ΑΡΘΡΑ

Σταμάτης - Στυλιανός Βλάχος

MSc. Περιβαλλοντολόγος, διαχείριση ενέργειας & περιβάλλοντος, μέλος Οικολογικής Συνεργασίας Δήμου Παλαιού Φαλήρου ECO+  

Ανεξέλεγκτη διάθεση απορριμμάτων

0 8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019, 11:49

«Στο διαστημόπλοιο Γη δεν υπάρχουν επιβάτες. Είμαστε όλοι πλήρωμα.»

Herbert Marshall McLuhan, 1911 – 1980, Καναδός επικοινωνιολόγος


Στο κατώφλι του 21ου αιώνα σηματοδοτήθηκαν ραγδαίες ανακαλύψεις όσο αφορά την εξέλιξη της τεχνολογίας, καθώς κι ο τρόπος διάδοσης εκείνης διευκόλυνε στο να κατανοήσει ο σύγχρονος άνθρωπος τις ανάγκες εκπλήρωσης ενός απώτερου σκοπού. Εκείνου της βαθύτερης κατανόησης των φυσικών συστημάτων και διεργασιών που διέπουν την έννοια του περιβάλλοντος και της προστασίας του. Καθώς και τις προκλήσεις που τίθενται στο να αναλάβει εκείνος καταλυτικό ρόλο ως προς την άρτια διεκπεραίωση αυτών των καίριων ζητημάτων. Παράλληλα με την εξάπλωση της τεχνολογίας και των καινοτομιών που εκείνη έχει τη δυνατότητα να προσφέρει, του ενεφύσησε το συναίσθημα της προστασίας και καλυτέρευσης του ίδιου του εαυτού και της επιθυμίας στο να δημιουργήσει και να συμβάλλει από το δικό του μετερίζι στη προσπάθεια που γίνεται για την ενίσχυση της προστασίας του περιβάλλοντος και των επιταγών του. Η ανάπτυξη του τεχνολογικού ενδιαφέροντος επέφερε όμως και τη δημιουργία αντίστοιχων συνθηκών ζωής, πιο σύγχρονων, περισσότερο πολύπλοκης – πολυσύνθετης υφής, πιο πολυδάπανων, αλλά και την ολοένα επιθυμία για εξερεύνηση κι αποκωδικοποίηση στοιχείων στον τομέα της γνώσης και των κατασκευών. Το πόσο μακριά θα έφθανε ο άνθρωπος σε αυτή του την αναζήτηση, εξαρτιόταν από το πόσο θα προχωρούσε στην έρευνα και την ανάλυση εκείνης της κωδικοποίησης.

Μόνο που, για κάθε μία δράση, ένα καινούργιο σκαλοπάτι που προστίθεται σε εκείνο το συνεχές μεγάλωμα της τεχνολογικής εξέλιξης, δημιουργείται και η αντίστοιχη αντίδραση – σύμφωνα με την επιστήμη της Χημείας! Και το συγκεκριμένο μεταφράζεται ως προς την παραγωγή παραπροϊόντων – αστικών και βιομηχανικών – από τις πολύπλοκες και συνεχούς ρυθμού λειτουργίες και διεργασίες μηχανημάτων, των εξειδικευμένων μεθόδων που εφαρμόζονται, όπως και την αλλαγή καταναλωτικών συνηθειών και συμπεριφορών, τα οποία επιτελούν καταλυτική παρεμβολή, αλλά και σπουδαιότητα στο χώρο ενός ανθρωπογενούς – θα μπορούσαμε να πούμε – οικοσυστήματος, όπως και της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Τα παραπροϊόντα εκείνα αποκαλούνται: απόβλητα! Και τα συγκεκριμένα βρίσκονται σε εξαιρετικά μεγάλες ποσότητες, κατανεμημένα σε διάφορα μέρη του πλανήτη μας, σε επιμέρους κατηγορίες, με ποικίλη σύσταση κι αναλογία, με διαφορετικούς τρόπους και μεθόδους μεταφοράς, αλλά και διαφορετικές μεθόδους διάθεσης κι επεξεργασίας αυτών. Κάλλιστα μπορούμε να κάνουμε λόγο για ένα πολυσύνδετο φαινόμενο, βαρύνουσας σημασίας, το οποίο χρήζει ιδιαίτερης μέριμνας και προσοχής από πλευράς δικής μας, όσο κι ερευνών από μεριάς εξειδικευμένων ακαδημαϊκών ιδρυμάτων και ινστιτούτων, καθώς και μηχανισμών που απαρτίζουν τις δομές ενός κράτους.

