ΑΡΘΡΑ

Του Νικόλα Κονταρίνη


Μαγκιές ...

0 20 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2021, 12:19

Ειλικρινά δεν υπήρχε καμία πρόθεση να ασχοληθώ με τον άγριο ξυλοδαρμό του σταθμάρχη από τους δύο νεαρούς στο μετρό. Ειλικρινά, καμία. Όμως, τα όσα είπαν οι γονείς προκειμένου να δικαιολογήσουν τις, καθόλου σωστές, πράξεις των παιδιών τους, με υποχρεώνουν πρώτα ως γονιό και μετά ως άνθρωπο, να συμφωνήσω με όσους λένε πως, η στάση τους αυτή, γενικότερα, δεν ήταν η πλέον ενδεδειγμένη.

Ασφαλώς και κατανοώ το γεγονός ότι, πρώτα και πάνω από όλα, είναι τα παιδιά τους, τα "σπλάχνα" τους, και θα τα υποστηρίξουν λέγοντας πράγματα που αυτοί θεωρούν πως ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Δυστυχώς όμως, γι' αυτούς, υπάρχουν ολοζώντανες οι εικόνες των όσων συνέβησαν εκείνη τη μέρα, με αποτέλεσμα να βρεθεί στο νοσοκομείο ο "προκλητικός" [κατ'αυτούς] υπάλληλος, ο οποίος φέρει σοβαρές κακώσεις στο πρόσωπο, στα πλευρά και σε ορισμένα άλλα σημεία του σώματός του, σύμφωνα με τα όσα έως σήμερα έχουν δει το φως της δημοσιότητας.

Προσωπική μου άποψη, και υιοθετώντας στον όποιο βαθμό αυτό μου είναι δυνατόν, την θέση των παιδιών και της μητέρας τους πως ο σταθμάρχης δεν τους παρατήρησε με τον ορθό τρόπο όταν τους είπε να κατεβάσουν τα πόδια τους από τα καθίσματα ή, να φορέσουν τις μάσκες τους, δεν μπορώ να δικαιολογήσω την αγριότητα με την οποία χτυπούσαν ανελέητα τον πεσμένο άνθρωπο. Αδιαμφισβήτητα, πάντως, οι εικόνες που βλέπουμε καθημερινά, είναι κάτι περισσότερο από σοκαριστικές, κάτι που εμφανώς δείχνει ότι υπάρχει και άλλη μία αλήθεια

Έχουμε λοιπόν, δύο "αλήθειες". Αυτή που διηγούνται οι βιαιοπραγήσαντες δύο νεαροί και αυτή που βλέπει ο καθένας μας, ζωντανά μάλιστα στις οθόνες της τηλεόρασης. Στο ερώτημα, ποιά από τις δύο συγκεντρώνει την περισσότερη δόση αληθείας, κάθε αντικειμενικός παρατηρητής του θλιβερού αυτού γεγονότος, όσο καλοπραίρετος και αν είναι, όση κατανόηση και να θέλει να δείξει, δεν μπορεί παρά να υιοθετήσει το αυτονόητο. Δηλαδή τον ανελέητο ξυλοδαρμό του άτυχου σταθμάρχη του μετρό. 

Αυτονόητο, εξάλλου, είναι κάτι που γίνεται κατανοητό και αποδεκτό από μόνο του, χωρίς να υπάρχει ανάγκη για περισσότερες εξηγήσεις ή, αποδείξεις. Είναι κάτι το προφανές, το αυταπόδεικτο, το ολοφάνερο

Επίσης, αυτονότητο είναι ότι, τα "λόουερς" και τα "προφίσενσις", εκτός από την γνώση κάποιας ξένης γλώσσας, στον όποιο της βαθμό, σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν κριτήριο για τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου. Και αυτό επειδή όπως είναι γνωστό άλλωστε, ο χαρακτήρας διαμορφώνεται κατά κύριο λόγο, μέσα από τα "ενδοοικογενειακά ακούσματα" και συμπληρώνεται με την επίδραση του στενότερου ή ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζούν και κινούνται.

Εν ολίγοις, λεβεντιά, "μαγκιά" επί το λαϊκότερον, είναι όταν ζητάμε συγνώμη, όταν ειλικρινά μεταμελούμε για κάτι κακό που κάναμε σε κάποιον συνάνθρωπό μας. Αντιθέτως, όταν προσπαθούμε να φορτώσουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν στους άλλους, ειδικότερα όταν έχουμε τις συντριπτικά μεγαλύτερες, με εκφράσεις που έρχονται σε αντιδιαστολή με το "συγνώμη" μας, δείχνουν υποκρισία, φόβο, ενοχή και δειλία. Έτσι, αποδυναμώνουμε στον μέγιστο βαθμό την ουσία της μεταμέλειάς μας. Γιατί, με τέτοιας μορφής συμπεριφορές, το μόνο που καταφέρνουμε, είναι να φανερώνονται οι πραγματικές μας προθέσεις. Με τέτοιες συμπεριφορές λοιπόν, το μόνο που καταφέρνουμε, δυστυχώς, είναι να πέφτουν οι μάσκες μας. Ποιές "μάσκες"; Μην περιμένετε  την απάντηση από μένα, οι νοήμονες τουλάχιστον. Είναι τόσο αυτονόητο!









 

Σχόλια Αναγνωστών

0 Προσθήκη σχολίου

Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.