ΑΡΘΡΑ

Σταμάτης - Στυλιανός Βλάχος

MSc. Περιβαλλοντολόγος, διαχείριση ενέργειας & περιβάλλοντος, μέλος Οικολογικής Συνεργασίας Δήμου Παλαιού Φαλήρου ECO+  

Ο λιθοβολισμός της αριστείας

0 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2020, 20:42

«Εκείνος που είναι τολμηρός, γενναίος, σταθερός, απλός, φυσικός και δεν βιάζεται, πλησιάζει την τελειότητα.»

Κομφούκιος, 551 – 479 π.Χ., Κινέζος φιλόσοφος



Με ιδιαίτερη έκπληξη παρατηρώ αυτές τις εβδομάδες τις έντονες και συνεχιζόμενες – σε συχνότητα – κριτικές κι επικρίσεις στη προσωπικότητα του Έλληνα ιατρού παθολόγου – επιδημιολόγου, ακαδημαϊκού και κυβερνητικού εκπροσώπου του Υπουργείου Υγείας κ. Σ. Τσιόδρα. Μάλιστα, οι ανηλεείς επιθέσεις δεν περιορίζονται στο άτομό του, αλλά επεκτείνονται και στην προσωπικότητα του Υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων κ. Ν. Χαρδαλιά, καθώς του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού της χώρας στο σύνολό του. Οι άυλες εικόνες που μου έρχονται στο μυαλό από τα συγκεκριμένα θλιβερά περιστατικά μου παρέχουν το έναυσμα να τοποθετήσω, από το δικό μου μετερίζι, ορισμένες σκέψεις, οι οποίες θεωρώ ότι θα διευκολύνουν τη σύγχυση που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία τη συγκεκριμένη περίοδο. Γιατί, τί άλλο θα ήταν πιο σωστό και απτό από το να αποσαφηνίσουμε αυτή την παρεξήγηση – όπως την αποκαλώ από πλευράς μου – ώστε, μετέπειτα να μπορέσουμε να απαλλαγούμε από τις αποσυνάγωγες θεωρήσεις, που στέκονται η αιτία και παράλληλα, η αφορμή στο να δημιουργηθεί κλίμα έντονων διχογνωμιών κι αντιδράσεων που θα επιφέρουν σύγχυση και κοινωνικό τραυματισμό στους θεσμικούς ιστούς του Κράτους – Πολιτεία;

Γι’αυτό λοιπόν, οφείλουμε να παραθέσουμε ορισμένα επιχειρήματα, με σκοπό την εξομάλυνση κι επικράτηση της αλήθειας γύρω από ορισμένα πρωτοφανή γεγονότα και πρόσωπα και την αποφυγή διασποράς ψευδών ειδήσεων που επιθυμούν να πλήξουν το φρόνημα και ψυχοσύνθεση των Ελλήνων πολιτών. Οφείλουμε, με προσεκτικό κι εμπεριστατωμένο τρόπο – όσο μπορούμε – να παρατηρήσουμε ορισμένες ιδιάζουσες και υπερβάλλουσες αντιδράσεις και να προβούμε σε διερεύνηση των συμπεριφορών εκείνων, ώστε να είμαστε σε θέση να σχηματίσουμε μία πρότερη εικόνα αυτών των επικρίσεων. Ενδεχομένως, να καταφέρουμε να αποκωδικοποιήσουμε τον ιδιότυπο εκείνο συμπεριφορισμό, ο οποίος βρίσκει ανταπόκριση σε σημαντική μερίδα του ελληνικού πληθυσμού.

Ο επίμαχος λόγος, για τον οποίο οι αποτρόπαιες και συκοφαντικές επιθέσεις μαγνητίζονται από το πρόσωπο του κ. Τσιόδρα έχει να κάμει με την ιδιότητα του επαγγέλματός του, όπως και τον τρόπο συμπεριφοράς και χαρακτήρα εκείνου στο ευρύτερο ελληνικό και ξένο κοινό. Το «μήλον της έριδος» για ορισμένες ομάδες ατόμων, εντασσόμενες στους κύκλους της Αριστεράς, καθώς και σε αυτούς που επευφημούν τον σκοταδισμό λογίζεται ως η ιδιαίτερη κι αποτελεσματική ικανότητα του υποφαινόμενου να ανταπεξέλθει, σε ικανοποιητικό βαθμό, στις απαιτήσεις και προκλήσεις που θέτει η καταστρεπτική πανδημία του ιού COVID-19.