Μία κατηγορία αποβλήτων συνιστούν τα στερεά απόβλητα (ΣΑ). Συνηθίζουμε στην καθημερινότητά μας να τα αποκαλούμε απορρίμματα ή – πιο εύηχα – σκουπίδια. Η διαχείρισή των απορριμμάτων συνιστά μείζων ζήτημα στη σύγχρονο βίο του ανθρώπου –όπως εκείνος διαρθρώνεται μέσα από το πρίσμα των καθημερινών λειτουργικών καταναλωτικών αναγκών του. Η διαχείριση των απορριμμάτων ανέκαθεν απασχολούσε τον άνθρωπο και τις δραστηριότητές του, καθώς συγκροτεί αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης κοινωνίας και της ίδιας της Πολιτείας. Μάλιστα, η αναγνώριση του προβλήματος της ρύπανσης από στερεά απόβλητα και της διαχείρισης αυτών παρατηρείται από τις αρχαίες περιόδους. Στην Αθήνα, τον 4ο αιώνα π.Χ βάσει νόμου απαγορευόταν η ρίψη απορριμμάτων και η διάθεση των αποβλήτων πραγματοποιούνταν σε ορισμένη απόσταση ενός χιλιομέτρου από τα τείχη της Πόλης, ενώ στο νησί της Κρήτης έχουν έλθει στο φως εγκαταστάσεις, οι οποίες λειτουργούσαν ως χώροι ταφής απορριμμάτων. Εξάλλου, ό όρος «απορρίμματα» ή «απόβλητα» συνιστά μία ανθρωπογενής έννοια, που υποδηλώνει όλα τα παραγόμενα (στερεά, υγρά ή αέριας φάσης) που θεωρούνται ότι αποτελούν μία αχρηστότητα ως προς τη χρήση προϊόντα (παραπροϊόντα) για τον άνθρωπο. Γίνεται σαφές ότι, αυτή η έννοια συνιστά συνάρτηση υποκειμενικών κριτηρίων, καθώς επηρεάζεται από διάφορες μεταβλητές, όπως η χωροχρονική συνιστώσα, η τεχνολογία, η οικονομία, η τοπική κοινωνία, το κόστος μεταφοράς κι απόρριψης, οι θεσμικές διατάξεις.

Πιο αναλυτικά, τα απορρίμματα συγκροτούν μία μεγάλη ομάδα, στην οποία περιλαμβάνονται πάσης φύσεως στερεά απόβλητα. Συνιστά λοιπόν αναγκαιότητα να πραγματοποιηθεί προσδιορισμός της ευρύτερης κατηγορίας, η οποία περιλαμβάνει στους κόλπους της τα Αστικά Στερεά Απόβλητα (ΑΣΑ), ώστε να καταστεί σαφής η συγκεκριμένη έννοια. Σύμφωνα με εκείνη, ο Καθηγητής του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης Δ. Παναγιωτακόπουλος (2002) στο σύγγραμμά του «Βιώσιμη Διαχείριση Αστικών Στερεών Αποβλήτων», διατύπωσε ότι τα ΣΑ ορίζονται ως: «στερεά ή ημιστερεά υλικά, τα οποία κάτω από κάποιες συγκεκριμένες συνθήκες, δεν έχουν αρκετή αξία ή χρησιμότητα για τον κάτοχό τους, ώστε αυτός να συνεχίσει να υφίσταται τη δαπάνη, τη μέριμνα ή το βάρος της διατήρησής τους. Βασικό χαρακτηριστικό τους, από οικονομικής άποψης, είναι ότι το κόστος απόρριψης ή αποβολής των υλικών αυτών είναι μικρότερο από το κόστος διατήρησής τους ή απλούστερα, είναι τα αντικείμενα ή υλικά εκείνα, από τα οποία ο κάτοχός τους θέλει ή επείγεται ή υποχρεούται να απαλλαγεί». Τα ΑΣΑ​διατίθενται σε επιλεγμένους χώρους, οι οποίοι έχουν κατάλληλα χωροθετηθεί, ώστε να παρέχουν τη δυνατότητα παράθεσης κι ανάλογης επεξεργασίας (σύνθλιψη, κάλυψη – επίστρωση με χώμα, δένδρα, κομπόστ). Οι επιλεγμένοι εκείνοι χώροι αποκαλούνται χωματερές.

