ΑΡΘΡΑ

Ειρήνη Μπιλικού

Ειρήνη  Μπιλικού - Κοντομάρη, ποιήτρια – λογοτέχνης, συντ/χος του Υπουργείου  Υγείας και Πρόνοιας. Εκτός από τα δημοσιευθέντα κατά καιρούς ποιήματά της, έχει πλούσιο ανέκδοτο έργο. Είναι μόνιμη συνεργάτιδα της εφημερίδας «Βήμα Τοπικής Αυτοδιοίκησης», όπου δημοσιεύει, άρθρα, χρονογραφήματα και σατυρικά κείμενα. Είναι ...περισσότερα

Ειρήνη  Μπιλικού - Κοντομάρη, ποιήτρια – λογοτέχνης, συντ/χος του Υπουργείου  Υγείας και Πρόνοιας.

Εκτός από τα δημοσιευθέντα κατά καιρούς ποιήματά της, έχει πλούσιο ανέκδοτο έργο.

Είναι μόνιμη συνεργάτιδα της εφημερίδας «Βήμα Τοπικής Αυτοδιοίκησης», όπου δημοσιεύει, άρθρα, χρονογραφήματα και σατυρικά κείμενα.

Είναι παραγωγός της παιδικής ραδιοφωνικής εκπομπής "Ένα τσουβάλι παραμυθένιες  Γνώσεις"  (Ράδιο Δείκτης- ΚΟΡΩΠΙ).

Υπήρξε διακεκριμένο μέλος του Διαλεκτικού Ομίλου Ελλάδος και έχει διατελέσει Γεν. Γραμματέας και Πρόεδρος του Διαλεκτικού Ομίλου Παιανίας.

Είναι ενεργό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών όπου και έχει διατελέσει, μέλος και Κοσμήτορας του Δ.Σ.

Είναι ανθολογημένη στη ΜΕΓΑΛΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΕΚΔΟΣΗ « ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ» ΧΑΡΗ ΠΑΤΣΗ.
 λιγότερα

Η κουτάλα, το μέλι… και η κάλπη

1 5 ΜΑΙΟΥ 2012, 20:09

-Παππού, τι κάνεις;

-Συλλογιέμαι παιδί μου, την κουτάλα, τους κηφήνες, τις σφήκες, το βαρέλι με το μέλι… και την κάλπη!

-Παππού είσαι καλά;

-Καλά είμαι εγώ παιδί μου, παρόλα τα γεράματα και τ’ άτιμα τ’ αρθριτικά. Το πολύ –πολύ να σας αφήσω χρόνους.

-Μην λες τέτοια πράγματα παππού.

-Τα πω δεν τα πω παιδί μου, δεν έχει και μεγάλη σημασία. Εγώ τα ‘πιασα –όπως λένε- τα εκατό χρόνια. Μακάρι να τα πιάσετε κι εσείς οι νέοι, αλλά πολύ τ’ αμφιβάλλω τώρα πια. Σιγά –σιγά , έτσι όπως το πάνε, θα αφανισθεί το ‘’είδος’’ των γερόντων από την Ελλάδα! Βλέπεις η ‘’άνωθεν’’ εντολή, είναι αυστηρά σαφής: «Σταματήστε τη ζωή στα γηρατειά!

Ρίξτε στον καιάδα την ‘’Προνοιακή’’ μέριμνα για τους αδύναμους! Φιλανθρωπία στοπ.! Απαγορεύεται κάθε τέτοιου είδους σπατάλη! ΄Αλλωστε χρόνια τώρα, πάει περίφημα… η καλοστημένη επιχείρηση του σκοτώματος των αλόγων, σαν γεράσουν!!!»

- Και η ‘’σοφία’’ παππού; Η συμπυκνωμένη γνώση της εμπειρίας, τι θ’ απογίνει;

- Αμ… αυτό παιδί μου, όσο τίποτε άλλο σήμερα κυνηγούν, την ‘’σοφία’’… που διδάσκει! Δεν το βλέπεις πως κρύφθηκε ο ήλιος, πίσω από την επερχόμενη καταιγίδα… Όλα παιδί μου, ’γίναν ένας αχταρμάς, ένα παγωμένο πυκνό πούσι του άγουρου πρωϊνού, που καλύπτει στην γκρίζα καταχνιά του, τα ορατά, κάνοντάς τα –πρόσκαιρα- αόρατα στο μάτι, ίσαμε να στηθεί η κάλπη!

Πρωταγωνιστές, τούτης της μπουρδουκλωμένης κατάστασης, δεν θα ΄ναι ‘’φτούνοι’’ όσοι ‘’κακομοίρηδες φασουλίδες’’, εκλιπαρούν –πάση θυσία- την ψήφο του λαού που πρόδωσαν… Τούτη τη φορά, πρώτη και καλύτερη θα πρωταγωνιστήσει, μπρος στο θολό τοπίο, ’’ κουνάμενη’’ και ‘’ σινάμενη’’ αδιάντροπα…η ‘’ βαθειά κουτάλα!!!’’… που θα μαγειρέψει… όταν θα σβήσουν τα προεκλογικά φώτα, το λιγοστό ‘’ μέλανα ζωμό’’, για το λαό… και τα πλουσιοπάροχα γεύματα για τα ‘’ευγενή’’ στομάχια της κάθε εξουσίας…

Κι ύστερα του λόγου της, η κουτάλα θα βουτηχθεί στ’ απύθμενο βαρέλι με το μέλι… Και ως είναι φυσικό, γύρω της τρικούβερτο θα στήσουνε χορό, οι κηφήνες κι οι σφήκες. Κι όσες άτυχες μυϊγες, εγκλωβιστούν στο μέλι… θα σερβίρονται (αντί άρτου) στο λαό, ως θέαμα απόδοσης δικαιοσύνης, από το ιδιόρυθμο σύστημα που χούϊ το ‘χει, να ευλογεί μοναχά τα γένια του… αλληλοσερβιριζόμενο τον ιδρώτα του φτωχού, αφού πρώτα τον αποστάξει στα ειδικά καζάνια… που τον μετουσιώνουν σε νέκταρ, για να ευφρανθεί, το ‘’ευνουχισμένο’’ αχόρταγο λαρύγγι του!!!