Με λίγα λόγια, η προσωπικότητα και χαρακτήρας, όπως κι ο επαγγελματισμός του κυβερνητικού εκπροσώπου του Υπουργείου Υγείας βάλλονται συστηματικά ως προς την αρτιότητα τους και τον βαθμό που μπορούν να αντέξουν κι αντιμετωπίσουν στην επέλαση του θανατηφόρου ιού στον ελληνικό κοινωνικό ιστό και Πολιτεία. Δεν είναι λίγες οι φορές, που στο παρελθόν διάφοροι αξιόλογοι, σε επαγγελματισμό και προσωπικότητα, επιφανείς επιστήμονες κι άνθρωποι των γραμμάτων και τεχνών έπεσαν θύματα του άκρατου σκοταδισμού και ιδεοληψίας ορισμένων ατόμων, τα οποία επιθυμούσαν κι επιθυμούν τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης και την τοποθέτηση εκείνης στους συρμούς της συνωμοσιολογίας κι επιλεκτικής αμετροέπειας, με την κατασκευή ψευδών, συκοφαντικών ειδήσεων, με σκοπό να πλήξουν το «είναι» του, την επαγγελματική και συμπεριφορική ύπαρξή του. Και το συγκεκριμένο, έχει σίγουρα βαθιά τοποθετημένες τις ρίζες του στον ανώτερο τρόπο, με τον οποίο ανταπεξέρχεται καταλυτικά στις ποικίλες δυσκολίες που συναντά στον δρόμο του και μεταφράζεται ως: Αριστεία!

Η Αριστεία λοιπόν, λογίζεται εκείνη, η οποία συνιστά τον δομικό λίθο, που πάνω σε αυτόν έχει θεμελιώσει και οικοδομήσει όλες εκείνες τις αξίες και ιδανικά που συγκροτούν τον υγιή χαρακτήρα, την πολυσχιδή προσωπικότητα κι άψογο επαγγελματισμό του. Σε αυτήν οφείλονται οι καίριες αποφάσεις που λαμβάνει ο κ. Τσίοδρας και το επιτελείο του, ώστε να επιφέρουν το επιθυμητό – για το καλό της ελληνικής κοινωνίας – αποτέλεσμα Εκείνη συγκροτεί τον κινητήριο μοχλό στην ανάπτυξη πρωτοπόρων και κοινωφελών μεθόδων και πρακτικών, που, σίγουρα, θα αποδειχθούν επικερδείς και σωτήριες για τον άνθρωπο και τον κοινωνικό ιστό, στον οποίο είναι ενταγμένος, όπως και για τους θεσμούς που απαρτίζουν το Κράτος – Έθνος. Ενεργοποιεί ρηξικέλευθες δυνάμεις και αρμόζουσες αντιδράσεις, με απώτερο μέλημα την επίτευξη πάγιων αντανακλαστικών, ικανών στην συνεισφορά αποπεράτωσης ζόρικων και δυσχερών προκλήσεων που προξενούν προβλήματα πάνω στο κράτος και τους πολίτες του.

Επιπρόσθετα, συμβάλλει στην εμβάθυνση της εξελικτικής διαδικασίας της γνώσης και μάθησης, παράλληλα με την έρευνα, ενώ προτρέπει την ενασχόληση με αντικείμενα και προς μελλοντική επίτευξη δυνατοτήτων Αναζωογονεί το ανθρώπινο πνεύμα, οξύνει την σκέψη κι αισθήσεις κι επικροτεί την πρόοδο, αφήνοντας στις τελευταίες κατατάξεις την βαλτώδη στασιμότητα, κακεντρέχεια, ανθρώπινη μωρία κι ακανθώδη ακινησία της νόησης και πράξης. Αποτέλεσμα του τελευταίου, είναι η μετέπειτα διαμόρφωση μίας αντίληψης και στάσης συμπεριφοράς, που θα αντικατοπτρίζουν επάξια τα ιδεώδη και ιδανικά ενός σύγχρονου κόσμου που επιθυμεί την υγιή κι ευήμερη πορεία του μέσα στο πλέγμα των εγχώριων και διεθνών προκλήσεων.

Το κρισιμότερο σημείο όμως συγκροτεί η πνευματική και συμπεριφορική «μοντελοποίηση» ανθρώπου, ο οποίος θα διαθέτει τη δυνατότητα προσέγγισης, με σύνεση και καρτερία, τα εξωτερικά σύνορα της τελειότητας, με σκοπό να εισχωρήσει ένα σκαλοπάτι παραπέρα στο αξιακό της σύστημα. Όμως, τί πραγματικά σημαίνει ο όρος «αριστεία»; Πώς μπορούμε να τον εξηγήσουμε και κατανοήσουμε κάνοντας χρήση δεδομένων που άπτονται της σύγχρονης λογικής σκέψης;