Οφείλουμε να επισημάνουμε ότι η ξέφρενη βιομηχανική και οικονομική εξέλιξη κι ανάπτυξη, σε συνδυασμό με την αλόγιστη κατανάλωση συντέλεσαν στη ραγδαία αύξηση της παραγωγής των απορριμμάτων. Και εκείνο, με τη σειρά του, αποτελεί μείζονος σημασίας πρόβλημα, μιας κι αυτά καταλαμβάνουν ένα συγκεκριμένο όγκο – σε αντίθεση με τα απόβλητα υγρής φύσεως – μέσα στο χώρο διάθεσης της χωματερής, όπως και ποικίλης συστάσεως (όπως έγινε λόγος παραπάνω) και εξειδικευμένης διαχειρίσεως από πλευράς αρμόδιου προσωπικού. Στα παραπάνω προστίθεται η επιτακτική ανάγκη των Δήμων να ανακαλύψουν τρόπους για καινοτόμα συστήματα διαχείρισης των παραγόμενων απορριμμάτων/αποβλήτων τους, που θα στηρίζονται μεν σε υψηλά περιβαλλοντικά πρότυπα, αλλά με το ενδεχόμενο χαμηλού κόστους προϋπολογισμού. Δεν πρέπει να παραλείψουμε και το γεγονός ότι την εμφάνισή τους πραγματοποιούν κι ορισμένοι χώροι, στους οποίους διατίθενται με παράνομο τρόπο τα διάφορης φύσεως απορρίμματα, καθιστώντας έτσι ανεξέλεγκτη τη διάθεσή των, με ενδεχόμενο κίνδυνο ύπαρξης σοβαρής έκτασης εργατικού ατυχήματος και εκτεταμένης περιβαλλοντικής ρύπανσης στο χερσαίο και υδάτινο οικοσύστημα, όπως εκείνο συνέβη πριν από περίπου επτά χρόνια στο νησί της Άνδρου.

