ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Η παρακμή και οι αυλοκόλακες

0 9 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010, 12:40
Αντί για την “πάταξη της διαφθοράς”, είδαμε και πάλι το ίδιο έργο, με συμπρωταγωνιστές, τους ίδιους εργολάβους νταβατζήδες των δημοσίων και δημοτικών έργων, τις ίδιες υπερ-κοστολογήσεις σ’ αυτά, είδαμε τα πάσης φύσεως Βατοπέδια, τα σκάνδαλα της Siemens κ. ά.


Στα τελευταία τριάντα χρόνια και ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία, παρακολουθούμε άναυδοι, στην αρχή, οργισμένοι στη συνέχεια, όπως ακριβώς συμβαίνει στις μέρες μας, τον διασυρμό ιδεών και αξιών από πρόσωπα της κεντρικής πολιτικής σκηνής, ταυτόχρονα όμως και της τοπικής - δημοτικής ζωής.
 Κοινά τα γνωρίσματα και στις δύο περιπτώσεις. Αδιαφάνεια, διαπλοκή, κατασπατάληση (προκλητική) του δημοσίου - δημοτικού χρήματος, ρουσφέτι, χρηματισμός, αμετροέπεια και ψέμα. Πολύ ψέμα!
Μέσα σ’ όλα αυτά, αναδεικνύεται καθημερινά η γενικότερη παρακμή των πολιτικών μας πραγμάτων. Μία παρακμή, που όμως εύκολα γίνεται αντιληπτό πλέον, μας έφθασε στα “όριά” μας.
 Το “δηλητήριο” βρίσκεται παντού. Για μένα, “δηλητήριο” είναι (και ήταν), ο μπαμπέσης, ο αχάριστος και... ο “δήθεν”. Επίσης, εκτός από τους ξεδιάντροπους καταχραστές του δημοσίου και δημοτικού χρήματος, “δηλητήριο” είναι και οι αυλοκόλακες, οι “περαδώθε” και οι ανίκανοι, οι οποίοι παίρνουν (τους δίνεται) μια μικρή ή μεγάλη “καρέκλα”, ελέω ρουσφετιού ή, συγκυρίας γεγονότων.

Είναι όλοι αυτοί, τους οποίους ο λαός αποκαλεί γλείφτες και ο Βίλχελμ Ράϊχ “ανθρωπάκια” (διαβάστε το βιβλίο του “Άκου ανθρωπάκο”, αξίζει...).
Στο μυαλό μου στριφογυρίζουν διαρκώς οι φρούδες, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, υποσχέσεις του Κώστα Καραμανλή για “πάταξη της διαφθοράς σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας διοίκησης”.
 Και αντί γι’ αυτό βλέπαμε κι ακούγαμε για τα “κατορθώματα” των παρατρεχάμενων αυλοκολάκων του. Του “καθηγητή” Αλογοσκούφη, του “αντ’ αυτού” Ρουσσόπουλου, του Βουλγαράκη, που ήθελε να γίνει και αρχηγός της παράταξης, και των, κάποιων, άλλων...
 Αντί για την “πάταξη της διαφθοράς”, είδαμε και πάλι το ίδιο έργο, με συμπρωταγωνιστές, τους ίδιους εργολάβους νταβατζήδες των δημοσίων και δημοτικών έργων, τις ίδιες υπερ-κοστολογήσεις σ’ αυτά, είδαμε τα πάσης φύσεως Βατοπέδια, τα σκάνδαλα της Siemens κ. ά.

Ούτε, ασφαλώς, μπορώ να ξεχάσω και τους προηγούμενους με τις ρεμούλες του Κτηματολογίου και του Χρηματηστηρίου (για παράδειγμα), της εποχής των Σημίτη, Παπαντωνίου, Τσοχατζόπουλου...
 Και πίσω απ’ όλους αυτούς και τους παρατρεχάμενούς τους, και οι “ουρές” τους, οι γνωστές φιγούρες του μπερντέ της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αρκετοί εκ των οποίων, συμμετείχαν (και συμμετέχουν) σε περίεργες καταστάσεις διαπλοκής και υπερ- κοστολογήσεων μικρών και μεγάλων έργων.
Μέσ’ τα τόσα άσχημα που κουβαλάει το μυαλό, δεν μπορεί να μη θυμάται και κάποιους ανθρώπους, που με το έργο τους μαλακώνουν και γλυκαίνουν το θυμό και την αγανάκτησή μας για τους άλλους. Τους “άλλους”, οι οποίοι δυστυχώς, δεν είναι η εξαίρεση...
 Ευτυχώς, υπάρχουν πρόσωπα στην πολιτικο-δημοτική ζωή, που, και μόνο η ανάμνησή τους, με κάνουν να ελπίζω σ’ ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά όλων μας. Τουλάχιστον γι’ αυτά.