Σύμφωνα με το Μέγαν Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης των Liddell & Scott, ο όρος «Αριστεία» (με οξεία) σηματοδοτεί την υπεροχή. Την υπεροχή εν ανδρεία λόγω της διακρίσεως στη μάχη και την αξιοσύνη του για μεγαλοψυχία, τη γενναιότητα και τιμιότητα. Ένα σύνολο από ικανότητες Στο πεδίο της πολιτικής, ο όρος εκείνος αποδίδεται στον δημόσιο βίο των ανθρώπων, κρινόμενος από το πάγιο βάθος της ποιότητας του έργου που έχουν παράξει για την πραγματοποίηση του κοινού καλού, του εποικοδομητικού, καθώς και το αποδεικτικό στοιχείο της περάτωσης του έργου στην πράξη. Και το συγκεκριμένο περιέχει δύο συνδέσεις κι εκφάνσεις.

Αφενός, για να ξεχωρίσει κανείς – μέσα σε λογικά, τυπικά πλαίσια – οφείλει να διαθέτει ένα είδος «δημοφιλίας» των προσόντων του, θα μπορούσαμε να κάνουμε λόγο, που θα απηχεί ως προς το άρτιο κι επιστημονικό βάθος των ακαδημαϊκών του σπουδών, την όξυνση της πάγιας επαγγελματικής του δραστηριότητας στην πορεία του χρόνου, τον πολυσχιδή χαρακτήρα και προσωπικότητα, τις διαλεκτικές του δεξιότητες, το ηθικό μέγεθος και βάρος της οικογενειακής του παράδοσης και θέσεως στον κοινωνικό περίγυρο, στη δημιουργία και ενδυνάμωση προσωπικού συστήματος αξιών, τη δημοφιλία της συλλογικής ύπαρξής αυτού, η οποία μεταφράζεται στην εναρμόνιση των παραπάνω προτερημάτων στο πρόσωπο εκείνου.

Αφετέρου, η άρτια αξιοποίηση των παραπάνω τυπικών προσόντων που κατέχει εκείνος, στην δυνατότητα αναδημιουργίας πρόσφορου εδάφους για να τα προσαρμόσει κι εφαρμόσει με την ενδεδειγμένη υφή, στην δράση του δημόσιου στίβου. Τον στίβο της ζωής και δραστηριοτήτων της καθημερινότητας, στην οποία κινείται ο κοινωνικός και πολιτειακός ιστός της χώρας. Θεωρείται εξαιρετικά αναγκαίο και βαρυσήμαντο να επιτελέσει το δεύτερο βήμα, που θα του επιτρέψει σιγά-σιγά να αποκτήσει αξιοσύνη και ίσο μέτρο μέσα στο κοινωνικό σύνολο, καθώς και την πλήρη εμπιστοσύνη των μηχανισμών της Πολιτείας στις ικανότητες διαχείρισης από εκείνον. Θα κατορθώσει να επιδιώξει τη διάκριση και την ικανότητα απόκτησης ενός γνωστικού κι αξιακού υποβάθρου, ενδεδειγμένου των πάγιων προσόντων του, που θα σταθεί αρωγός στις δυσκολίες που συναντά ο άνθρωπος, φροντίζοντας να τις απαλύνει, κατανοώντας το γενετικό τους υπόβαθρο, με χρήση εμπεριστατωμένης κι εξειδικευμένης πρακτικής και να καταφέρει καίριο πλήγμα στους οδοφραγματικούς μηχανισμούς που αναπτύσσουν.

Μόνο τότε θα μπορέσει ουσιαστικά να αποκαλείται άριστος! Να καταφέρει να συνδυάζει τις αποκτούμενες δεξιότητες και παράλληλα, την ορθή και κοινωφελή εφαρμογή των στους πολίτες και στις δομές του κράτους, στοχεύοντας στην επίτευξη βιώσιμης λύσης και προόδου.

Ιδιαίτερη μνεία της «αριστείας» αποδίδουν και οι Αρχαίοι Έλληνες, όπου σύμφωνα με τους οποίους, η επικρότηση της υπεροχής, σπουδαιότητος και της ανταγωνιστικότητας, μέσα από τη διαρκή εξάσκηση των εξωτερικών σωματικών αντανακλαστικών, καθώς και εκείνων που έχουν να κάμουν με τα εσωτερικά, άυλα της νόησης και του πνεύματος, θεωρούνταν η κινητήρια δύναμή σε όλους τους τομείς του καθημερινού τους βίου!

