιανίας.

Είναι ενεργό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών όπου και έχει διατελέσει, μέλος και Κοσμήτορας του Δ.Σ.

Είναι ανθολογημένη στη ΜΕΓΑΛΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΕΚΔΟΣΗ « ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ» ΧΑΡΗ ΠΑΤΣΗ.
 λιγότερα

SOS!!! "Ελλάς εν κινδύνω"

1 4 ΙΟΥΝΙΟΥ 2012, 10:30

«Όλοι είμεθα Έλληνες. Οι νόμοι μας, η φιλολογία μας, η  θρησκεία μας, οι τέχνες μας έχουν τη ρίζα τους στην  Ελλάδα. Η μορφή και το πνεύμα του ανθρώπου  έφτασαν στην τελειότητα εκεί στην Ελλάδα»
(του Άγγλου ποιητή Σέλλεϋ)



Φραγγελωμένη, ρακένδυτη και περιφρονημένη, συνεχίζει την πορεία της προς το Γολγοθά η Ελλάδα. Γνωρίζουμε ότι δεν θα έλθει σύντομα… η Ανάσταση, διότι προηγείται η Σταύρωση! Όμως, η μικρή -στα σύνορα μοναχά- χώρα εταίρος, της Νομισματικά Ενωμένης Ευρώπης, στ’ αρχαία –μα όχι λησμονημένα- χρόνια τα παλιά… αν και φτωχή, μέσα σε σχετικά σύντομο διάστημα, τρακοσίων περίπου χρόνων (από το 480 – 200 π.χ.), ανέπτυξε, με την συνεχή καλλιέργεια του πνεύματος, ένα δυσανάλογα μεγάλο, με το μέγεθός της, υψηλού, ουράνιου επιπέδου, τελειότατο πολιτισμό, που το μεγαλείο του, ήταν τέτοιου βεληνεκούς, που ο Γάλλος σοφός Ρενάν ονόμασε «Ελληνικό θαύμα».

Και ήταν πράγματι ένα θαύμα! Ένα αναμφισβήτητο Ελληνικό θαύμα με διαχρονική συνέχεια, αφού οι θεμέλιοι λίθοι της Ευρώπης –και όχι μόνο- είναι οι μεγαλεπήβολοι εκείνοι ογκόλιθοι των υψηλών αρχαίων ιδανικών, των λεγομένων ‘’αξιών’’, που επιτηδευμένα, στις μέρες μας, προσπαθούν κάποιοι ‘’ανόητοι κύκλοι’’ -εντός και εκτός- να καλύψουν το φως τους, με το γκρίζο της λήθης, ως τάχατες παρωχημένα! Των αξιών που κατοχυρώνουν σε μια ευρύτερη σύγχρονη κοινωνία διάφορων πολιτισμών, τα ιδεώδη της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της φιλοπατρίας, της φιλίας των λαών, κ.α. Των ιδανικών που προάγουν τον ενστικτώδη βάρβαρο, σε καλλιεργημένο άνθρωπο, έτοιμο να δεχθεί την διαφορετικότητα του άλλου και να μοιραστεί μαζί του, την "ηθελημένα" ξεχασμένη "έννοια"  της ελευθερίας, που δεν ποδοπατά τον άλλον, μα σταματά εκεί, που δεν ενοχλεί τον άλλον.

Οι έλληνες, στο όνομα της ελευθερίας, από τ’ αρχαία χρόνια ως τα ‘’χθεσινά’’ ακόμα, αν και λίγοι αριθμητικά, πολεμώντας σαν ήρωες, κέρδισαν επάξια στα πεδία των άνισων μαχών, τον κότινο της αιώνιας δόξας, της δαφνοστεφανωμένης Ελλάδας!

Κι όμως… λανθασμένες πολιτικές, έχουν φέρει τη σημερινή Ελλάδα, στην φρικτή αυτή κατάσταση, της ρακένδυτης, φραγγελωμένης και λυγισμένης –πλην δοξασμένης- μάνας, που αιμορραγεί…
Υπομένει τον μαρτυρικό Γολγοθά της, μ’ ένα ουράνιο σπινθηροβόλο βλέμμα, που αντανακλά το αιώνιο φως, του κότινου της Δόξα της, ελπίζοντας… στα… παιδιά της!

