ΑΡΘΡΑ

Ειρήνη Μπιλικού

Ειρήνη  Μπιλικού - Κοντομάρη, ποιήτρια – λογοτέχνης, συντ/χος του Υπουργείου  Υγείας και Πρόνοιας. Εκτός από τα δημοσιευθέντα κατά καιρούς ποιήματά της, έχει πλούσιο ανέκδοτο έργο. Είναι μόνιμη συνεργάτιδα της εφημερίδας «Βήμα Τοπικής Αυτοδιοίκησης», όπου δημοσιεύει, άρθρα, χρονογραφήματα και σατυρικά κείμενα. Είναι ...περισσότερα

Ειρήνη  Μπιλικού - Κοντομάρη, ποιήτρια – λογοτέχνης, συντ/χος του Υπουργείου  Υγείας και Πρόνοιας.

Εκτός από τα δημοσιευθέντα κατά καιρούς ποιήματά της, έχει πλούσιο ανέκδοτο έργο.

Είναι μόνιμη συνεργάτιδα της εφημερίδας «Βήμα Τοπικής Αυτοδιοίκησης», όπου δημοσιεύει, άρθρα, χρονογραφήματα και σατυρικά κείμενα.

Είναι παραγωγός της παιδικής ραδιοφωνικής εκπομπής "Ένα τσουβάλι παραμυθένιες  Γνώσεις"  (Ράδιο Δείκτης- ΚΟΡΩΠΙ).

Υπήρξε διακεκριμένο μέλος του Διαλεκτικού Ομίλου Ελλάδος και έχει διατελέσει Γεν. Γραμματέας και Πρόεδρος του Διαλεκτικού Ομίλου Παιανίας.

Είναι ενεργό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών όπου και έχει διατελέσει, μέλος και Κοσμήτορας του Δ.Σ.

Είναι ανθολογημένη στη ΜΕΓΑΛΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΕΚΔΟΣΗ « ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ» ΧΑΡΗ ΠΑΤΣΗ.
 λιγότερα

Λαζαρική Ανάσταση

0 11 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2020, 08:09

(Το παρακάτω κείμενο είναι δημοσιευμένο σε πρότερο χρόνο, στο "ΒΗΜΑ της Αυτοδιοίκησης", όμως επειδή θεωρήσαμε - ότι λόγω του άγχους του επιβεβλημένου εγκλεισμού μας, για την αναχαίτιση του φονικού ιού, και με το κατ’ ανάγκη κλείσιμο των ιερών ναών στη επίμαχη χρονική δυστυχώς συγκυρία, των ακολουθιών του Θείου Δράματος και της θριαμβικής Ανάστασης του Θεανθρώπου, ίσως, ίσως… ξανατονίζουμε με κάθε σεβασμό, προσφέρει μια αύρα δροσιάς στις φλεγόμενες ψυχές μας, μιας και καλούμεθα να βιώσουμε το Θείο Δράμα στις ‘’’εκκλησιές΄΄ των σπιτιών μας, σιγοψάλλοντας, τα εξαίσια μελίρρυτα τροπάρια, τα εγκώμια και τους δοξαστικούς ύμνους, τόσο των Αγίων Παθών όσο και της ένδοξης Ανάστασης!

Και επειδή φίλες και φίλοι αναγνώστες, είναι σίγουρο ότι θα μας λείψει η φυσική παρουσία μας στους ιερούς ναούς, ας κρατήσουμε την λαχτάρα μας για εκκλησιασμό, κάνοντας υπακοή, μετατρέποντας σε μικρές εκκλησιές τα σπίτια μας, για να βιώσουμε κατανυκτικά τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας, εμβαθύνοντας στο νόημα του ‘’Θείου Πάθους’’.
Και να ’μαστε βέβαιοι πως με την αμέριστη Βοήθεια του Θεού των Επιστημόνων και όλων των μαχόμενων, θα περάσει το κακό, και τότε τρέχοντας θα προστρέξουμε στις ορθάνοικτες Εκκλησιές, πανηγυρικά να γιορτάσουμε, την ένδοξο νίκη του Θείου Φωτός, ενάντια στο φρικώδες μαύρου του θανάτου.

Τότε… υπό τον χαρμόσυνο ήχο των καμπανών, που περίτρανα θα διαλαλούν το Αναστάσιμο μήνυμα, όλοι μαζί αδελφωμένοι, με μια ψυχή και με βροχή δακρύων λύτρωσης στα μάτια, βροντόφωνα θα ψάλλουμε το: «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ», στην απόδοση της Εορτής του Πάσχα!).