Η Άνδρος, ένα από τα ομορφότερα και κοσμοπολίτικα νησιά του κυκλαδικού συμπλέγματος, υψηλού τουριστικού ενδιαφέροντος κι απαράμιλλου φυσικού κάλλους, δέχθηκε σοβαρό οικολογικό πλήγμα από την κατάρρευση μέρους της παράνομης χωματερής, η οποία είχε πρόχειρα χωροθετηθεί ως Χώρος Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων (ΧΑΔΑ). Τα ΣΑ του ΧΑΔΑ, τα οποία βρίσκονται σε παράκτιο μέτωπο, πάνω από ρέμα και σε κοντινή απόσταση από το θαλάσσιο περιβάλλον, παρασύρονται βαθμιαία με τη πάροδο του χρόνου από τα νερά δυνατών βροχοπτώσεων, καταλήγουν στο παραπλήσιο ρέμα και στη συνέχεια μεταφέρονται σταδιακά στο θαλάσσιο περιβάλλον – σε πλησιέστερο σημείο με την ακτή. Τα μεγάλης ποσότητας συσσωρευμένα ΣΑ καλύπτουν μεγάλο μέρος της ευρύτερης έκτασης της παραλίας (παραλία Σχοινιά, ΝΔ της Άνδρου) όπου εκβάλει το ρέμα και μεγάλο μέρος του βυθού, στον οποίο βρίσκονται με τη μορφή συστάδων – ανομοιόμορφα κατανεμημένων, ενώ ορισμένες από τις συστάδες εκείνες έχουν διεισδύσει στα βαθύτερα στρώματα του υποθαλάσσιου αναγλύφου. Τα υποθαλάσσια ρεύματα, με τη σειρά τους, παρασύρουν τα ποικίλης σύστασης απορρίμματα (100.000 τόνοι σύμφωνα με πρόχειρες εκτιμήσεις) ή/και των διαφόρων τύπων επικίνδυνες ουσίες υπό μορφή στραγγιδίων που περιέχονται σε αυτά, με κίνδυνο εκτεταμένης επιβάρυνσης της χλωρίδας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, καθώς και των συνθηκών που επιτρέπουν την ανάπτυξη της θαλάσσιας πανίδας ευρύτερων περιοχών. Τα απορρίμματα έπειτα από τη κατάρρευση του ΧΑΔΑ εξακολουθούν να παραμένουν στο βυθό, εκκολάπτοντας περιβαλλοντικές ανησυχίες, αλλά κι έντονες αντιπαραθέσεις πολιτικής υφής.

Η συγκεκριμένη κατάρρευση του ΧΑΔΑ Άνδρου, σηματοδότησε μία προβλεπόμενη οικολογική καταστροφή τοπικού χαρακτήρα, αποτυπώνοντας το στίγμα της κακοδιαχείρισης και παραμέλησης της προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας του γηγενούς και μη πληθυσμού του νησιού. Συγκεκριμενοποιώντας τη λέξη «κακοδιαχείριση» αναφέρομαι στην έλλειψη άρτιων μεθόδων και πρακτικών, ικανών στο να επιτευχθεί μία ορθολογική αξιοποίηση της προτεινόμενης τοποθεσίας και συνάμα, την ύπαρξη ενός σχεδίου ολιστικής επεξεργασίας των προς διάθεση απορριμμάτων. Όμως, το παραπάνω βρίσκει συμβατότητα κι εφαρμογή μέσα από μία ορισμένου τύπου διαδικασία επιλογής κι αξιολόγησης ειδικών παραμέτρων, κατάλληλων που θα επιτρέψουν μία ολοκληρωμένη γνώση γύρω από τη κατασκευή χωματερής, συνοδευόμενη από σχετικές θεσμικές διατάξεις και που θα έχουν τη δυνατότητα να συμβάλλουν καταλυτικά στη βιώσιμη ανάπτυξη της τοπικής κοινωνίας του νησιού, όπως και στην περιβαλλοντική προστασία του. Οι συγκεκριμένες εκείνες παράμετροι βρίσκουν έδαφος – ενσωματωμένες μέσα σε ένα πλαίσιο κανόνων – με την ονομασία: πολυκριτηριακή ανάλυση!

Πιο αναλυτικά, η μέθοδος της πολυκριτηριακής ανάλυσης (ή ανάλυσης πολυκριτηρίων) χρησιμοποιείται στην αντιμετώπιση των δυσκολιών που συναντούν οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων, οι οποίοι πρέπει να διαχειριστούν πολλές και σύνθετες πληροφορίες – πολλές φορές κι αντικρουόμενες εννοιολογικά, ώστε να καταφέρουν να πραγματώσουν το ειδικού τύπου έργο. Πραγματοποιεί έρευνα διάφορων ενδεχόμενων επιλογών για την αντιμετώπιση ενός χωρικού προβλήματος (επιλογή κατάλληλης τοποθεσίας, καταμερισμός θέσης, μελέτη γεωμορφολογικού ανάγλυφου), λαμβάνοντας υπόψη πλήθος κριτηρίων – παραμέτρων, πιθανές ευκαιρίες, συγκρουόμενους στόχους και εναλλακτικές λύσεις και προτάσεις. Η αρχή λειτουργίας της μεθόδου έγκειται στο να πραγματώνει διαίρεση του προβλήματος που μας απασχολεί σε μικρότερου μεγέθους συνιστώσες, ώστε να αναλύει το κάθε μέρος – τομέα ξεχωριστά και σε τελικό στάδιο να τα ενσωματώνει κατά έναν λογικό τρόπο καταλήγοντας σε ένα συνδυασμό αποτελεσμάτων. Οι διαδικασίες πολυκριτηριακής ανάλυσης καθορίζουν μία σχέση μεταξύ των διαφόρων χαρτών εισαγωγής και του χάρτη παραγωγής. Οι διαδικασίες περιλαμβάνουν τη χρησιμοποίηση των γεωγραφικών στοιχείων, τις προτιμήσεις του ιθύνοντος και τον χειρισμό των στοιχείων και των προτιμήσεων, ώστε να συμφωνούν με ορισμένους κανόνες απόφασης.