Μέσα από ένα περιβάλλον πρόκλησης κι αντιμετώπισης του αγνώστου, με συνεχείς προσπάθειες εξύψωσης ηθικοπνευματικού φρονήματος και την ιδιότυπη – αλλά με θεμιτά μέσα – ανταγωνιστική διάθεση που επιδείκνυαν, οι αρχαίοι πρόγονοί μας κατόρθωσαν να αναπτύξουν έναν ιδιαίτερο πολιτισμό και να εξελίξουν, με πρωτόγνωρο τρόπο, το επιστημονικό και φιλοσοφικό του υπόβαθρο σε όλη την πορεία των αιώνων της Ιστορίας και του Χρόνου. Κατόρθωσαν να αποδώσουν το δικό τους πολιτισμικό στίγμα σε όλα τα πέρατα της οικουμένης, υλοποιώντας την ανάγκη επιδίωξης ρηξικέλευθων λύσεων, ικανών στην αποκωδικοποίηση δύσκολων προβλημάτων κι ερμηνειών, τα οποία έθεταν οδοφράγματα στη δυνατότητα της ανθρώπινης βιωσιμότητος κι ευημερίας.

Μέσω της εφευρετικότητας, του πολυσχιδούς και πολυμήχανου χαρακτήρα, τη βαθιά πίστη στους νόμους και την αξιοκρατία των πολιτειακών θεσμών, την ανάγκη να κατορθώσουν την αξιοσύνη και προκοπή μέσα στο κοινωνικό σύνολο και την εξαιρετική εγρήγορση των αντανακλαστικών τους σε καταστάσεις που απαιτούσαν δύσκολες αποφάσεις, οι αρχαίοι Έλληνες, διετέλεσαν μία αξιοσημείωτη πορεία στον διεθνή στίβο, συνιστώντας λαμπρό παράδειγμα εναρμόνισης σώματος – πνεύματος – ψυχής. Φαίνεται αυτό άλλωστε από τους διακαείς αγώνες που έδωσαν στη μακρόσυρτη ιστορική πορεία για την κατάκτηση μίας θέσεως, επάξιας στο βάθρο του ανθρώπινου πολιτισμού, μεγαλείου και ύπαρξης.

Η προσπάθεια που επιτελούσαν στο να επιδιώξουν την απόκτηση της αριστείας, προϋπόθετε την καταβολή μίας σειράς επίπονων προσπαθειών, οι οποίες αποσκοπούσαν στην εκγύμναση τόσο του σώματος, όσο κι εκείνων της ψυχής και του πνεύματος. Πράγμα, εξαιρετικά δύσκολο και ψυχοφθόρο. Όμως, το συγκεκριμένο δημιουργούσε και το ενδεδειγμένο κλίμα για την κατασκευή ενδεδειγμένων μηχανισμών κατανόησης της ζωής στην ολότητά της, με απώτερο στόχο, να την βιώσουν όσο το δυνατόν πληρέστερα και πιο καταρτισμένα.

Οφείλουμε να αναφέρουμε και την απέχθεια που αισθανόντουσαν οι αρχαίοι Έλληνες στην εξίσωση των προσώπων, πραγμάτων και καταστάσεων. Δεν θεωρούσαν πρέπον να τυγχάνουν της ίδιας ευμενούς αντιμετώπισης πολίτες, οι οποίοι συκοφαντούσαν τους «Αρίστους» και προσπαθούσαν να διασαλέψουν το ήθος και κύρος τους. Αντίθετα, τους θεωρούσαν επικίνδυνους για την κοινωνική κι εθνική συνοχή.

Εκείνος που επεδείκνυε ιδιαίτερο ταλέντο στην παροχή ενός συνόλου άρτιων προτερημάτων, όχι μόνο διέθετε την δυνατότητα, αλλά του παρείχε το έναυσμα – όπως κι όφειλε – να αναπτύξει κι εξελίξει εκείνα (τα προτερήματα) και να αποκτήσει αναγνωσιμότητα, τιμώντας με αυτό τον τρόπο την υπόστασή του, τον ευρύτερο οικογενειακό και συγγενικό του κύκλο, καθώς και την εθνική του ταυτότητα που τόσο πρόθυμα κι απλόχερα του χάρισε η πατρίδα του. Ωστόσο, δεν ήταν αφελείς στο συγκεκριμένο φιλοσοφικό τους στοχασμό. Διότι είχαν γνώση της ανθρώπινης φιλοδοξίας, όπου με τη σειρά της, οδηγεί στην υπερβολή, την αυταρέσκεια και την έλλειψη μέτρου – ορίων.