Αιμορραγεί η Ελλάς… κι όμως συμβαίνει τούτο το παράδοξο. Επίδοξοι σωτήρες-παιδιά της, αντί συντεταγμένα ενωμένοι σαν μια ανίκητη γροθιά, να προστρέξουν προς βοήθεια, ν’ ανορθωθεί η μάνα Ελλάδα… δυστυχώς, μεθυσμένοι από το νέκταρ της Κίρκης εξουσίας, πάνω από το μισολιπόθυμο, νοτισμένο στο αίμα, ιερό σώμα της, ‘’παίζουν’’ ολέθρια παιχνίδια…

Είναι άκρως λυπηρόν, που σε μια τέτοια τραγική καμπή της ζωής της Ελλάδας, τα παιδιά της… συμπεριφέρονται, σχεδόν αδιάφορα, σαν να μην συμβαίνει τίποτε…
Χωρίς, θαρρείς συναίσθηση, αποστρέφουν το πρόσωπο τους από τη φρικτή αυτή εικόνα της ακατάσχετης ροής, του πολύτιμου αίματός της και αλαζονικά, υψώνουν τ’ αλλότρια ‘’μπαϊράκια’’ τους και επιδίδονται μ’ όλο τους το ‘’είναι’’, σε μια επικίνδυνη κούρσα επικράτησης!
Κι εδώ είναι, που εύλογα διερωτάται κανείς… Μα καλά δεν βλέπουν το αίμα; Δεν συναισθάνονται την αμεσότητα των τραγικών στιγμών; Είναι δυνατόν να τους αφήνουν αδιάφορους οι αιμορραγούσες πληγές της Πατρίδας; Και αυτή η ελάχιστη ίσως πιθανότητα, του να προκύψει σε χρόνο μηδέν, μια ανεξέλεγκτη κατάσταση, τους προβληματίζει άραγε;

Είναι πολλές οι πληγές, στο εξαντλημένο κορμί της Ελλάδας, και καθημερινά, ολοένα βαθαίνουν.

Μεγάλη και βαθιά ως το κόκκαλο πληγή η Ανεργία, που σαν λαίλαπα μαστίζει, με απώτερο στόχο, την εργατική ομηρία σε αδυσώπητα –εντός χώρας- ξένα χέρια…

Μεγάλη κι ανεξέλεγκτη πληγή, η Εγκληματικότητα των καλάσνικοφ, που βάρβαρα και ληστρικά αρπάζει, άγρια δολοφονεί, ανελέητα και θανάσιμα, τα θύματά της βιάζει. Πληγή, που αφορμίζει η Πείνα, που κρατώντας παραμάσχαλα την μιζέρια, μέχρι θανάτου καταθλίβει.

Χρόνια αιμορραγούσα πληγή, η Παιδεία, που σκόπιμα ροκανίζεται, από τα ‘’παγανά’’, σιγά-σιγά, μέχρι ν’ αποκοπεί τελείως, απ’ την Ελληνορθόδοξη ρίζα της, μέσω της παραποίησης της μέγιστης συμβολής της Ορθοδοξίας, τόσο στη συνέχεια της Ελληνικής Γραμματείας στο Βυζάντιο με τους Πατέρες της Εκκλησίας (βλέπε Τρεις Ιεράρχες, ο άγιος Ρωμανός ο μελωδός, Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός κ.α.), όσο και στη μετέπειτα –της άλωσης της Πόλης- διάσωση, της Ελληνορθόδοξης ταυτότητας των ραγιάδων (βλέπε Μοναστήρι Καισαριανής και άλλα Βυζαντινά ‘’αυτόνομα’’ Μοναστήρια ανά την επικράτεια.).

‘’Προβληματική’’ πληγή η Υγεία, που δυστυχώς τείνει να εξαλλαχθεί σε κακόηθες διηθητικό καρκίνωμα… τινάζοντας στο αέρα, τις φιλότιμες και ηρωϊκές προσπάθειες και θυσίες όλων των υπηρετούντων λειτουργών της (ιατρικό, νοσηλευτικό, παραϊατρικό κ.α.).