Οφείλουμε να επισημάνουμε ότι, μία χαρακτηριστική κι ευρέως αποδεκτή μέθοδος για την επίλυση των προβλημάτων πολυκριτηρίων και της ανάλυσή τους θεωρείται εκείνης της Αναλυτικής Ιεραρχικής Μεθόδου που πρότεινε ο Καθηγητής Saaty T. L. (1980) σε επιστημονικό του άρθρο με θέμα: «The Analytic Hierarchy Process (AHP)», η οποία στηρίζεται σε τρία βασικά στάδια αρχών: την ανάλυση του προβλήματος (περιοχή ενδιαφέροντας και χαρακτηριστικά της) ιεραρχικά σε επίπεδα που καλύπτουν τα βασικά στοιχεία του προβλήματος, τη σύγκριση κατά ζεύγη σε κάθε επίπεδο της ιεραρχικής δομής και τη σύνθεση των προτεραιοτήτων του κάθε επιμέρους πεδίου. Το πεδίο εφαρμογής αυτής της μεθόδου έγκειται στο ότι συγκροτεί ένα αναλυτικού τύπου εργαλείο, ικανό στο να επιτρέπει στους χρήστες να πραγματοποιούν συνδυασμούς υλικών κι άυλων κριτηρίων μεταξύ τους, προκειμένου να επιδοθούν στην επίλυση του πολυκριτηριακού προβλήματος. Η διαδικασία περιλαμβάνει την διάρθρωση ενός προβλήματος από έναν πρωταρχικό στόχο επιμερισμένου σε δευτερεύοντα επίπεδα από κριτήρια και την ύπαρξη εναλλακτικών λύσεων. Μόλις καθοριστεί εκείνη η ιεραρχική δομή, πραγματοποιούνται συγκρίσεις κατά ζεύγη του κάθε στοιχείου σε κάθε επίπεδο της ιεραρχίας. Η μέθοδος επιτρέπει στην ομάδα λήψης αποφάσεων να κάνει χρήση της εμπειρίας, στις αξίες και στις γνώσεις της, προκειμένου να σπάσει το πρόβλημα ιεραρχικά και να επιδοθεί ως προς τη περάτωσή του βήμα προς βήμα. Οι συμμετέχοντες θα έχουν τη δυνατότητα να ζυγίζουν και να μετρούν επακριβώς κάθε στοιχείο σε σχέση με ένα άλλο σε κάθε επίπεδο, ενώ παράλληλα, κάθε επίπεδο έχει σχέση με τα επίπεδα άνω και κάτω από εκείνο, οδηγώντας με αυτή τη μέθοδο σε μία αλυσιδωτού τύπου ένωσης κομματιών ενός παζλ καταλληλότητας μίας ενδεχόμενης χωροθέτησης και κατασκευής ενός ειδικού έργου. Όλα τα παραπάνω βασίζονται στη μελέτη και κατασκευή μαθηματικών μοντέλων και σχέσεων για την επίτευξη της δυνατότερης προσέγγισης.