Για αυτό το λόγο, ο πολίτης που διέθετε ορισμένα υγιή προτερήματα όφειλε να συγκρατεί τον εαυτό του μέσα στα κοινωνικά πλαίσια από τα οποία ανετράφει, να μην υποβλέπει κανέναν, ακόμη κι όταν φθάσει στην υψηλότερη βαθμίδα του κοινωνικού βίου, με την επίδειξη ευγένειας, ευπροσηγορίας, καλής θελήσεως για βοήθεια στον συνάνθρωπο που έχει ανάγκη, καθώς και υψηλό αίσθημα δικαιοσύνης απέναντι στους συμπολίτες και τον ίδιο τον εαυτό του. Να κυνηγάει το κέρδος, μόνο διαθέτοντας αγαθά κίνητρα και με μέσα που άπτονταν τα υγιή και νόμιμα θεσμικά πλαίσια, συνεισφέροντας με το μερίδιό που του αναλογούσε κατά ένα μέρος στους λειτουργικούς μηχανισμούς της Πολιτείας.

Με τους συγκεκριμένους τρόπους και πρακτικές θα λογιζόταν ικανός να ορίσει ασπίδα προστασίας του ίδιου του εαυτού από τα ζοφερά συμπτώματα της επάρσεως κι αλαζονείας, καθώς θα παρείχε κι ένα επιπρόσθετο πλέγμα κοινής ωφέλειας για τους συμπολίτες – συμπατριώτες εκείνου.

Και σε αυτό το σημείο, οφείλουμε να αναφέρουμε ότι, παρατηρούμε τη παροχή επιπρόσθετων μέτρων και κανόνων που αφορούν την ηθική του χαρακτήρα και προσωπικότητάς του, όπως και την επιδίωξη σωστής κι αγαθής συμπεριφοράς και γειτονίας απέναντι στον συνάνθρωπο και συμπολίτη.

Δεν χωρούσε αμφισβήτηση το γεγονός ότι, για να αποκτήσει ένας άνθρωπος την αρετή της αριστείας, δεν χρειαζόταν να καταβάλει μόνο έναν προκαθορισμένο και ψυχοφθόρο κόπο, ώστε να καταφέρει κάποτε να αποκτήσει μία κοινωνική και πολιτειακή διάκριση ανάμεσα στο πάνθεο των αρίστων, αλλά όφειλε να τηρεί ορισμένες επιπρόσθετες προϋποθέσεις και κριτήρια, να τις ενστερνιστεί και να τις εφαρμόσει – όσο πιο άρτια γινόταν – στον καθημερινό του βίο. Να προσπαθεί να υπηρετεί ένα κοινό και βαρυσήμαντο σκοπό: την επίτευξη της εξωτερικής κι εσωτερικής εναρμόνισης και γαλήνης του ίδιου του εαυτού με τα υπόλοιπα μέλη του κοινωνικού συνεκτικού ιστού σε ένα κράτος – πολιτεία. Να κατορθώσει να υλοποιήσει τη δημιουργία κι ανάπτυξη υγιών, συμπαγών δεσμών, με μόνο γνώμονα, την επικράτηση πάγιων ιδεωδών, ρηξικέλευθων προτάσεων για την ατομική και πολιτειακή ευημερία και την ενδυνάμωση της αξιοκρατίας – όπως συνήθως εκείνη ενσωματώνεται σε πολιτεύματα που ανήκουν στο τόξο της Δημοκρατίας.

Η αριστεία δεν θεωρείται δεδομένη, ούτε παγιωμένη κι ενσωματωμένη στο πρόσωπο και τις ικανότητες αποκλειστικά κάποιου ατόμου. Η αριστεία, έτσι όπως εκείνη έχει καθοριστεί, συνιστά μία ιδέα, ένα ρωμαλέο και συνάμα, πνευματικό ιδεώδες, δύσκολο να κατακτηθεί και θεμελιωθεί και εύκολο στο να απολέσει τη φλόγα της. Σε διαφορετική περίπτωση, όταν η αριστεία δε συνάδει με τα ανωτέρω, τότε αποκτά διάσταση αριστοκρατική κι απάδει της Δημοκρατίας. Γι’αυτό τον λόγο, χρειάζεται η εμπεριστατωμένη θεμελίωσή της μέσα από διαρκείς διαδικασίες αξιολόγησης, με την εφαρμογή ποσοτικών και ποιοτικών κριτηρίων, μιας και η έννοια και ύπαρξη της αριστείας «δεν αποδίδεται άπαξ», σύμφωνα με την ακαδημαϊκή άποψη του Επίκουρου Καθηγητή Φιλοσοφίας του ΕΚΠΑ κ. Γ. Στείρη.

Η επιδίωξη της αριστείας και η ιδεολογική τοποθέτησή της στο σύγχρονο κοινωνικό αξιακό σύστημα δεν θα πρέπει να μας φοβίζει! Διότι, με αυτό τον τρόπο ο ανθρώπινος πολιτισμός απέκτησε υπόσταση, μία ακατάπαυστη δυναμική και προοπτική για την αναζήτηση του καλύτερου και προσοδοφόρου μέσα από τον αέναο αγώνα για την επικράτηση του άξιου και ικανότερου.