Και φυσικά… οι παντοίου είδους επιδημίες… δεν εξοστρακίζονται με χυδαίες διαπομπεύσεις, μα με μακροχρόνια προληπτική στρατηγική, γιατί ‘’αυγατίζουν’’ οι άτιμες, κατά γεωμετρική πρόοδο, όταν βρεθούν σε κατάλληλο, για την ανάπτυξή τους… ανεξέλεγκτο κλίμα!!!
(Αλλά βλέπετε, κοστίζουν πάρα πολύ -για μια ζωή- αυτές οι θεραπείες… και γι' αυτό ο τόσος ντόρος!).

Γροθιά στο στομάχι και ταυτόχρονα εντός των πυλών, βόμβα πολλών μεγατόνων για την Δημόσια Υγεία, των Αστέγων η πληγή, που εξελίσσεται σε μάστιγα ραγδαία! Των δύστυχων σημερινών αστέγων… χθεσινών νοικοκυραίων!

Κατάρα, της Απελπισίας η πληγή, που σαν άλλος Χάροντας καλπάζει, αφήνοντας στο μαύρο περιθώριο της ζωής, τραγικούς αυτόχειρες… νεκρούς… (δεν είναι δυο, δεν είναι τρεις, δεν είναι χίλιοι δεκατρείς, ΕΙΝΑΙ… πολύ πάνω, από 2000, οι νεκροί… Τις πταίει; Μα φυσικά ΚΑΝΕΙΣ!!! Θυμηθείτε μου, στο τέλος θα λένε πως ήταν… Επιλογή τους! Ήταν;

Κουραστήκαμε να μετράμε πληγές στο ρακένδυτο σώμα της Ελλάδας. Θα σταματήσουμε στη πληγή, που πονάει την Ψυχή. Στη πληγή του ‘’φθίνοντος Πολιτισμού’’, που σαν υγρή μούχλα αποσαθρώνει τα θεμέλια του!!!

Πολλές πληγές, πρόχειρα κουκουλωμένες, νοτισμένες… με παρωχημένης παροχολογίας , φτηνό πατσουλί, γιατί άρχισαν σαν γάγγραινα - μαύρο αλίμονο- να …ζέχνουν…

Πολλές οι πληγές κι όμως τις κουκουλώνουν. Γιατί; Μήπως επειδή προς το παρόν, είναι δεινά μοναχά του λαού, γι' αυτό και δεν τους αγγίζουν, τους επίδοξους της εξουσίας μνηστήρες;

Μήπως οι πληγές του λαού, είναι για τους ‘’σωτήρες’’ μας, μια ακόμα γραφιστική αριθμητική απεικόνιση, ‘’στατιστικής’’… - τύπου προεκλογικού γκάλοπ- γι' αυτό και δεν τ’ αντιμετωπίζουν τα ιδιάζοντα προαναφερθέντα, λίαν εύφλεκτα προβλήματα, με υπεύθυνη και ευαίσθητη προσέγγιση, επειδή απαιτείται ειλικρινή συμμετοχή, στον βιούμενο πόνο των πληγέντων, ώστε να δοθεί και η καλυτέρα των λύσεων, προς όφελος πάντα, του αδύνατου, και όχι του ισχυρού;

Αγνοούν,  ηθελημένα τάχατες, οι μνηστήρες της εξουσίας, την θεμελιώδη Αρχή, που θέλει τον ανώτερο τον μορφωμένο, τον άριστο, να ‘’οφείλει’’ στον κατώτερο και αδύνατο, που δεν έτυχε των ίδιων μ’ εκείνον, συγκυριακών ευκαιριών και ίσως χαρισματικών ικανοτήτων;
Οφείλει ναι , οφείλει ο ‘’δυνατός’’ να υπηρετεί τον ‘’αδύνατο’’ και όχι να χρησιμοποιεί τις όποιες Γνώσεις και τα δοσμένα Τάλαντα (Θεϊκά χαρίσματα), για να τον ξεγελάσει ή να το τυλίξει σε μια κόλα χαρτί -κατά τις παλιές συνήθειες-.

Αλίμονο, αν το ΥΠΕΡ ΑΔΥΝΑΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟ των αρχαίων… δεν είναι το πραγματικά ζητούμενο, στη Χώρα που γέννησε την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ… - και όχι μόνο- τότε πολύ φοβάμαι… πως όλοι μα όλοι… έχουμε χάσει το ΄΄παιχνίδι’’… και αιωρούμαστε σαν μαριονέττες… στο ΚΕΝΟ!!!