Με αφορμή λοιπόν τα παραπάνω, η εύρεση κατάλληλης θέσεως για ενδεχόμενη κατασκευή ειδικού χώρου ως προς τη διάθεση απορριμμάτων (χωματερής) θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη συγκεκριμένες συνιστώσες, ώστε να επιτευχθεί η καταλληλότητα του ειδικού εκείνου έργου, καθώς και η προστασία του περιβάλλοντος και των κατοίκων του νησιού. Μία πρώτη και σημαντική παράμετρος θεωρείται εκείνη της μεγάλης αποστάσεως από περιοχές έντονου οικιστικού ενδιαφέροντος (κατοικημένες περιοχές), ώστε να μην υπάρχει η δυνατότητα πρόκλησης οχλήσεων από τις μηχανικές διεργασίες επεξεργασίας των απορριμμάτων, όπως κι οσμές, οι οποίες επιβαρύνουν το ανθρώπινο αναπνευστικό σύστημα. Αναγκαία η ύπαρξη επιφανειακών, υπόγειων ή παράκτιων υδάτων, ώστε να μην δημιουργούνται κίνδυνοι μόλυνσης του υδροφόρου ορίζοντα (νερού), της χέρσου, όπως και της οικόσιτης χλωρίδας και πανίδας. Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι εκάστοτε γεωλογικές και μετεωρολογικές συνθήκες της υπό μελέτη περιοχής, ώστε να μη προκαλείται αλλοίωση του γεωμορφολογικού ανάγλυφου – τοπίου, την αποτροπή ενδεχόμενης εκχέρσωσης, καθώς και να λαμβάνεται μέριμνα για κίνδυνο ύπαρξης πλημμυρικών φαινομένων (πλημμύρες), καθιζήσεων, αποκολλήσεις και μετατοπίσεις πρανών (κατολισθήσεις) ή και χιονοστιβάδων (σε ειδικές περιπτώσεις), ενώ δε θα πρέπει να λείπουν και οι Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), οι οποίες συγκροτούν μία δέσμη από μέτρα, ικανά στο να συνθέσουν ένα προστατευτικό κλωβό που θα κινείται στον άξονα της βιωσιμότητας του φυσικού περιβάλλοντος, αλλά και του ανθρώπου.

Έντονη μέριμνα επιπλέον να λαμβάνεται ως προς την εξασφάλιση προστασίας της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής που βρίσκεται στο στάδιο της μελέτης χωροθέτησης, όπως χαρακτηριστικά περιοχών που παρουσιάζουν ιδιαίτερο οικολογικό, αρχαιολογικό κι αισθητικό ενδιαφέρον, τα οποία μεταφράζονται ως: αρχαιολογικοί χώροι, τοποθεσίες ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, περιοχές αναψυχής, προστατευόμενοι δρυμοί, ευαίσθητα υδάτινα οικοσυστήματα και η άγρια – με σπάνια είδη – χλωρίδα και πανίδα. Ιδιαίτερη μνεία να αποδοθεί και στο φαινόμενο του NIMBY (Not In My Back Yard), το οποίο συνιστά μαζικού τύπου αντιδράσεις της αστικής ή/και της τοπικής κοινωνίας που ζει σε επαρχιακή πόλη και χωριό για τη μη εγκατάσταση μονάδας διάθεσης αστικών αποβλήτων σε κοντινή απόσταση από τις οικίες και τα χωράφια των. Το τελευταίο, γίνεται λόγος στο να δημιουργούνται αλόγιστες καθυστερήσεις, οι οποίες συμβάλλουν με αρνητικό πρόσημο ως προς την επίτευξη εργασιών και την εξασφάλιση λειτουργικής ομαλότητας στην εκάστοτε υπό μελέτη περιοχή.