Αγώνας, ο οποίος θα δικαιώνει τον κόπο και μόχθο των αρίστων παρέχοντας έργο καίριας ωφέλειας στους συμπολίτες, τους θεσμούς του κράτους, συμβάλλοντας στην εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού κι εμβαθύνοντας στους γνωστικούς ορίζοντες για την παραγωγή ενός «καλού» και δημιουργικού. Άλλωστε, οι επιστήμες της φιλοσοφίας, ρητορείας, μαθηματικών, λογοτεχνίας, χημείας, αστρονομίας κι αστροφυσικής, ιατρικής οφείλουν την εξέλιξή τους στο μεγάλο σκαλοπάτι της πρόκλησης που προθυμοποιήθηκαν να διαβούν, ώστε να καταφέρουν να τις διαθέσουν άσπιλες κι αλώβητες στο ευρύτερο πλαίσιο της ανθρώπινης κοινωνίας και να τις εναρμονίσουν στους θεσμικούς μηχανισμούς του κράτους – πολιτεία.

Η εξίσωση του ικανού κι ευσεβή με τον λειτουργικά και πνευματικά άεργο άνθρωπο, με τις ίδιες απολαβές κι αξιώσεις, μόνο αντίθετο αποτέλεσμα θα επιφέρει πάνω στη διαμόρφωση και την μετέπειτα πορεία, στη διαδρομή του χρόνου, του κοινωνικού και πολιτειακού ιστού της χώρας. Θα δημιουργηθεί νέφος κοινωνικής και θεσμικής ανισότητας, καθώς και μετριασμού των υγιών κι άρτιων πολιτειακών αντανακλαστικών, παρέχοντας τον οπορτουνισμό για πρόσφορο έδαφος στην έννοια της αναταραχής σε πρώτο πλάνο και την επαναλαμβανόμενη διασάλευση των αναλλοίωτων ιδεωδών και ιδανικών που κατέχει στο οπλοστάσιό της η αριστεία.

Η διασπορά του δε (του νέφους κοινωνικής και θεσμικής ανισότητας), πρόκειται να επιβαρύνει κι εν συνεχεία, αλλοιώσει τη σύσταση των προϋποθέσεων και κριτηρίων που ορίζουν τα όρια της επίδοσης υγιούς αριστείας, με τελικό αποτέλεσμα, το μετασχηματισμό εκείνης σε ένα κατακερματισμένο κι ελαττωματικό πρότυπο. Η επικράτηση κακόβουλων και χαοτικών συμπεριφορών από το συγκεκριμένο μετασχηματισμό, θα επιταχύνουν τη ρήξη των συνεκτικών ιστών της χώρας, με επικείμενες λήψεις ανορθόδοξων και παραλογισμένων αποφάσεων, ενδεικτικές της αδυναμίας ενός κράτους – πολιτεία να ανταπεξέλθει σε ανώτερες απαιτήσεις κι άρτια ιεραρχημένες αξιώσεις.

Μία χώρα, η οποία έχει απολέσει το συγκεκριμένο ιδανικό – εκείνο της αριστείας – θεωρείται μία χώρα αποπροσανατολισμένη, στάσιμη, βορά σε χέρια επικίνδυνων και συνάμα, αποσυνάγωγων συντεχνιών που επιθυμούν την αποκλειστική εκμετάλλευση και χειραγώγηση του βίου των πολιτών. Η Πολιτεία υποβαθμίζει τα ιδανικά της, τους υγιείς θεσμούς και πολίτες εκείνης κι αδυνατεί να ηγηθεί μίας καίριας εκστρατείας στην επικράτηση της άριστης σκέψης και καινοτομίας, ώστε να προβεί το σκαλοπάτι μίας κοινωφελούς και βιώσιμης μεταρρυθμιστικής πολιτικής.