Λαζαρική Ανάσταση

Σάββατο του Λαζάρου σήμερα… και χίλιες σκέψεις –σαν άτακτες πεταλούδες- στριφογύριζαν στο θολωμένο από έγνοιες μυαλό της…

Είχε τόσα πολλά κάνει. Πάντα κάθε πέρυσι τέτοια μέρα, έδινε υπόσχεση στον εαυτό της ότι του χρόνου θα τα καταφέρει να οργανωθεί τουλάχιστον, αλλά δεν βαριέσαι… Κάθε επόμενη χρονιά, όχι μόνο δεν ‘’οργανωνόταν αλλά περιπλεκόταν όλο και περισσότερο, στους ιστούς των καθημερινών ‘’επιταγών’’.

Ουτοπία, σκέφθηκε το να θες να βάλεις σε "προγραμματικά πλαίσια" τη ζωή.

Και ευτυχώς δηλαδή -αναλογίστηκε –που δεν μπαίνει, γιατί, τότε διόλου δεν θα διέφερε μιας καλοκουρδισμένης φυλακής… ‘’σταθερού εγερτηρίου’’.

Φαϊ χωρίς αλάτι, δεν έχει νοστιμάδα, μονολόγησε. Τέτοια ουτοπία καλύτερα που λείπει…

Σάββατο του Λαζάρου… σκέψεις… σκέψεις… περισσότερο "υλικές". Τις ‘’πνευματικές’’ τις έσπρωχνε προσπαθώντας να τις καταχωρίσει στα  "μπάϊτς’" του μαύρου κουτιού της Μεγάλης Πέμπτης, όπου με την Αναπαράσταση του Θείου Δράματος, ούτως ή άλλως θα ‘μπαινε στο "πετσί" του ψυχοφθόρου "ρόλου" της Παναγίας… θα ‘νοιωθε το "τράβηγμα" των σωθικών… στον ανελέητο ήχο του "σφυριού" και δακρυσμένη θα προσκύναγε μαζί με την κοσμοσυρροή τον Εσταυρωμένο… και θα παρηγοριόταν στην επιστροφή, από το αντίκρυσμα των πετυχημένων κόκκινων αυγών… της Ανάστασης!

Τι σου είναι ο νους. Πάντα βρίσκει ‘’τρόπους’’ –σαν από μηχανής Θεός- να ξεφεύγει από την ‘’τραγωδία’’, αναζητώντας την ‘’δική του’’ Ανάσταση, ευφορίας ψυχής.

Ας είναι! Φέτος όμως κάτι της έφταιγε. Είχε μια δυσκολία, όσο κι αν "έσπρωχνε" τις πνευματικές σκέψεις δεν μπορούσε να τις  συμπυκνώσει στο Θείο Δράμα της Μεγάλης Πέμπτης. Σαν πεισματάρικα αδάμαστα πουλάρια… βήμα δεν ‘καναν μπρος.

Σάββατο του Λαζάρου, του Αναστηθέντος Λαζάρου… κι έτσι όπως ξεσκόνιζε τα διακοσμητικά του τζακιού, το βλέμμα της "καρφώθηκε" στον Εσταυρωμένο… στην δεξιά εσοχή της καμινάδας.

Απόρησε με τον εαυτό της, πως μπορούσε τάχα να ξεσκονίζει "αφηρημένα’’ και αμέριμνα, χωρίς να νοιώθει "ρίγος πυρετού΄΄, στο κοίταγμα του ποιο φρικιαστικού και αποτρόπαιου εγκλήματος –από της γέννησης του κόσμου- αυτού της Σταύρωσης του Ιησού…

Να ‘ταν άραγε θέμα συνήθειας; Αναρρωτιόταν και δεν μπορούσε να δώσει εξήγηση… Πως δεν νοιώθει τρομαχτικό φόβο και αποτροπιασμό, μπρος στην ‘’φρίκη του Μαρτυρίου’’, σκεπάζοντας με το χέρι της τα μάτια –όπως τότε που ήταν μικρή- στις ‘’σκηνές βίας’’ των ταινιών που βασάνιζαν τον ήρωα.

Τι είναι αυτό που την "κρατά’’ προσηλωμένη, ψάχνοντας επίμονα, για κάτι που θα ‘’δικαιολογεί’’ την φαινομενική τουλάχιστον ηρεμία της… γιατί βαθιά μέσα της πονά στην σκέψη των καρφιών, στο αδύναμο ανθρώπινο Σώμα του…

Άφησε κατά μέρος το ξεσκόνισμα και ‘’επικεντρώθηκε’’ στο γλυκύτατα πρόσωπο του Εσταυρωμένου Ιησού.

