ΑΡΘΡΑ

Γιάννης Καραμαγκάλης

Ο Γιαννης Καραμαγκάλης γεννήθηκε στην Αθηνα το 1991. Σπουδάζει στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης ,στον τομέα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται στην Κοινωνική Πολιτική σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης.Έχει εκπονήσει εργασίες με θέμα την Ποιότητα ζωής στης Ευρώπη, τις ...περισσότερα

Ο Γιαννης Καραμαγκάλης γεννήθηκε στην Αθηνα το 1991. Σπουδάζει στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης ,στον τομέα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών.

Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται στην Κοινωνική Πολιτική σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης.Έχει εκπονήσει εργασίες με θέμα την Ποιότητα ζωής στης Ευρώπη, τις Οικονομικές διαστάσεις της κρίσης στην Κοινωνική Ευρώπη και έχει συμμετασχει σε έρευνες που σχετίζονται με τον Κοινωνικό Αποκλεισμό.

Είναι τακτικό μέλος της επιστημονικής επιτροπής Μελέτης και Έρευνας των Πολιτικων της Ε.Ε στον Επιστημονικό Όμιλο Νέων Πολιτικών Επιστημόνων.

Στον ελευθερο χρόνο του ασχολείται με την αρθρογραφία και την ιστορία, που ειναι και η μεγάλη του αγάπη.λιγότερα

Εκλογική ανευθυνότητα και «προφάσεις εν αμαρτίαις»

0 18 ΙΟΥΝΙΟΥ 2012, 11:03

Οι εκλογές έβγαλαν μόνο ηττημένους. Ακόμα χειρότερο είναι πως έβγαλαν ηττημένους με στόφα και ψευδαισθήσεις νικητή. Ωστόσο ο πανθομολογούμενος νικητής και αυτής της αναμέτρησης, όπως και της 6ης Μαΐου, θα είναι η ακυβερνησία.

Το προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας είναι εικονικό και αυτό το μαρτυρούν οι αριθμοί. Ίσως να είναι και μία ρωγμή της Δημοκρατίας το γεγονός ότι κυβερνών και πλειοψηφούν κόμμα πρέπει να ταυτίζονται, ειδικά σε περίπτωση όπως η Ελληνική συγκεντρώνει ποσοστό κάτω του 30% και μάλιστα με πολύ υψηλό βαθμό αποχής. Οι πολιτικές δυνάμεις ωστόσο δεν πήραν το μήνυμα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.


Η θριαμβολογία δίνει και παίρνει. Το ίδιο και η αδιαλλαξία. Πρόκειται για δύο ουσίες που αναμυγνειόμενες δίνουν ένα εκρηκτικό μείγμα πολιτικής, πιο επικίνδυνο και πιο ασταθές από αυτό που βλέπαμε τριάντα χρόνια τώρα.

Οι τρεις κεντρικοί άξονες του πολιτικού και κομματικού συστήματος καταρρέουν:
Η Νέα Δημοκρατία φαμφαρολογεί δίχως να έχει ίχνος επίγνωσης της δεινής κατάστασης και θέσης της χώρας, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α αποδεικνύεται κατώτερος των περιστάσεων, δειλιάζοντας και αποφεύγοντας παρωπιδικά και σκόπιμα την ανάληψη εξουσίας και πολιτικών ευθυνών που αυτή συνεπάγεται και το ΠΑ.ΣΟ.Κ προωθεί μια «προς ίδιον συμφέρον» κυβέρνηση συνευθύνης , προσπαθώντας εμμέσως να εκθέσει πολιτικά τον προσκολλημένο στην αντιπολιτευτική ρώτα ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Ένας παράγοντας που μπορεί προσδώσει θετικό πρόσημο στην όλη κατάσταση πολιτικής αποσύνθεσης είναι η ΔΗΜ.ΑΡ. Ο ρυθμιστικός ρόλος που μπορεί να διατελέσει ο κ. Κουβέλης μπορεί να καταστεί καταλυτικός καθώς είναι εκείνος που σε μεγάλο βαθμό –και έπειτα από τις δηλώσεις προθέσεων των αρχηγών των υπολοίπων κόμματων- θα καθορίσει τον σχηματισμό ή μη κυβέρνησης.

Το ερώτημα που γεννάται εδώ είναι διττό:
Εάν πρώτον ,είναι πολιτικά ορθό να συμμετάσχει σε κυβέρνηση ένα κόμμα που συγκέντρωσε μόνο το 6,7 % της προτίμησης των ψηφοφόρων και δεύτερον, εάν η ΔΗΜ.ΑΡ και επέκταση η ηγεσία της έχουν το πολιτικό «εκτόπισμα» να αναλάβουν μια τέτοια ιστορική και υψηλού ρίσκου ευθύνη, καθώς σε περίπτωση έστω ανοχής στην Ν.Δ , διακυβεύεται τόσο η ταυτότητα όσο και η βιωσιμότητα της παράταξης.

Όσο για τον μεγάλο χαμένο ,σε αυτή εκλογική αναμέτρηση ήταν το Κ.Κ.Ε. Η κρισιμότητα των συνθηκών φαίνεται πως αφύπνισε τους «πάλαι ποτέ» οπαδούς του, και το ίδιο το κόμμα είναι το τελευταίο που εισέρχεται στο κοινοβούλιο, καταγράφοντας ένα ιστορικά χαμηλό ποσοστό.

Η αδιαλλαξία και η εμμονή σε παλαιολιθικές θέσεις και απόψεις, ίσως ήταν η κινητήριος δύναμη της συρρίκνωσης του εκλογικού ποσοστού του Κ.Κ.Ε, το οποίο-κατά την προσωπική μου άποψη- πρέπει να προβεί άμεσα σε ανανεωτικές κινήσεις, ξεκινώντας από την αλλαγή του ηγετικού status quo.Aν και το παιχνίδι για την αντι-μνημονιακή πρωτοκαθεδρία το έχει κερδίσει ξεκάθαρα ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, το Κ.Κ.Ε οφείλει μετά από πολλά χρόνια να κάνει βαθιά τομή στο εσωτερικό του, αλλάζοντας ριζικά διαλεκτική και θέσεις.

Όλο αυτό το σκηνικό ρευστότητας και αβεβαιότητας έχουν μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες για τη χώρα. Οι εξωγενείς επικεντρώνονται στην ελλιπή εμπιστοσύνη που θα εκπέμψουμε ως χώρα εάν για ακόμη μια φορά δεν σχηματιστεί κυβέρνηση, ενώ στο εσωτερικό, τέτοιες πολιτικές στάσεις αφήνουν ανοιχτούς διαδρόμους τους οποίους κατακλύζουν ακροδεξιές και φασίζουσες λογικές, που μπορεί να λάβουν ανεξέλεγκτες διαστάσεις και να έχουν καταστροφικά για τον κοινωνικό ιστό αποτελέσματα.

Ελπίδα όλων των Ελλήνων πολιτών είναι μία : Να μπορέσουμε να επανακτήσουμε ξανά την χαμένη μας αξιοπρέπεια, αλλά και την εμπιστοσύνη ως χώρα στην διεθνή σκηνή, ανεξαρτήτως των κυβερνώντων προσωπικοτήτων.

Η αξιοπρεπής διαβίωση και το δικαίωμα σε καλύτερες μέρες δεν έχουν χρώματα ούτε πράσινα, ούτε μπλε, ούτε κόκκινα. Έχουν το χρώμα της Ελλάδας, το γαλανόλευκο.

Σχόλια Αναγνωστών

0 Προσθήκη σχολίου

Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.