Στη σύγχρονη εποχή της άκρατης ολιγωρίας στοιχειωδών δικαιωμάτων της ανθρώπινης ύπαρξης, δικαιοσύνης κι αξιοκρατίας, καθώς και της κυριαρχίας ζοφερών κι ολοκληρωτικών ιδεολογιών, όπως χαρακτηριστικά συγκροτούν ο δικαιωματισμός και μετανεοτερικότητα, παρατηρούνται σε υψηλό βαθμό κρούσματα λοιδορίας της αριστείας και των ιδεωδών που εκείνη εκπροσωπεί.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής αδυσώπητου βομβαρδισμού πληροφοριών, δεδομένων και διαφόρων μηνυμάτων μέσω των ΜΜΕ, η μεθοδευμένη κατασκευή τυποποιημένων μετανεωτερικών μοντέλων και ιδεολογιών που συμβάλλουν στην άρνηση του ανθρώπου να αντιληφθεί κι ενστερνιστεί τα πραγματικά δρώμενα και η αποφυγή κοπιώδους προσπάθειας προς επίτευξη του καλού κι αρίστου, έχουν σιγά-σιγά έχουν δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ενός ανήθικου, αποστεωμένου συστήματος που επιθυμεί τον έλεγχο του γνωστικού και άρτιου οραματικού ορίζοντα των πολιτών και Η επισκίαση της αναχρονιστικής ιδεολογίας του μεσσιανισμού πάνω στην κοινωνία μίας χώρας συνιστά το εφαλτήριο επικράτησης της ανθρώπινης αβελτηρίας του πνεύματος και καταστρατήγησης της ορθής κρίσης και διακίνησης ελεύθερων ιδεών κι απόψεων.

Και το συγκεκριμένο, διότι, η συγκεκριμένη θεωρία της αναμονής διαφόρων εξωτερικών παραγόντων, ως αυτοαποκαλούμενοι σύγχρονοι «Μεσσίες», οι οποίοι, τεχνηέντως, θα προβούν στη πλασματική λύτρωσή μας σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο, μετατρέπει την κοινωνία σε στατική, τους πολίτες εκείνης σε αυτάρεσκους κι αλαζόνες και την Πολιτεία, έρμαιο – βορά των ξένων συμφερόντων και συντεχνιών, μιας και ο κινητήριος μοχλός επίτευξης του άθλου της αριστείας θα έχει διαβρωθεί και καταστραφεί. Δίχως την ανάγκη αυτογνωσίας, δικαιοσύνης, αξιοκρατίας κι αποκοπής δυνατότητας υπερασπίσεως των κυριαρχικών δικαιωμάτων, η κοινωνία και το κράτος θα οδεύουν σε σημείο τελμάτωσης κι αποσύνθεσης.

Ιδιαίτερο σημείο αναφοράς, οι κάτοικοι εκείνης να μένουν άπραγοι υπό την επήρεια του μιθριδατισμού, μη μπορώντας να ανταπεξέλθουν στις σύγχρονες απαιτήσεις των προκλήσεων κι ελεγχόμενοι από καραδοκούμενες δυνάμεις διασποράς φοβικών ειδήσεων προκατάληψης και μίσους απέναντι στην πάγια κι επικερδή ποιότητα παροχής αξιών και ιδανικών που εγκιβωτίζονται στα κιτάπια της αριστείας.

Στη διάρκεια της μακραίωνης ανθρώπινης ιστορίας, πάντοτε υπήρχαν άτομα ή/ και μικρές ομάδες, οι οποίες εχθρεύονταν τους ικανούς κι αρίστους. Εκείνους που κατόρθωναν να κάνουν την διαφορά προς όφελος των συνανθρώπων και της πατρίδας τους. Ίσως, διότι η επιθυμία και αδιάκοπη όρεξή τους για σπίλωση και κοινωνική απογύμνωση προσωπικοτήτων και χαρακτήρων των αρίστων συμπολιτών τους επισκίαζε – κατά πολύ – την καλή τους θέληση να κατορθώσουν κι εκείνοι να οικοδομήσουν το δικό τους σκαλοπάτι Πάντοτε θα υπήρχε ένας Θερσίτης να υπονομεύει την άτεγκτη προσωπικότητα κι ανδρεία του αρίστου Αχιλλέα, πάντοτε οι μνηστήρες θα προσπαθούσαν να καταχραστούν τη φιλοξενία της Πηνελόπης και να επιθυμούν την αμαύρωση του προσώπου του πολυμήχανου αρίστου Οδυσσέα, πάντοτε θα υπάρχει ένας Ευρυσθέας κυριευμένος από φθονερά συναισθήματα για τη ρώμη, τη στιβαρή αποφασιστικότητα, θάρρος και γενναιότητα του μεγίστου όλων των Ελλήνων ηρώων Ηρακλή.

Πάντοτε θα προκύπτουν ομάδες δημαγωγών που θα υποσκάπτουν και παρέχουν αβάσιμες συκοφαντίες για τη λάμψη της προσωπικότητας, λογικής και του ευρυμαθούς πνεύματος του Σωκράτη, του Πυθαγόρα και του Πλάτωνα. Το παρατηρούμε αυτό άλλωστε κι από τις οξύτατες αντιδράσεις ομάδων, οι οποίες βλέπουν με «κακό μάτι» τις υψηλού – αρίστου επιπέδου επιστημονικές μεθοδολογίες και πρακτικές που εφαρμόζει ο κ. Τσίοδρας και το επιτελείο του στην καταπολέμηση του νοσηρού COVID-19.