Τα μάτια του ανέσπερου Φωτός, ήταν βασιλεμένα και ανεστραμμένα προς το ‘’προαιώνιο Φως’’ τον Ουράνιο Πατέρα.
Κοίταζε με δέος και αισθανόταν ‘’κάτι’’ σαν μια αόρατη γλυκιά αύρα… να την ηρεμεί. Αυτό το ‘’κάτι’’ που έψαχνε, δεν το ‘βλεπε μα το ‘νοιωθε…

Το ‘νοιωθε τόσο έντονα που ‘’ξεπερνούσε’’ αυτό το καθ’ αυτό ‘’τραγικό γεγονός’’ της Σταύρωσης και δειλά- δειλά , ανακάλυπτε μια ‘’προοπτική’’ στην Εικόνα, που ‘’έδενε’’ απόλυτα την Ανθρώπινη φύση… με την Θεϊκή Υπόστασή
Του.

Η Μορφή Του, η τόσο γαλήνια, ‘’αφαιρούσε’’ τον Θάνατο… ένοιωθε Λύτρωση και όχι Φόβο… ‘’Λύτρωση’’ που έσπαζε τα δεσμά του ΄Αδη.

Η σκέψη του ‘’Λυτρωτή Ιησού’’ πλημμύρισε την ψυχή της, με Λαμπροφόρο Αναστάσιμο Φως! Θείο Φως που ‘’συνέτριψε’’ το μαύρο σκότος!

Η ‘’νοερή’’ Εικόνα του Θριαμβευτή Αναστηθέντος Ζωοδότου Χριστού, την γέμισε από την ‘’άγρια΄΄ χαρά της ανακάλυψης. Μεμιάς ‘’κατάλαβε’’ γιατί δεν ‘’αγριευόταν στο φρικιαστικό θέαμα της Σταύρωσης του Ιησού. Με τα μάτια της ψυχής της, δεν ‘’έβλεπε’’ τον Θάνατο αλλά το Θείο Φως του Αναστάσιμου Θριάμβου!

Κοίταζε "αχόρταγα" την Εικόνα, σαν να την έβλεπε για πρώτη φορά!

Δεν ήταν θέμα συνήθειας, όπως μ’ αβίαστη ευκολία, οι περισσότεροι λέγουν, σκέφθηκε. Η ‘’γνώση΄΄ της Θριαμβικής Ανάστασης ‘’εκμηδενίζει’’ την φρίκη του Θανάτου…

Φως Ιλαρόν! Ανέσπερο Φως! Φως Αναστάσιμο, αναφώνησε με παιδιάστικη αφέλεια!

‘Ενοιωθε εκστασιασμένη! ‘Εκλεισε τα μάτια και φαντάστηκε τον εαυτό της ζωγράφο! ΄Εβαλε Φως το Φως της ΄΄Γνώσης της Ανάστασης’’ στα ‘’ανεστραμένα’’ μάτια του Ιησού και Λάμψεις, Λάμψεις Δόξας, στο Αγκάθινο Στεφάνι!

Μετά "άνοιξε" τα μάτια και "είδε"! "Είδε’’ το "Νόημα’’ του Θείου Πάθους’’.

"Είδε’’ τα μάτια του, δυό γαλήνιες Λάμψεις ‘’γνώσης’’. Δύο πάνσοφους ήλιους με το γλυκό παραπονεμένο, ματωβαμμένο Φως της Δύσης… που ‘’οδηγεί’’ μέσα από το ΄΄σκοτεινό πέρασμα’’ στην Χαραυγή του Φωτός της ‘’Ζωηφόρου’’ Λαμπροφόρου Ανάστασης!
Είδε το Αγκάθινο Στεφάνι της Σταυρικής Θυσίας, ολόλαμπρο θριαμβικό στέμμα αναστάσιμης δόξας, να ‘’ντροπιάζει’’ το μαύρο του Θανάτου!

Άξαφνα συνειδητοποίησε την ‘’γλυκειά αύρα’’ των Κεκοιμημένων που ‘’αξιώθηκαν’’ να λουσθούν ‘’ στο Ζωηφόρο Αναστάσιμο Φως!

"Μακάριοι οι βλέποντες το Φως’’ πριν τα λυχνάρια τους (μάτια) σβήσουν, συλλογίστηκε.

Σάββατο του Λαζάρου σήμερα, του Αναστηθέντος Λαζάρου, σαν μήνυμα του Φωτός στο ‘’σκότος’’!

Σάββατο του Λαζάρου, της δικής της Λαζαρικής… Ανάστασης, από τα ‘’μαύρα μεσάνυχτα’’ της πολυάσχολης σύγχρονης ζωής, που ‘’αποκλείει’’ την εμβάθυνση για ‘’κατανόηση’’ των Θείων Νοημάτων στην αναζήτηση της Θείας Αλήθειας και τηνΑνακάλυψη του Ανέσπερου Θείου Φωτός!

Αγαπητοί φίλοι αναγνώστες, εύχομαι το Ιλαρόν Αναστάσιμο Φως να "φωτίζει’’ τις ψυχές μας!

"Καλή Ανάσταση’’ και Πάσχα γιορτινό με Ειρήνη και Αγάπη!
 

Σχόλια Αναγνωστών

0 Προσθήκη σχολίου

Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.