Ένας τέτοιος πολιτικός ήταν και ο Αντώνης Τρίτσης. Ένας οραματιστής πολιτικός με εθνική συνείδηση, για τον οποίο η κρατική τηλεόραση, αφιέρωσε μια θαυμάσια εκπομπή πρόσφατα. Υπήρξε ένας πολίτης του κόσμου, με επτανησιακή, κεφαλλονίτικη καταγωγή και πολιτισμό.
Ο Αντώνης Τρίτσης συγκρούστηκε με ολόκληρο το “κατεστημένο” και υπονομεύτηκε από πολλούς, με πρώτους απ’ όλους, τους τέως “συντρόφους” του μέσα στο ΠΑΣΟΚ.
Ποτέ δεν αμφισβητήθηκε η δύναμη της άποψής του, γιατί είχε βαθειά γνώση των πραγμάτων, ήθος και εντιμότητα, κάτι που κρίθηκε άλλωστε στα χρόνια που πέρασαν.

Σε διάστημα τριών μόλις ετών, υλοποίησε σε κάθε πόλη της Ελλάδας την: “Επιχείρηση Πολεοδομικής Ανασυγκρότησης”, την γνωστή μας Ε.Π.Α., με παρατεταμένη απεργία των μηχανικών του Τ.Ε.Ε. Παρ’ όλα αυτά, χιλιάδες μηχανικοί, γραφεία και εργολάβοι, υπομηχανικοί, τοπογράφοι κ. ά. εργάσθηκαν κάτω απ’ την επίβλεψή του κι έτσι, για πρώτη φορά, όλη η Ελλάδα, πόλεις και χωριά, απέκτησαν ένα πολεοδομικό χάρτη.
Είναι γνωστό εξ ‘ άλλου, πως, όλα τα σχέδια της εποχής εκείνης υλοποιήθηκαν στη συνέχεια από τους ίδιους ανθρώπους, οι οποίοι τον πολέμησαν και τον υπονόμευσαν.

Και όμως, για όλο εκείνο το τιτάνιο έργο, δεν ακούστηκε ούτε μία κουβέντα για κακοδιαχείριση. Ούτε μία κουβέντα για χρηματισμό, ούτε μία καταγγελία από κανέναν. Ήταν μία απόλυτα οργανωμένη, από στρατηγικής άποψης, επιχείριση, διότι υπήρξε έλεγχος, εποπτεία και σεβασμός στο δημόσιο χρήμα, από μια πολιτική ηγεσία ενός Υπουργείου, που, εκτός των άλλων, διέθετε και πολιτικό ήθος.
 Ο αείμνηστος Τρίτσης, με τον ίδιο τρόπο διαχειρίστηκε στη συνέχεια αυτό το χρήμα είτε ως Υπουργός Παιδείας, είτε ως Δήμαρχος Αθηναίων. Και γι’ αυτό το ήθος του πολεμήθηκε από την γνωστή - άγνωστη(!) κάστα των καταχραστών και μιζαδόρων.
 Πολεμήθηκε απ’ τους πολιτικούς της ρεμούλας και της διαφθοράς γιατί, απλούστατα, “τους χάλαγε τη σούπα”! Και το δυστύχημα ήταν, ότι “έφυγε” πάνω στην αγωνία του δημόσιου καθήκοντος, αφήνοντας μόνα τους - στη συνέχεια - κάποια τρωκτικά του Σημίτη και του ανηψιού Καραμανλή, να ροκανίσουν το δυνατό κορμό της πατρίδας μας, ρίχνοντάς την βορά στα δόντια των κάθε λογής διεθνών οικονομικών αρπακτικών σαρκοφάγων.

Και στο σημείο αυτό τίθεται το ερώτημα, εάν θα τα καταφέρει η σημερινή κυβέρνηση να σταματήσει αυτή την παρακμή. Και καλό είναι, να μη βιαστούμε ν’ απαντήσουμε, γιατί, μπορεί και να (ξανα) - σκοντάψουμε.
Ας περιμένουμε λοιπόν...

Σχόλια Αναγνωστών

0 Προσθήκη σχολίου

Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.