Η αριστεία, ως ανώτερο, αυτόφωτο ιδανικό ξεπερνάει με αριστοτεχνικό τρόπο τα ζοφερά ελαττώματα που καραδοκούν να απομυζήσουν μέρος της λάμψης της και να το αντιγράψουν στο δικό τους αποσυνάγωγο αξιακό κώδικα, μολύνοντας. Διότι, οι άριστοι που την εκπροσωπούν (την αριστεία) τοποθετούνται επάξια στο πάνθεο των ηρώων των αέναων οντοτήτων της Ιστορίας και του Χρόνου. Όσο για τους κομπορρήμονες δημαγωγούς και συκοφάντες της, οι προσωπικότητές τους πλανώνται στη λήθη των συναισθημάτων τους, δίχως σοβαρό αντίκρισμα από την υπόλοιπη ανθρωπότητα στο σύνολό της.

Τελειώνοντας, οφείλω να αναφέρω ότι, ο άνθρωπος σε όλη την διάρκεια της πορείας των ιστορικών δρώμενων διακατεχόταν από την επιθυμία του να ξεχωρίσει και διακριθεί μέσα από το πολύπλοκο κοινωνικό και πολιτειακό πλέγμα που ορίζει μία κρατική οντότητα. Είναι εγγενές το αίσθημά του να προοδεύει και να διαφυλάττει, ως κόρην οφθαλμού, ανώτερες ιδέες, διαποτισμένες από τους πυλώνες ενός άρτιου και κοινωφελούς αξιακού συστήματος, το οποίο τείνει – σε υψηλό βαθμό – να στεγάσει το σύνολο των επιτομών που συγκροτούν την πηγαία αριστεία και να θωρακίσει τελεσφορικά το ελληνικό πολιτισμικό κληροδοτήματα.

Κι όχι μονό να επιδοθεί στο συγκεκριμένο και μόνο. Αλλά και να έχει τη δυνατότητα να μεταλαμπαδεύσει αλώβητες εκείνες στους επιγόνους του. Μέσα από τον στίβο της ζωής, στο πέρασμα του χρόνου, μία πλειάδα ανθρώπων διακρίθηκαν για τις σωματικές τους επιδόσεις, το ψυχικό μεγαλείο και σθένος, την πολυσχιδή προσωπικότητα, την ευρυμάθεια του πνεύματος και λοιπών δεξιοτήτων, πολλές φορές στερούμενοι τα καλά κι αγαθά του κοινωνικού τους περιγύρου, καθώς κι ορισμένες φορές, τις χαρές των στενών τους προσώπων. Επειδή προτιμούσαν να αφιερώσουν τις προσπάθειες και χρόνο των στην εύρεση ρηξικέλευθων ατραπών κι ανακαλύψεων, ικανών να αλλάξουν τη ροή της ανθρωπότητας προς το καλύτερο και βιώσιμο.

Σε ένα σύγχρονο κι εκκοσμικευμένο πρότυπο ανθρώπου, που τεχνηέντως προσπαθούν να προωθήσουν ορισμένες συντεχνίες, με σκοπό την προάσπιση των δικών τους παράλογων συμφερόντων, η αναζήτηση κι ανακάλυψη του ιδεώδους της αριστείας γίνεται όλο και πιο σπάνια, όλο και πιο απόμακρη από τα «θέλω» κι επιθυμίες του. Δύσκολα καταλαβαίνει κανείς την αλήθεια και μεθοδικότητα της αριστείας. Διότι, φυσικά εκείνη, με τον καιρό παρέχει υγιή, πάγια κι απτά αποτελέσματα και συμπεράσματα.

Κάτι, το οποίο, εχθρεύονται σε αμέριστο βαθμό οι φθονεροί της. Η αλήθεια συγκροτεί τον αποκλειστικότερο συνεργάτη, διπλωμάτη και σύμμαχο της αριστείας, ενώ εχθρεύεται τον έλεγχο της εξουσίας πάνω στο πνεύμα της. Ή, όπως χαρακτηριστικά ο Ιρλανδός συγγραφέας C.S. Lewis είχε αναφέρει: «χωρίς αμφιβολία, οι θεμελιωτές της σύγχρονης επιστήμης υπήρξαν κατά κανόνα άνθρωποι που η αγάπη τους για την αλήθεια υπερέβαινε την αγάπη τους για την εξουσία».

Σχόλια Αναγνωστών

0 Προσθήκη σχολίου

Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.