Άνετα συμπεραίνουμε ότι οι διαδικασίες που έχουν να κάμουν με τη χωροθέτηση κι εγκατάσταση μονάδας διάθεσης απορριμμάτων (χωματερή) δεν αποτελούν μία εύκολη δίοδο κατανόησης κι αποδοχής της υφιστάμενης κατάστασης. Ένα ειδικού τύπου έργο, όπως εκείνο της χωροθέτησης και κατασκευής χωματερής, υποχρεούται να υπακούει στις ισχύουσες θεσμικές και κατασκευαστικές διατάξεις, ώστε βάσει εκείνων να οριστούν οι κατευθυντήριες γραμμές για την άρτια διεκπεραίωση του έργου και την εξάλειψη οποιουδήποτε άλλου σχετικού προβλήματος. Η ανάλυση πολυκριτηρίων σε συνδυασμό με τις ΜΠΕ απαρτίζουν ένα καινοτόμο και επιτελικό όπλο, κατάλληλο για την επιτευξιμότητα της πράσινης ανάπτυξης και του κοινού καλού. Συνιστούν τον πρέπον δομικό μηχανισμό και λειτουργία, τα οποία διέπουν την ακέραιη διεκπεραίωση έργων βαρύνουσας σημασίας, με μόνο μέλημα την προστασία του ανθρώπου και την καλυτέρευση του περιβάλλοντος, των διεργασιών εκείνου και των συνθηκών. Σε ένα κράτος, μία ευνομούμενη πολιτεία όπου παρέχεται η δυνατότητα αξιοποίησης στοιχείων και παραμέτρων για την εύρεση ορθολογικής και βιώσιμης λύσης, το ωφέλιμο επιτάσσει να παραμένει στην πλευρά του ανθρώπου και των διαδικασιών που προωθούν. Αρκετές φορές το συγκεκριμένο στέκεται η αφορμή για την ύπαρξη έντονων διχογνωμιών κι αντιδράσεων, οι οποίες δεν ωφελούν τη συνεκτικότητα του κοινωνικού ιστού. Αντίθετα, την καταδικάζουν στο μιθριδατισμό και τη στασιμότητα. Ίσως διότι, η άγνοια επικαλύπτει τα υγιή «θέλω» του κι ο βολονταρισμός την εξαναγκάζει να δείξει το χαιρέκακο κι αγενές της πρόσωπο ή μάλλον – να το πούμε πιο καλά – προσωπείο.

Κλείνοντας, μπορούμε να πούμε ότι, με τη διάρθρωση των σύγχρονων κοινωνιών – τουλάχιστον όπως εκείνες ξεδιπλώνονται μέσα από τα μονοπάτια της ιστορίας – ο άνθρωπος δεν μπορεί να μείνει αμέτοχος στις συνεχείς προκλήσεις που του τίθενται. Οφείλει να συμβαδίζει με την ανάπτυξη κι εξέλιξη των τεχνολογικών εφαρμογών, αλλά να έχει τη δυνατότητα να μεριμνά για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και να υπολογίζει τους «πράσινους συμμάχους» που εκείνο του παρέχει ως προς την κατάκτηση μίας λύσης βιώσιμης που θα βρίσκει σύμφωνη και τις δύο πλευρές. Η παροχή άρτιων και εξειδικευμένων γνώσεων σε συνδυασμό με την ορθή κι ολοκληρωμένη εφαρμογή τους θα βοηθήσουν στην αναβάθμιση της περιβαλλοντικής συνείδησης και θα κατασκευάσουν συμπαγείς λειτουργικές δομές, με μόνο γνώμονα την αναζήτηση μίας τομής που θα επιφέρει προσοδοφόρα αποτελέσματα στο δίπολο τεχνολογία – περιβάλλον. Δεν θεωρείται εύκολη υπόθεση στο να ευθυγραμμισθεί εκείνο με τον άξονα της πράξης. Δεν είναι όμως κι ακατόρθωτο στο να το παλέψουμε και να μάθουμε από εκείνη την προσπάθεια, αρκεί να υπάρχει θέληση. Αυτό επιτάσσει η σύγχρονη εποχή. Αυτό επιτάσσει και η συνείδησή μας!
 

Σχόλια Αναγνωστών

0 Προσθήκη σχολίου

Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ!
Απάντηση σε x
* Υποχρεωτικά πεδία* Το vimaonline σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά και άσχετα με το περιοχόμενο του άρθρου σχόλια. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.