Τι προκοπή να δει ο λαός παιδί μου, αφού οι εκάστοτε εξουσίες, που ταλάνισαν τούτο το τόπο, απ’ όλες τις θυμόσοφες παροιμίες του λαού, διάλεξαν να υπηρετούν -χρόνια τώρα- τούτη: «Γιάννης κερνάει… Γιάννης πίνει…»

-Γι αυτό σου λέω…

-Τι μου λες παππού;

- Να, τούτη τη φορά, αν ο λαός, δει πίσω από την πυκνή ομίχλη, την αδιάντροπη πολιτική γύμνια, που ως άλλη λικνιζόμενη ‘’ Σαλώμη’’, κατά την ’’ ευρωπαϊκή παραγγελία’’, απαιτεί στον ανεπαίσχυντο δίσκο, την κεφαλή του λαού, σώζοντας παράλληλα το δικό της ‘’συνάφι’’…, τότε με τη δύναμη της ψήφου του, - ο λαός- να στείλει στα ‘’τσακίδια’’ όλους όσους ιερόσυλους ‘’διαφθορείς του λαού’’, (ας μην ξεχνάμε την παροιμία, που πολύ σωστά επισημαίνει ότι το ψάρι ‘’βρωμάει’’ από το κεφάλι), αφ’ ενός σαν κηφήνες απομύζησαν τον ‘’άγιο’’ ιδρώτα του… και αφ΄ετ έρου τον εξαπάτησαν πετώντας του, γλυμμένο κόκκαλο, για να τον καλοπιάσουν από την μια και να τον καταστήσουν συνένοχό τους από την άλλη, στον καταμερισμό των ευθυνών… άμποτε τους ζητούσε ο λαός, τον… λογαριασμό!!!

Τώρα όμως ήρθε ο καιρός, που καλείται ο ‘’εκβιαζόμενος’’ λαός, να πετάξει σαν την τρίχα από τη ζυμάρι… τους παντοίου είδους, αδιόρθωτους αλαζόνες κηφήνες! Όσους λυσσαλέα προσπαθούν να μας πείσουν, ότι για το ‘’καλό’’ μας πρέπει να πεινάσουμε… και δεν καταλαβαίνουν ότι τους πήραμε χαμπάρι, που βλέπουν την κουτάλα, σαν σκυτάλη και παλεύουν σαν θεριά, για το ποιος θα την πρωτοπάρει… Καμαρώνουν δε και για το κατόρθωμά τους αυτό, της ρακένδυτης Ελλάδας… Για τα δικά τους όμως ‘’αποκτηθέντα’’ ούτε κουβέντα… Σιγή ιχθύος μπας και θιγούν τα προνόμιά τους!!!

Προνόμια… λες κι έχουμε Σουλτάνο στο κεφάλι μας… ή έχουμε… και δεν το ξέρουμε…, γιατί τότε σωστά φροντίζουν οι ‘’σωτήρες’’ την πάρτη τους, για να ‘ χουν στα χέρια τους, το κύρος των παράδων… για την βέβαιη συμμετοχή τους, στην κατοχική Διοίκηση της άμοιρης χώρας.
Εσύ παιδί μου, που είσαι και γραμματιζούμενος, τι πιστεύεις, πες μου σε παρακαλώ. Τούτο το αφύσικο ‘’μόρφωμα’’ της Ευρωπαϊκής πολιτικής, που καίει την ελπίδα και σαν κατάρα σπέρνει στους λαούς την πείνα, είναι δυνατόν να φέρει μέσα του ζωή; Δες γύρω σου, η φύση μας διδάσκει, πως ότι είναι αφύσικο… πεθαίνει…

-Σωστά τα λες παππού, μα στην εποχή μας, έχουν την τιμητική τους τα παντοίου είδους μεταλλαγμένα…
΄Αλλωστε, η Ιστορία θα δείξει, αν η Φύση υιοθετήσει –ανά τον κόσμο- τέτοιου είδους τύπου ‘’φραγκεστάϊν’’ μορφώματα, ή θ’ αφανιστούν σαν ξερόχορτα στην αναπόφευκτη λαίλαπα της οργής των λαών…

-Σχώρα με, που σε κούρασα παιδί μου, ένα μοναχά ακόμη λόγο θα σου πω. Το ‘’Δίκιο του Ισχυρού’’ κατακεραυνώνεται, από την Φωνή του Θεού, παναπεί… την Οργή του Λαού, που τώρα, που καλείται στην κάλπη, οφείλει στα παιδιά του, να ξεκαθαρίσει με την ψήφο του… την ήρα απ’ το στάρι!!!


 

Σχόλια Αναγνωστών

1 Προσθήκη σχολίου
ευανθία 23.05.12
κυρία μπιλικού,για μια φορά ακόμα ο γραπτός σας λόγος μας συνεπήρε ! Μέσα απο ένα "φανταστικό" διάλογο παππού - εγγονού/ής , πόσες μεγάλες αλήθειες !!!! συνεχίστε στο ίδιο στύλ (ύφος, επίπεδο!).
Απάντηση
Προσθήκη σχολίου
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.