ΑΡΘΡΑ

Κωνσταντίνος Αναστόπουλος

Γεννήθηκε το Σεπτέμβριο του 1980 στην Αργυρούπολη. Πήγε στο 2ο Δημοτικό και στο 1ο Γυμνάσιο Αργυρούπολης, και αποφοίτησε από το Ενιαίο Πολυκλαδικό Λύκειο Ηλιούπολης. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Ηλεκτρονικής του Τεχνικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Λαμίας, και κάτοχος μεταπτυχιακού (MSc) "Προσωπικές, Κινητές & Δορυφορικές Επικοινωνίες" του Παν/μίου ...περισσότερα

Γεννήθηκε το Σεπτέμβριο του 1980 στην Αργυρούπολη. Πήγε στο 2ο Δημοτικό και στο 1ο Γυμνάσιο Αργυρούπολης, και αποφοίτησε από το Ενιαίο Πολυκλαδικό Λύκειο Ηλιούπολης. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Ηλεκτρονικής του Τεχνικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Λαμίας, και κάτοχος μεταπτυχιακού (MSc) "Προσωπικές, Κινητές & Δορυφορικές Επικοινωνίες" του Παν/μίου Μπράντφορτ της Μεγάλης Βρετανίας. Από τον Γενάρη του 2012 έως και σήμερα εργάζεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες, εκ μέρους της Sogeti Βελγίου, ως Σύμβουλος Συστημάτων Πληροφοριών.

λιγότερα

Και οι έχοντες όραση τυφλώθηκαν...

0 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011, 09:04

Ύστερα από την καταστροφή του καλύτερου δρόμου της Αργυρούπολης, την Μ.Γερουλάνου, με την δημιουργία ποδηλατόδρομου (http://www.vimaonline.gr/default.asp?pid=20&ct=0&artid=1092), ήρθαν οι ειδικές διαδρομές για τυφλούς και οι ράμπες, για ανθρώπους με κινητικά προβλήματα, στα πεζοδρόμια να δέσουν την…τσαπατσουλιά. Και αυτό το έργο, σαν σκέψη, είναι πάρα πολύ καλό και σημαντικό για ένα πιο φιλικό, προς τον άνθρωπο με ειδικές ανάγκες, περιβάλλον, όμως η σκέψη με την πράξη απέχουν κατά πολύ.

Πριν από λίγο καιρό περπάτησα παράλληλα επί της Λεωφόρου Κύπρου, από το ύψος του Γαλαξία κατεύθυνση προς Κ.Ε.Π. Αργυρούπολης, αντίθετη από τα αυτοκίνητα. Κατά μήκος του πεζοδρομίου αυτού λοιπόν κατασκευάστηκε η ειδική διαδρομή και οι ράμπες. Τι παρατήρησα;

Ανά δέκα πλάκες ειδικής διαδρομής, τουλάχιστον οι έξι ήταν μισοκατεστραμένες, και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το πλάτος του πεζοδρομίου είναι πάρα πολύ μικρό, ένας τυφλός που βαδίζει εκεί με το λευκό μπαστούνι του θα νιώθει ότι ακροβατεί σ’ ένα σκοινί. Λίγο να παραπατήσει θα βρεθεί είτε στον δρόμο, με κίνδυνο να παρασυρθεί από τα διερχόμενα αυτοκίνητα είτε μούρη με κάποιον τοίχο.

Σε αρκετά σημεία η ειδική διαδρομή καταλήγει σε δέντρα (!), τα οποία δεν έχουν κλαδευτεί κατάλληλα, ώστε να μπορεί κάποιος να περάσει άνετα από κάτω, με αποτέλεσμα να πρέπει να σκύψει αρκετά. Το λευκό μπαστούνι θα ακουμπήσει μεν στο δέντρο, και θα αντιληφθεί ο συνάνθρωπός μας ότι υπάρχει εμπόδιο, το ότι είναι ακλάδευτο όμως και θα πρέπει να σκύψει για να μη γδαρθεί ή χτυπήσει στα κλαδιά του πώς υποτίθεται ότι θα το καταλάβει;

Μήπως να του πούμε να περπατάει με το ελεύθερό του χέρι ψηλά για παν ενδεχόμενο;

Η ειδική διαδρομή για τυφλούς σταματάει στη διασταύρωση Αργυρουπόλεως και Κύπρου, και τελειώνει ανεξήγητα εκεί, χωρίς να συνεχίζει αφότου διασχίσεις το δρόμο (εκτός άμα ξαφνικά άλλαξαν τα όρια του δήμου και αναλαμβάνει ο γειτονικός από εκεί και πέρα την υλοποίηση).

Ένα σημαντικότατο συμπλήρωμα σε αυτό το έργο, που παραλείφθηκε εντελώς, είναι η τοποθέτηση του ειδικού ηχητικού μηχανισμού στα φανάρια, ώστε ο συνάνθρωπός μας να καταλαβαίνει πότε μπορεί να διασχίσει το δρόμο. Θέλουμε να τους βοηθήσουμε να ενταχθούν επιτέλους στην κοινωνία με ανθρώπινες συνθήκες, όπου το φυσικό τους πρόβλημα, δε θα αποτελεί και εμπόδιο για την ομαλή διαβίωσή τους, αλλά στην ουσία και πάλι τους απομονώνουμε. Τι να την κάνει μόνο την ειδική διαδρομή άμα εγκλωβίζεται σε κάθε φανάρι, περιμένοντας μπας και βρεθεί κάποιος φιλότιμος να τον βοηθήσει να περάσει απέναντι; Πάλι θα αισθανθεί ανήμπορος, μη αυτόνομος και έτσι θα κλειστεί σπίτι του!

Όσον αφορά τις ράμπες στα πεζοδρόμια, πέρα από το προφανές, ότι δηλαδή οι περισσότερες είναι μπλοκαρισμένες από παρκαρισμένα αυτοκίνητα και κάθε λογής άλλα εμπόδια, είναι και αρκετά ψηλές με κάκιστη κλίση με αποτέλεσμα ένα αμαξίδιο να μην μπορεί να ανέβει παρά μόνο αν το σηκώσουν στα χέρια!

Η παραπάνω περιγραφή αφορά μόνο ένα μικρό κομμάτι του δήμου. Μπορείτε εύκολα να φανταστείτε πώς είναι τα υπόλοιπα.

Γιατί όταν θέλουμε να κάνουμε ένα καλό, καταλήγουμε να κάνουμε χίλια άσχημα;
Γιατί ικανοποιούμαστε με έργα για τα μάτια του κόσμου και εφησυχαζόμαστε;
Γιατί δε γίνεται ποτέ μια ολοκληρωμένη μελέτη για έργα που να είναι πραγματικά προς όφελός της κοινωνίας;
Τελικά, η κοινή λογική μόνο κοινή δεν είναι…

Σχόλια Αναγνωστών

0 Προσθήκη σχολίου

Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.