Αξιότιμοι Κύριοι, αυριανοί Κυβερνήτες μας, επειδή - ως αμαρτωλοί-, δεν έχουμε χειροπιαστή συμφωνία με το Ύψιστο, πως δεν θα μας συμβούν και φυσικών φαινομένων συμφορές από τη μια, και ούτε δυστυχώς, μπορούμε ν’ αποτρέψουμε δόλιες, καταστροφικές πυρκαγιές (εν όψει καλοκαιριού) από την άλλη, γι' αυτό ταπεινά σας εκλιπαρώ: Ενωθείτε, Σώστε επί της ουσίας τη Χώρα την Ελλάδα μας, που την λιμπίζονται όλοι, αφήνοντας τα όποια ‘’συμφέροντα’’ στο περιθώριο.

Οι στιγμές είναι άκρα Ιστορικές! Η Ελλάδα σήμερα βιώνει τον ενταφιασμό της. Άρχισαν να πυκνώνουν τα σύννεφα της επερχόμενης καταιγίδας. Δεν οσμίζεστε την υγρή καταχνιά της Βασιλείας του μαύρου, επί του γαλανόλευκου της Ελλάδας;

Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Είναι δίπλα μας κοντοζυγώνει, η καίρια στιγμή των δραστικών αποφάσεων και τότε τα λόγια θα ΄ναι περιττά.

Τα έργα, θα πρωταγωνιστήσουν στη σκηνή και προσεύχομαι, όχι σε Θέατρο Παραλόγου!

Σας εξορκίζω, στο ιδεώδες της Ελευθερίας, που ανέδειξε την μικρή χώρα μας σε παγκόσμιο λίκνο Πολιτισμού, μην ζήσουμε Φαρισαϊκές συμπεριφορές… με τ’ ανείπωτα επακόλουθά τους…

Αδράξτε την προσφερόμενη ‘’ευκαιρία’’. Δώστε την πολυπόθητη ΕΛΠΙΔΑ στο ΛΑΟ, πως ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ, θα Σώσουμε την ΕΛΛΑΔΑ!!!

Δώστε μας την προοπτική για ένα, καινούργιο αύριο, που μέσα του θα χωρούν, χωρίς ‘’τερτίπια’’ η Αξιοκρατία, η Πνευματική Καλλιέργεια, η Αξιοπρέπεια και η Ευμάρεια, ώστε Όλοι οι Έλληνες να σηκώσουμε ξανά περήφανα το κεφάλι και από τούδε και στο εξής να εισπράττουμε μοναχά το Σεβασμό, απ’ όλους, και να μείνουν, επί χάρτου, τα επίδοξα και επίβουλα σχέδια, όσων στο διαμελισμό της Ελλάδας… σαδιστικά ποντάρουν…

Η Ελλάς αιμορραγεί… Οι Έλληνες γνωρίζουμε καλά τι σημαίνει Σταύρωση, όμως, το σπουδαιότερο όλων είναι, πως πιο καλά γνωρίζουμε… και τι σημαίνει… Λαμπροφόρα ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

ΥΓ1: Όταν οι ρίζες των δένδρων ξεβαθαίνουν από το χείμαρρο της καταστροφής, τότε απλώνουν τα  κλαδιά τους, σε ένα απελπισμένο σφιχταγκάλιασμα σωτηρίας…

ΥΓ2: Ευρώπη καμάρι σου να το ‘χεις, που… Ρίζα έχεις ΕΛΛΗΝΙΚΗ!

ΥΓ3: ‘’ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑΑΑ’’































































 

Σχόλια Αναγνωστών

1 Προσθήκη σχολίου
ευανθια 08.06.12
Το άρθρο σας αποτελεί άριστη και εύστοχη (χρονικά) επιλογή. λεπτό ύφος, αναδίδει 'ξοδεμα ψυχής' και καυστικότητα με θέση και νόημα.τελικά μας εκπλήσεται κάθε φορά που διαβάζουμε κάτι δικό σας!!!
Απάντηση
Προσθήκη σχολίου
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.